فیلتاب فانتزی , منبع دانلود کتاب فانتزی

معرفی کتاب

کتاب ، داستان ساده زنی است که بدون عشق نمیتواند زندگی کند ، به این دلیل تمام طالبان خود را که بنابرمصلحت به او گرایش دارند پس میزند . دل او در گرو عشق پسر عمویش است که در خارج اط اسپانیا زندگی می کند . دنارزیتا انتظاری بیست و پنج ساله را در راه عشق خود تحمل میکند و همیشه سرخوش از این عشق است . اما پسر عمو با وعده های بی اساس و به دور از مسئولیت و تعهدش در سرگرم کردن او ، دنا رزیتا با این انتظار به پیری می رسد . در اصل دنا رزیتا ، نماد سرزمین اسپانیاست و با عشق و انتظار انقلاب و ازادی می نشیند و در این راه رنج میکشد و پخته می شود . خدمتکار از دیگر شخصیت های داستان ، واقع بین تر ، ازاد تر ، مردمی تر است . خدمتکار ، نماد کار و اندیشه راستین است . او هیچگاه از تلاش برای هرچه بهتر کردن زندگی رزیتا باز نمی ماند و حمایتی عمیق تر و اگاهانه تر از سایرین به رزیتا نشان میدهد . او به درستی می گوید :《 من از خونه خودم او را تغزیه کرده ام 》.

عمو ، پرورش دهنده گل و در حقیقت ، نماد پاسداری از هنر و زیبایی بورژوایی است و به رزیتا توجه در خوری نشان نمیدهد . او تنها به پرورش و نگهداری از باغش ، همت می گمارد و به ان عشق می ورزد . تنها گلی را که حاضر به چیدنش می شود به رزیتا که نامش هم خانواده گل سرخ ( رز ) است هدیه می کند و بس .

او تمام دارائی خانواده را که شامل خانه و اثاثیه هستند و رزیتا وارث ان هاست را در رهن گذاشته است ، که طلبکاران همه را از انها می گیرند و ناچار به ترک خانه می شوند .

عمه ، شخصیتی سنتی و واپس گراست . فرهنگ او با خواسته های عمو عجین و دم خور است . با وجود اختلافاتی با عمو ، سلطه رهبری او را بر خود پذیرفته است ، و با خدمتکار که نیروی مردمی نمایش است ، دائما در جنگ و صلح به سر می برد . او تا اخرین لحظه های داستان بر روی این که رزیتا نامزد دارد پافشاری می کند ، اما خدمتکار اط شروع داستان ، به نامزد رزیتا بدبین و مشکوک است و به رزیتا تاکید می کند که باید ، دست ازاین انتظار بیهوده بشوید . او اگاه است که پاسخ عشق رزیتا ، پسر عموی سفر کرده به ارژانتین نیست و رزیتا یا در واقع اسپانیا ، باید عشق واقعی و راستینش را در درون خویش بجوید .

اطلاعات کتاب

درباره ی نویسنده :فدریکو خسوس گارسیا لورکا (به اسپانیایی: Federico del Sagrado Corazón de Jesús García Lorca) (زاده ۵ ژوئن ۱۸۹۸ – درگذشته ۱۹ آگوست ۱۹۳۶) شاعر و نویسنده اسپانیایی است. او همچنین نقاش، نوازنده پیانو، و آهنگ‌ساز نیز بود. او یکی از اعضای گروه نسل ‘۲۷ بود. لورکا در ۳۸ سالگی احتمالاً به دست پارتیزان‌های ملی در جنگ داخلی اسپانیا کشته شد.پژوهشهای لورکا، هرگز در چارچوب «فلسفه» و «حقوق» که به تحصیل آنها در دانشگاه سرگرم بود، باقی نمی‌ماند. مطالعه آثار بزرگان جهان از نویسندگان جنبش ۹۸ چون ماچادو (Machado) و آسورینAzorin) (وهمینطور آثارشاعران معاصر اسپانیا چون روبن داریو (Roban Dario)، خیمنز گرفته تا نمایشنامه‌های کلاسیک یونانی، از لورکا شاعری با دستان توانا و تفکری ژرف و گسترده می‌سازد.

لورکا نخستین کتابش (به نثر) را در سال ۱۹۱۸ به نام «باورها و چشم‌اندازها» (Impersiones y Viajes) در گرانادا به چاپ می‌رساند.

به سال ۱۹۲۰ نخستین نمایشنامه اش با نام «دوران نحس پروانه‌ها» (el malificio de la mariposa) را می‌نویسد و به صحنه می‌برد که با استقبال چندانی روبرو نمی‌شود.

و سال بعد (۱۹۲۱)، «کتاب اشعار» (Libre de Poems) که نخستین مجموعه شعرش است را منتشر می‌کند.

۱۹۲۲ سالی است که با مانوئل دفایا جشنواره بی همتا کانته خوندو(Conte Jondo)، آمیزه‌ای از افسانه‌ها، آوازها و پایکوبیهای کولیان اسپانیا که می‌رفت در هیاهوی ابتذال آن سالهای فلامنکو به دست فراموشی سپرده شود، را برپا می‌کند.

لورکا در ۱۹۲۷ «ترانه‌ها (Canciones)» را منتشر می‌کند و نمایشنامه «ماریانا پیندا» (Mariana Pineda) را در ماه ژوئن همین سال به صحنه می‌برد و در بارسلونا نمایشگاهی از نقاشی‌هایش بر پا می‌شود.

در ۱۹۲۸ محبوبترین کتابش، «ترانه‌های کولی» (Romancero Gitano) منتشر می‌شود. نشانی که بسیارانی آن را بهترین کار لورکا می‌دانند. مجموعه‌ای که شهرتی گسترده را برای فدریکو به ارمغان می‌آورد چنان‌که لقب «شاعر کولی» را بر او می‌نهند.

شکل‌گیری هسته نمایشنامه «عروسی خون» با الهام از خبر قتل نیخار (Nijar) در روزرنامه‌ها، نیز به سال ۱۹۲۸ بر می‌گردد.

در تابستان ۱۹۲۹ شاعر به نیویورک سفر می‌کند و برای آموختن انگلیسی وارد دانشگاه کلمبیا می‌شود. در نیویورک است که لورکا به شعر سختش می‌رسد. به سرزنش از شهری با معماریهای مافوق آدمین، ریتم سرگیجه آور و هندسهٔ اندوهناک می‌رسد.

حاصل سفر نیویورک مجموعه اشعاری است با نام «شاعر در نیویورک» که در ۱۹۴۰ (پس از مرگ شاعر) منتشر می‌شود. واژه‌هایی که مملو از همدردی با سیاهان آمریکا است و اثر دیگری که نمایشنامه‌ای شعرگونه و ناتمام و کارایی گرفته از سفر شاعر به آمریکاست «مخاطب»Audience یا به تعبیر گروهی دیگر «مردم»(people) نام دارد.

فدریکو، دربهار ۱۹۳۰ خسته از زندگی سیاه «هارلم» و ریشه‌های فولادی آسمان خراشهای نیویورک، در پی یک دعوت نامه جهت سخنرانی در «هاوانا» به آغوش سرزمینی که آنرا «جزیره‌ای زیبا با تلألو بی پایان آفتاب» می‌خواند، پناه می‌برد. شاید دوماه اقامت لورکا درکوبا و خو گرفتن دوباره‌اش با ترانه‌های بومی و تم اسپانیایی آن بود که سبب گشت تا شاعر به اندلس اش بازگردد. در همین سال است که نگارش «یرما» را آغاز می‌کند. با بازگشت به اسپانیا در خانه پدری (گرانادا) ساکن می‌شود و «مخاطب» را در جمع دوستانش می‌خواند و در زمستان «همسر حیرت‌آور» (la zapatero prodigiosa) را به صحنه می‌برد (در مادرید).

مجسمه فدریکو گارسیا لورکا

سال بعد (۱۹۳۱) «چنین که گذشت این ۵ سال» را می‌نویسد که تنها پس از مرگش یه صحنه می‌رود و پس از آن کتاب جدیدش به نام «ترانه‌های کانته خوندو» el poems del Conte Jondo، که در ادامه کار بزرگش در جشنواره کانته خوندو و «ترانه‌های کولی» است را منتشر می‌کند.

در ماه آوریل حکومت جمهوری در اسپانیا اعلام موجودیت می‌کند و این سبب می‌شود تا شاعر، که تئاتر را بی وقفه به روی مردم می‌گشاید، بیش از پیش موفق شود. چرا که در ۱۹۳۲ به نام کارگردان یک گروه تئاتر سیار (la barraca) که کسان آن را بازیگران آماتور پایه‌ریزی می‌دادند به شهرها و روستاهای اسپانیا می‌رود و آثار کلاسیک و ماندگاری چون کارهای لوپه دبگا) l’ope de vega (و کالدرون) Calderon) و .. را به اجرا درمی‌آورد.

در زمستان همین سال «عروسی خون» را در جمع دوستانش می‌خواند و به سال ۱۹۳۳ آنرا به صحنه می‌برد (مادرید). اجرای این تراژدی با کامیابی و استقبال بی مانندی روبه رور می‌شود، و همچنین وقتی در همین سال شاهکارش را به آرژانتین می‌برد و در بوئینس آیرس به نمایش درمی‌آورد، این کامیابی برای لورکا تکرار می‌شود.

در همین سفر (از سپتامبر ۱۹۳۳ تا مارس ۱۹۳۴) است که هسته” دنا رزیتا” شکل می‌گیرد. ۱۹۳۴ سالی است که فدریکو، «یرما» (Yerma) و «دیوان تاماریت)» (Divan del Tamarit) را به پایان می‌رساند. «یرما» نیز چونان اثر پیشین (عروسی خون) تراژدی است که از فرهنگ روستائیان اندلس و ناامیدی ژرف اشان سرچشمه می‌گیرد؛ و درخشانترین جای شعر لورکا (و حتی اسپانیا) به همین سال است که رقم می‌خورد. «مرثیه‌ای برای ایگناسیو سانچز مخیاس» Mejias Lianto por Ignacio Sanchez؛ سوگنامه‌ای که برای همیشه در تاریخ ادبیات جهان بی مانند و بی جانشین ماند؛ شعری جادویی برای دوستی گاوباز که مرگی دلخراش را در میدان گاوبازی درآغوش می‌کشد .

درباره ی کتاب : اثری تئاتریک ( نمایشی ) رمانتیک و هزلی و قوی و پر مایه است که در بیننده وجد , شادی و اندوه به جای می گذارد  .