فیلتاب فانتزی , منبع دانلود کتاب فانتزی

۱۰-دِیزی دومرگ - هشت نفرت‌انگیز (The Hateful Eight)

اگرچه چند ماهی بیشتر از اضافه شدن دِیزی به جمع هیئت دیوانگان تارانتینو نگذشته است، اما این زنِ خلافکار چنانِ شیادِ خطرناک و آب‌زیرکاه درجه‌یکی است که به سرعت جایی در میان بهترین‌های تارانتینو برای خودش دست‌و‌پا کرد. در آغاز فیلم ما به خاطر رفتار بد جان روث، با او همذات‌پنداری می‌کنیم، اما به مرور مشخص می‌شود دِیزی در حال جمع کردن تک‌تک این کتک‌ها و توهین‌هاست تا بالاخره آنها را در یک فوران ناگهانی بیرون بریزد. جنیفر جیسون لی در این نقش غوغا می‌کند.

۹-آقای نارنجی - سگ‌های انباری (Reservoir Dogs)

تیم راث در این نقش نصف فیلم را در حال غلتیدن در خون و آه و ناله کردن می‌گذارد، اما این بازیگر آن‌قدر به‌طرز متقاعدکننده‌ای در نمایش درد و رنجی که زخم گلوله در پی دارد و ترس از مردن فوق‌العاده است که قشنگ باعث می‌شود تا اوج پیچیده‌بودن اوضاع را حس کنیم. آقای نارنجی یادآور یکی از اولین و شوکه‌کننده‌ترین پیچ‌های داستانی فیلم‌های تارانتینو است. گرگی در لباس سگ. آقای نارنجی همان پلیس مخفی‌ای بود که باعث شد سرقت ناموفقِ گروه سر کشف هویت او حسابی ناموفق‌تر شود.

۸-بیل - بیل را بکش (Kill Bill)

بیل همه‌ی ویژگی‌های یک غول‌آخرِ واقعی را دارد. او استاد کونگ‌فو و شمشیربازی است و فوق لیسانس ساندویچ درست‌کنی دارد و اگر عروس برای انتقام بازنمی‌گشت، می‌خواست در دوران بازنشستگی مغازه‌ی فلافلی سلف سرویس بزند! اما درست در لحظه‌ای که بیل یک گلوله در مغز عروسِ حامله‌اش خالی کرد، سرنوشت طوری نوشته شده بود که عروس از مرگ بازگردد. در نهایت همه‌چیز در اوج تنش و رضایت‌مندی به پایان می‌رسد: عروس تکنیک فراموش‌شده‌ی پای می را روی اوج اجرا می‌کند و قلب سیاه بیل را از درون منفجر می‌کند.

۷-وینسنت وگا - پالپ فیکشن (Pulp Fiction)

دوران حرفه‌ای جان تراولتا با این فیلم به‌طرز عجیبی به سوی آسمان تغییر مسیر دارد. وینسنت وگا اگرچه سرنوشت ناراحت‌کننده‌ای دارد، اما این مردِ سرد در هسته‌ی دنیای جنون‌آمیزِ «پالپ فیکشن» منحصربه‌فرد است. مهم نیست او اتفاقی مخ کسی را می‌‌ترکاند یا درحال تزریق آمپول آدرنالین دست‌پاچه می‌شود، او هیچ‌وقت باحالی خودش را از دست نمی‌دهد. اگر فرد دیگری به جای تارانتینو نویسنده‌ بود شاید شخصیت جذابی مثل او را به این سادگی در توالت نمی‌کشت، اما این بشر برای غافلگیرکردن ما به هیچ‌چیز رحم نمی‌کند. حتی به کسی با استعداد رقاصی وینسنت!

۶-جکی براون - جکی براون (Jackie Brown)

منبع الهام اصلی فیلم‌های تارانتینو به بزرگ‌شدنش با دیدن فیلم‌های معروف به «بلکسپلویتیشن» (Blaxploitation) برمی‌گردد. فیلم‌های ارزانی که قهرمانانش سیاه‌پوستانی بودند که از دل آتش و خشونت بیرون می‌آمدند. در هیچ فیلم دیگر و شخصیت دیگری عشق تارانتینو به این فیلم‌ها تا این حد مشخص نیست. جکی براون یک قهرمان بلکسپلویتیشنِ درجه‌یک است که تمام پلیس‌ها و خلافکارهایی را که محاصره‌اش کرده‌اند را دست به سر می‌کند و تبدیل به یکی از خفن‌ترین شخصیت‌های تارانتینو می‌شود.

۵-جنگو فریمن - جنگوی زنجیربریده (Django Unchained)

به قول خودش حرف D اسمش بی‌صدا است، اما جنگو با بقیه‌ی حرف‌های پرسروصدای اسمش چنان تسویه حساب خونین و دیوانه‌واری راه می‌اندازد که داستانش در تاریخ آثار تارانتینو ثبت می‌شود و بین مردم دهان به دهان می‌چرخد. به لطف دکتر کینگ شوالتز جنگو از برده تبدیل به فرشته‌ی مرگ هرکسی می‌شود که چپ به او نگاه می‌کند. حس انتقام و عشق او را به جلو می‌راند و به این ترتیب، جنگو به یکی از پرداخت‌شده‌ترین و همدردی‌پذیرترین کاراکترهای تارانتینو تبدیل می‌شود.

۴-سرهنگ هانس لاندا - حرامزاده‌های لعنتی (Inglourious Basterds)

این همان نقشی بود که بازیگر منحصربه‌فردی به اسم کریستوف والتز را به هالیوود و اسکار معرفی کرد. هانس لاندا از آن نقش‌هایی است که فقط یک بار در خانه‌ی یک بازیگر را می‌زند. لاندا نهایت استعداد و مهارتِ تارانتینو در طراحی آنتاگونیست‌های چندلایه را که ترکیب خوشمزه‌ای از نکات تنفربرانگیز و دوست‌داشتنی هستند به نمایش می‌گذارد. با چرب‌زبانی کاری می‌کند تا خودتان به‌طرز غیرقابل‌کنترلی دروغ‌هایتان را لو بدهید و وقتی این کار را کردید با دست خودش خفه‌تان می‌کند. «بینگو!»

۳-آقای طلایی - سگ‌های انباری (Reservoir Dogs)

در میان شخصیت‌های «سگ‌های انباری» آقای طلایی سگ‌ترین‌شان است و حتی آقای سیاه هم به اندازه‌ی او سیاه نیست. آقای بلوند کسی است که شکنجه و بریدن گوشِ قربانی‌اش مثل فعالیت لذت‌بخشی می‌ماند که باید حتما آنها را با موسیقی تنظیم کند. مایکل مدسِن در نمایش لحنِ تهوع‌آور این مرد توی خال می‌زند و با اضافه کردن یک‌جور استایل شیک به سادیسمِ آقای بلوند، او را به شرورترین بدمنِ تارانتینو تبدیل می‌کند.

۲-جولز وینفیلد - پالپ فیکشن (Pulp Fiction)

عنصری که تقریبا در تمام مخلوقاتِ خوب و بدِ تارانتینو وجود دارد، باحال‌بودنشان است. و در این زمینه جولز وینفیلد بدون‌شک به خاطرِ داشتن کلکسیونی از ویژگی‌های متضاد و جذاب باحال‌ترین‌شان است. این هیتمنِ مو فرفری انجیل را از بر می‌خواند، طوری همبرگر می‌خورد که آب از دهانتان راه می‌افتد و ساموئل جکسون آن‌قدر در هنرنمایی به‌جای این شخصیت عالی است که تک‌تک جملاتی که می‌گوید و تک‌تک نگاه‌هایش شما را در جایتان میخکوب می‌کند. تحول متقاعدکننده‌ی جولز از یک آدمکش بی‌رحم به کسی که تصمیم می‌گیرد بازنشسته شود و دنیا را جستجو کند، نویسندگی نبوغ‌آسای تارانتینو در بهترین حالتش است.

۱-بیتریکس کیدو معروف به عروس - بیل را بکش (Kill Bill)

کیدو برای اولین بار از طریق صدای دلنشینِ ترانه‌ی «بنگ بنگ» نانسی سیناترا معرفی می‌شود. او در آسیب‌پذیرترین وضعیتش به سر می‌برد؛ حامله، کتک‌خورده، خون‌آلود، لرزان، وحشت‌زده، غافلگیرشده و درحالی که به سر لوله‌ی تفنگی نگاه می‌کند که تا چند ثانیه‌ی دیگر شلیک می‌شود. اگرچه همه‌چیز خبر از پایانی بر زندگی این زن می‌دهد، اما در واقع این شروعی قدرتمندتر برای عروس است. او به‌طرز معجزه‌آسایی از گور برمی‌خیزد تا ماموریتِ انتقام‌جویانه‌ی پرجنب‌و‌خروش و مرگبارش را آغاز کند. قوس شخصیتی بیتریکس کیدو برخلاف تمامی کاراکترهای تارانتینو به اندازه‌ی دو فیلم طول می‌کشد و این فضای کافی را به اوما ترومن می‌دهد تا قابل‌درک‌ترین قهرمان تارانتینو را به تصویر بکشد. در هیچ‌جا بهتر از دو جلد «بیل را بکش»ِ علاقه‌ی تارانتینو به تدوین زیگزاگی و قاطی‌پاتی به روایت بهتر داستان کمک نمی‌کند. این باعث شده تا هر چند دقیقه یک‌بار در زمان و مکان سفر کنیم و عروس را در وضعیت روانی و احساسی تازه‌ای ببینیم. یک لحظه او را در حال تکه‌پاره کردن دشمنانش می‌بینیم و لحظه‌ای دیگر او باید درحالی که فقط چند متر با مرگ فاصله دارد، از زیر خواروارها خاک بیرون بیاید و در همین سکانس است که عروس باری دیگر از مرگ فرار می‌کند و ثابت می‌کند که این زن نیروی غیرقابل‌توقفی است که تا وقتی بیل را نکشد و عدالت را برقرار نکند، آرام نمی‌گیرد و به زندگی ساده‌ای برنمی‌گردد که به‌طرز وحشیانه‌ای از او سلب شده بود. اینکه عروس در این ماموریت موفق می‌شود، اتفاق شگفت‌انگیزی نیست. بالاخره همه‌چیز از عنوان فیلم قابل‌حدس است، اما با این حال، نمی‌توان در لحظه‌ی آرامش نهایی او خوشحال نشد. عروس کماکان بهترین کاراکتر کوئنتین تارانتینو است.

شخصیت‌های تارانتینویی موردعلاقه‌ی شما کدام‌ها هستند؟

منبع: IGN