هرگاه که فیلم علمی-تخیلی جدیدی اکران می شود، محققان و دانشمندان سعی می کنند به میدان آمده و تمامی گاف های علمی فیلم را بازگو کنند. اما برخی اوقات این فیلم ها داستان های خود را در مسیری موافق با علم پیش می برند.

به گزارش مووی مگ به نقل از برترین ها، در ادامه این مطلب قصد داریم شما را با فیلم هایی آشنا کنیم که اتفاقات و گزاره های مطرح شده در آن ها توسط دانشمندان تایید شده است.

1- مریخی (2015)

علاوه بر به تصویر کشیدن سختی های ساختن زندگی در مریخ، فیلم «مریخی» (The Martian) به خاطر توجه دقیق و ریزی که به واقعیت های علمی داشته است مورد توجه قرار گرفت. حتی تعدادی از متخصصان ناسا و علوم فضایی این فیلم را به دلیل رعایت کردن جزییات علمی دقیق در مورد شرایط فضا و کره ی مریخ به ویژه نشان دادن جاذبه در این سیاره ستایش کردند.

از آن جایی که جاذبه مریخ تنها به اندازه ی 30 تا 40 درصد جاذبه زمین قدرت دارد این موضوع باعث می شود که اشیاء در هنگام افتادن در سطح مریخ با سرعت بسیار کمتری نسبت به زمین فرود بیایند.

همچنین در این فیلم نشان داده شده که مت دیمون کپسولی به وزن حدود 90 کیلوگرم را با خود همراه دارد به نحوی که انگار هیچ وزنی ندارد و این موضوع به دلیل کم بودن میزان جاذبه در مریخ واقعیت دارد. همچنین متخصصان علوم فضایی گفته اند که استفاده از نیروی جاذبه برای نجات مت دیمون در این فیلم نه تنها ممکن بوده بلکه در زندگی واقعی نیز رخ داده است. این روش توسط یک ریاضیدان به نام مایکل مینوویچ کشف شده و برای رساندن فضاپیماهای دیگر برای رسیدن به مدار مشتری و حتی دورتر نیز مورد استفاده قرار گرفته است.

2- ماه (2009)

قبل از این که فیلم «ماه» (Moon) در سال 2009 وارد سینماها شود، دانکن جونز فیلمش را برای جمعی از متخصصان ناسا در مرکز فضایی هوستون نمایش داد و از آن ها خواست که نظرات و انتقادهای خود را در مورد آن ابراز کنند.

در نهایت مشخص شد که کمتر کسی در مورد به تصویر کشیده شدن حفاری در ماه در این فیلم ایرادی می بیند. حتی بسیاری از آن ها از دانش دانکن جونز در این مورد شگفت زده شدند زیرا بسیاری از آن ها در آن زمان در حال آموزش دیدن در مورد بسیاری از مطالب ارائه شده در فیلم او بودند. یکی از این متخصصان اعلام کرد که او بر روی پروژه ای برای ساخت بتن از سنگ ها و خاک سطح ماه کار می کند.

همچنین بسیاری به خاطر به تصویر کشیدن عملیات اکتشاف اتوماتیک با استفاده از یک عامل انسانی به عنوان ناظر این فیلم را مورد ستایش قرار دادند زیرا چنین روشی را بسیار مقرون به صرفه می دانستند. به نظر می رسد که دانکن جونز از علم زمان خود جلوتر بوده است.

3- آغازگر ( 2004 )

شاید باورکردنی نباشد اما برخی از دانشمندان بر این باورند که سفر در زمان امکان پذیر خواهد بود اگر چه این موضوع به این زودی قابل درک نخواهد بود. به همین ترتیب بسیاری از فیلم ها و سریال ها از سفر در زمان به عنوان یک موضوع داستانی جالب استفاده کرده اند. فیلم «آغازگر» (Primer) داستان دو مرد جوان را روایت می کند که به طور اتفاقی یک ماشین سفر در زمان را در گاراژ خانه ی خود می سازند.

در این فیلم این دو بر روی یک پدیده ی علمی که به آن از هم پاشیدگی جاذبه است کار می کنند که می تواند منجر به معلق شدن اشیاء شود. جالب این که شین کاروث، نویسنده و کارگردان این فیلم از اتفاقی بودن اختراع ترانزیستور توسط جان باردین الهام گرفته و می گوید: " در طول تاریخ داستان های بسیاری از نوآوری وجود دارد که در آن شما به سمت یک چیز خاص در حال حرکت بوده اید اما ناگهان اثرات جانبی رخ داده که بعدها مشخص شده چیزهای باارزشی بوده اند"

4-  چشمه (2006)

فیلم «چشمه» (The Fountain) که یکی دیگر از فیلم های پیچیده ی دارن آرونوفسکی است شاید آخرین فیلمی باشد که تماشاگران از آن انتظار انطباق با واقعیت و علم را داشته باشند اما باید بدانید که این فیلم در موارد زیادی با دنیای علم مطابقت دارد. در فیلم شخصیت ایزی به دلیل تومور پایه ی مغز در مورد معنای زندگی و کلیت آن به تفسیرهای فیلسوفانه روی می آورد و به بحث در مورد آفرینش در کل می پردازد.

یک متخصص ستاره شناسی سرشناس به نام کارل ساگان در این باره می گوید که هر عنصری که در جدول تناوبی وجود دارد از انفجار هسته ی ستارگان تشکیل شده و در نتیجه ی این انفجار به سراسر جهان هستی پراکنده شده است. بدین ترتیب هر چیزی که در این دنیا وجود دارد از انفجار ستاره ای به وجود آمده است.

5- درخشش ابدی یک ذهن پاک (2004 )

فیلم «درخشش ابدی یک ذهن پاک» (Eternal Sunshine of the Spotless Mind) با بازی جیم کری تصویری واقعی و دقیق را از پاک کردن انتخابی و هدفمند ذهن ارائه می دهد. اگر چه در زمان حاضر که این مقاله نوشته می شود علم انجام این کار بدست نیامده است اما نحوه ی کارکرد چنین روشی به دقت و به درستی در فیلم نمایش داده شده است. برای این که این روش پاکسازی خاطرات عملی شود، روند تولید پروتئین در مغز باید همزمان با تحریک شدن حافظه متوقف گردد.

با یادگیری و به یخاطر سپردن مسائل تازه، شکل مغز ما نیز تغییر خواهد کرد اگر چه در تراز بسیار کوچک. وقتی که به یک حافظه دسترسی پیدا می شود، اتصالات جدیدی بین آن حافظه و هر چیزی که در زمان به یادآوری رخ می دهد ساخته خواهد شد. به عبارت دیگر مسیرهای جدیدی برای دستیابی به حافظه باز خواهد شد. تنها چیزی که لازم است ماشینی با دقت کافی خواهد بود که بتواند این اتصالات را شناسایی کرده و آن ها را حذف نماید.

6- گزارش اقلیت (2002 )

اگر چه پیش بینی این که در آینده چه جنایتی رخ می دهد فراتر از غیرممکن خواهد بود اما برخی از واقعیت های علمی نشان داده شده در فیلم «گزارش اقلیت» (Minority Report) نه تنها ممکن بوده بلکه از قبل نیز وجود داشته اند. در تمام طول فیلم شخصیت تام کروز و کمپانی او از انواع مختلفی از گجت های دقیق که شامل صفحات لمسی متعدد و اسکنرهای عنبیه چشم هستند استفاده می کنند.

نه تنها اسپیلبرگ ساخت چنین تکنولوژی هایی را به خوبی پیش بینی کرده بود بلکه به خوبی می دانست که این تکنولوژی فراگیر نیز خواهد شد. همچنین با اکران فیلم بسیاری از شرکت های فعال در حوزه ی تکنولوژی شروع به توسعه تکنولوژی هایی کردند که در فیلم به نمایش درآمده بود، از جمله حشرات رباتیک و تبلیغات شخصی شده.

7- بین ستاره ای (2014 )

فیلم «بین ستاره ای» (Interstellar) یکی دیگر از شاهکارهای کریستوفر نولان مانند فیلم های دیگر نولان به سرعت مورد بررسی دانشمندان و محققان علوم فضایی قرار گرفت. اگر چه این افراد خیلی سریع به دنبال اشتباهات علمی فیلم رفتند اما واقعیات بزرگی که در آن به نمایش درآمده بود را نادیده گرفتند از جمله حفره های تاریک و کرم چاله ها. در واقع کریستوفر نولان با کمک یک متخصص فیزیک و علوم فضایی و با استفاده از معادلات نظریه ی نسبیت انشتین توانست این پدیده های بصری را به تصویر بکشد.

به گفته ی نولان آن ها در ساخت این تصاویر چنان دقتی را در جزییات به کار بردند که در عکس های آن 23 میلیون پیکسل وجود داشت که تماماً با معادلات انیشتین مطابقت داشتند. همچنین این دو اعلام کردند که آن ها چیز جدیدی را کشف نکرده بودند بلکه راه های جدیدی را برای ساخت این شبیه سازی ها توسعه دادند. پس نه تنها این فیلم در این حوزه کاملاً با علم همگام بود بلکه حتی در توسعه ی علم نیز مشارکت داشت.

8- 2001 : یک ادیسه فضایی (1968)

علاوه بر این که فیلم حماسی و کلاسیک استنلی کوبریک با عنوان «2001: یک ادیسه فضایی» (2001: A Space Odyssey) پیشرفت هایی را به تصویر می کشید که امروزه شاهد با واقعیت پیوستن آن ها هستیم، اما این فیلم را باید به خاطر به تصویر کشیدن سکوت در فضا، جایی که هیچ کسی نمی تواند صدای موتور یک شاتل یا فریاد و جیغ کسی را بشنود ستایش کرد. همچنین کوبریک برای ساخت این فیلم به طور دائم با گروهی از متخصصان علوم هوافضا در ارتباط بود و برای ساخت فضاپیمای نمایش داده شده در فیلم و حتی لباس هایی که فضانوردان در فیلم به تن می کنند نیز با آن ها مشورت می کرد.

این متخصصان بر فرآیند ساخت فضاپیمای به نمایش درآمده در فیلم از ابتدا تا انتها و در کوچک ترین جزییات نظارت داشتند. اما پیشرفته ترین مشارکت علمی که در ساخت این فضاپیما شکل گرفت عدم استفاده از شکل آیرودینامیکی برای شاتل بود زیرا به انجام چنین کاری به دلیل خلاء موجود در فضا نیازی نیست. نتیجه ی این همکاری نه تنها ساخت فیلم دقیق از لحاظ علمی بلکه استفاده از تکنولوژی بود که از زمان خود جلوتر بوده و امروزه دانشمندان علوم هوا فضا به آن دست یافته اند.

پس ازماه ها انتظار فیلم علمی تخیلی “ورود” (Arrival) ساخته دنیس ویلِنِوو (Denis Villeneuve) اکران شد و چنان سر و صدایی به پا کرد که ما را به یاد فیلم های علمی تخیلی کلاسیک انداخت. کسانی که به تماشای فیلم رفته بودند نحوه فیلم برداری، بازی ماهرانه ایمی آدامز و قدرت سرگرم کنندگی فیلم و بیشتر از همه هوشمندانه بودن آن را تحسین کرده اند.

به گزارش مووی مگ به نقل از روزیاتو، نکته جالب در مورد تمجیدهایی که از این فیلم شده این است که این تمجیدها با نوعی اظهار شگفتی همراه بوده اند. بعضی که در هوشمندانه بودن فیلم شک دارند از خود می پرسند: ” آیا یک فیلم علمی تخیلی یکی از هوشمندانه ترین فیلم های اکران شده امسال لقب گرفته است؟ چه کسی فکر می کرد چنین اتفاقی بیفتد؟”

یک جواب خیلی کوتاه و ساده به این سوال این است: کسانی که در ۴۰ سال اخیر فیلم های علمی تخیلی را به دقت دنبال کرده اند!

اگر تاکنون ایرادی مبنی بر هوشمندانه نبودن فیلم های علمی تخیلی بر این ژانر سینمایی وارد بوده باید گفت که از چندین سال پیش در تعدادی از فیلم های تولید شده این نقیصه برطرف شده است. اگر چه فیلم “ورود” را باید به دلیل پیچیدگی و روایت فوق العاده آن ستود اما باید دانست که دیگر نباید از تولید فیلم های علمی تخیلی هوشمندانه شگفت زده شویم. در واقع سال ها از آن دوران گذشته است که فیلم های علمی تخیلی دارای هیچ گونه ظرافت و هوشمندی نبودند.

در ادامه به ۱۵ فیلم علمی تخیلی که داستانی هوشمندانه را به تصویر کشیدهاند، اشاره می کنیم:

 ۱۵- بلید رانر (Blade Runner) (1982)

هر گونه صحبتی در مورد هوشمندانه بودن فیلم بلید رانر را باید با تحسین ساختار جهانی که در این فیلم ترسیم شده است آغاز کرد. صحبت در مورد غیرواقعی بودن این فیلم و اینکه در آینده امکان وقوع چنین اتفاقی وجود دارد یا نه کاملاً بی ربط خواهد بود. موضوعی که باید به آن پرداخته شود این است که کارگردان ریدلی اسکات و همکارانش توانسته اند به خوبی دنیایی چنین باثبات را در فیلم خود به تصویر بکشند. در دنیای این فیلم یک تصویر علمی تخیلی وجود دارد اما همه چیز به نظر زنده و پویا می رسد. همه چیز کاملاً آشنا و تماشایی است.

با این وجود هوشمندی اصلی فیلم در موضوع داستان نهفته است. فیلم بلید رانر سعی دارد با رجوع به متون کتاب مقدس، فیلم های نوآر و نظریات علمی به این سوال پاسخ دهد که “ارزش زندگی یک ماشین دارای احساس در زندگی انسانی چیست؟” علاوه بر این، فیلم سعی دارد ارزش خود زندگی را نیز بررسی کند. این فیلم تنها فیلمی نیست که به این سوال پرداخته اما تنها فیلمی است که به مثابه یک معما به موضوع می پردازد و مانند بسیاری دیگر از فیلم های ژانر علمی تخیلی به دنبال یک پاسخ ساده و سهل الوصول نیست.

۱۴- زیر پوست (Under the Skin) (2013)

فیلم “گونه ها” (Species) ساخته سال ۱۹۹۵ داستان یک موجود فضایی است که در پشت یک زن بسیار جذاب پنهان شده و به عنوان بخشی از مأموریت خود مردان زمینی را اغوا می کند. منتقدان این فیلم را سخیف ارزیابی کرده و بر این باور بودند که تنها برای موفق شدن در گیشه تولید شده است و ارزش هنری بالایی ندارد. فیلم “زیر پوست” ساخته سال ۲۰۱۳ نیز داستان کاملاً مشابهی دارد اما بر خلاف فیلم قبلی این فیلم فوق العاده است. چه چیزی این فیلم را از فیلم “گونه ها” متمایز می کند؟ بدون شک نحوه پرداخت داستان.

آهنگ جلو رفتن داستان این فیلم پیچیده دقیقا شبیه این است که یک دانش آموز دبیرستانی باید یک مقاله تحقیقی با تعداد کلمات مشخص را به پایان برساند. بیشتر فیلم ظاهراً به منظور خاص بودن، بی هدف و غیرعادی طراحی شده است. با این وجود فاش سازی های خاصی در ساختار داستان وجود دارد که اجازه می دهد تماشاگر تعداد بیشماری تفسیر از آن ها داشته باشد.

فیلم “زیر پوست” به خاطر پرداختن به موضوعاتی مانند فرهنگ تجاوز، مهاجرت و نقش زنان در دنیای امروزی تحسین شده است. نمی توان به یقین گفت که فیلم خواسته به کدام یک از این موضوعات به عنوان تم اصلی داستان بپردازد اما بسیار سخت تر خواهد بود که زیبایی استفاده از یک فرضیه بعید برای خلق یک واکنش شدیداً احساسی به بسیاری از معضلات دنیای ما را در این فیلم نادیده بگیریم.

۱۳- روزی که زمین از حرکت باز ایستاد (The Day the Earth Stood Still) (1951)

فیلم “روزی که زمین از حرکت باز ایستاد” یکی از منحصربفردترین و هوشمندانه ترین فیلم های علمی تخیلی است که تاکنون ساخته شده است. در این فیلم از تکنیک های تصویری عجیب غریب استفاده نشده و لازم نیست برای فهمیدن تمام زوایای داستان چند بار آن را نگاه کنید. فیلم “روزی که زمین از حرکت باز ایستاد” در روزگاری ساخته شد که فیلم های علمی تخیلی هیولاهایی را به تصویر می کشیدند که تنها کارشان وارد کردن خسارت به بشریت و تمدن بود. در عوض، فیلم مذکور به این موضوع می پردازد که ممکن است موجودات فضایی با هدفی آشتی جویانه به سیاره زمین سفر کنند.

این فیلم منحصربفرد حتی در دنیای مدرن امروزی نیز یک شاهکار سینمایی به حساب می آید. چیزی که این فیلم را از دیگر فیلم های این ژانر متمایز می کند پیام آن است مبنی بر این که بعید نیست انسان ها از موجودات فضایی که به سیاره ما خواهند آمد اندیشه های کینه توزانه تر و جنگ طلبانه تری داشته باشند. فیلم “روزی که زمین از حرکت باز ایستاد” به این موضوع می پردازد که احتمال این که بشریت از روی ترس و عدم اطمینان خود را نابود کند بیشتر از این است که توسط یک نیروی بیگانه از بین برود. هر سالی که از زندگی انسان بر روی این کره خاکی می گذرد این مفهوم بیش از پیش نمود پیدا می کند.

۱۲- پی (Pi) (1998)

فیلم “پی” به فیلم های دیگر ژانر علمی تخیلی شباهتی ندارد. در این فیلم نه موجودات فرازمینی عجیب وجود دارد و نه اختراعات فوق العاده ای که تنها ذهن پویای نویسندگان فیلم نامه های علمی تخیلی می تواند آن ها را متصور باشد.فیلم “پی” داستان یک انسان با هوش فرا انسانی است که به طور ناگهانی با یک مسئله ریاضی که می تواند معنای حیات را توضیح دهد روبرو می شود. البته این تنها یکی از تفسیرهایی است که می توان از داستان این فیلم داشت. اگر بخواهید تمامی تفاسیر و معانی این فیلم را درک کنید باید خودتان را در شرایط قهرمان داستان قرار دهید.

هوشمندانه بودن فیلم “پی” در جاه طلبانه بودن فرضیه آن نهفته است. همه بینندگان این فیلم، از دلالان وال استریت گرفته تا رهبران مذهبی فکر می کنند که این مرد (قهرمان داستان) جواب معمای زندگی، جهان هستی و همه چیز را یافته است. فیلم تعارض جهان بینی های مختلف را به تصویر می کشد اما مهم تر از آن نشان می دهد که همه ما همواره به دنبال رسیدن به درک بیشتر هستیم. پایان غم انگیز فیلم مهر تاییدی است بر این که جستجوی همراه با وسواس این پاسخ ها بهترین راه برای از دست دادن معنای واقعی زندگی است!

۱۱- بین ستاره ای (Interstellar) (2014)

“بین ستاره ای” یک فیلم بی نقص نیست و از دیدگاه فیلم سازی نمی توان این فیلم را بی نقص دانست همانطور که هیچ فیلمی بی نقص نخواهد بود. با این وجود فیلم “بین ستاره ای” از لحاظ علمی اشکالاتی مشخص دارد. برخی بر این باورند که پایان دنیایی که در این فیلم دیده می شود بیش از حد “هالیوودی” است. این فیلم فرآیندی را تسریع می بخشد که شاید میلیون های سال طول بکشد تا تاثیر خود را بگذارد. با این وجود نقص های فیلم را می توان نتیجه تلاش آن برای به تصویر کشیدن موضوعات پیچیده ای مانند “کرم چاله ها” (wormhole) دانست.

به همین دلیل نمی توان سازندگان فیلم را به خاطر این نواقص سرزنش کرد. فیلم ” بین ستاره ای” به موضوعی علمی و بسیار پیچیده می پردازد که باهوش ترین افراد این کره خاکی نیز هنوز بر سر ماهیت آن ها به توافق نرسیده اند بنابراین می توان تعدادی از نواقص این فیلم را نادیده گرفت برخلاف آن چه که در مورد فیلم های پرهزینه دیگر هالیوود جایز نیست.

هر نقصی که در فیلم وجود داشته باشد در سایه ساختار منسجم علمی یک فیلم خوش ساخت که توسط کریستوفر نولان کارگردانی شده رنگ می بازد و در واقع این فیلم نوعی مستند علمی در مورد فاجعه ای است که دور از ذهن و غیر علمی نخواهد بود.

۱۰- ماه (Moon) (2009)

فیلم “ماه” شباهت زیادی به یک دیگر از فیلم هایی دارد که در ادامه فهرست خود به آن اشاره می کنیم. این فیلم داستان مردی را روایت می کند که در فضا به سر برده و در مراحل آخر ماموریت خود قرار دارد. تنها همدم واقعی او در این سفر فضایی یک صدای کامپیوتری است که کوین اسپیسی هنرمندانه نقش آن را اجرا می کند. در طول این ماموریت رفته رفته توان جسمی و ذهنی این مرد رو به نقصان می گذارد. همزمان که شرایط او رو به وخامت می رود شروع می کند به تفکر در مورد چیزهایی که غیر ممکن به نظر می رسند و معلوم نیست که اتفاقاتی که متعاقب آن روی می دهد واقعی بوده یا تنها در ذهن او وجود دارند.

عناصر داستانی غیرمعمول فیلم از دید مردی بیان می شوند که ارتباط خود با واقعیت را از دست داده است و این موضوع فیلم را به یک شاهکار خیالبافانه در ژانر علمی تخیلی تبدیل کرده اما عوامل سازنده فیلم به خوبی توانسته اند تاثیراتی که فضا (و هر نوع انزوای طولانی مدت دیگری) بر جسم و ذهن انسان می گذارد را به خوبی و به شکلی واقع بینانه به تصویر بکشند.

داستان فیلم “ماه” از “بین ستاره ای” بسیار قابل درک تر بوده و همین موضوع به کارگردان فیلم، دانکن جونز، اجازه داده است که تمامی جزییات فیلم را طوری طراحی کند که تصویری واقع بینانه از یک شرایط عجیب ارائه شود.

۹- زمین آرام (The Quiet Earth) (1985)

فیلم “زمین آرام” در روزگاری به روی پرده سینماها رفت که دوره جدیدی از فیلم های علمی تخیلی آغاز شده و تماشاگران مشتاقانه انتظار فیلم هایی را می کشیدند که عمیقاً سرگرم کننده باشند. می توان این دوران را به عصر انفجار هیجان بعد از فیلم های جنگ ستارگان دانست. با این وجود فیلم “زمین آرام” شباهتی به فیلم های “جنگ ستارگان” ندارد. این فیلم داستان دانشمندی را روایت می کند که به این نتیجه رسیده است که اتمام پروژه ای که بر روی آن کار می کند به زندگی در روی این کره خاکی پایان خواهد داد. اما حقیقت داستان به همین سادگی نیست.

در واقع هیچ چیز در این فیلم ساده نبوده و اگر چه داستان این فیلم پیچیده ترین سناریویی نیست که تاکنون نوشته شده اما داستان فیلم “زمین آرام” طوری است که باید فاصله بین دیالوگ و عمل بازیگر را مورد توجه قرار داد. این فیلم داستان شخصیت هایی را بازگو می کند که یک اتفاق به نام “تاثیر” (The Effect) زندگی آن ها را برای همیشه تغییر می دهد. برای فهم این موضوع و یا حتی برای فرضیه سازی در مورد آن لازم خواهد بود که چندین فرضیه ممکن در مورد ماهیت آن “تاثیر” و منبع فرضیه ها را در نظر بگیرید.

۸- تابش آفتاب (Sunshine) (2007)

وقتی که دنی بویل کارگردانی این فیلم را پذیرفت دقیقاً می دانست که چه کاری قرار است انجام دهد. اگر چه در قسمت هایی از سناریو روابط عاشقانه و کمدی وجود داشت اما بویل نمی خواست یک فیلم دارای رگه هایی از شوخی یا مسایل رمانتیک بسازد بلکه می خواست داستان دانشمندانی را روایت کند که قصد دارند به خورشید سفر کرده، آن را دوباره فعال کنند و بدین طریق دنیا را از نابودی نجات دهند.

در واقع بویل می خواست فیلمی شبیه “آرماگدون” (Armageddon) بسازد که بعد از دیدن آن به جای این که ناامیدانه به دنبال فرو کردن یک پیچ گوشتی در مغز خود و درآوردن بخشی از آن که هنوز چیز ناخوشایندی را به یاد می آورد باشیم کمی به فکر فرو برویم.

نتیجه کار کارگردان در این حوزه بی نقص بوده است هر چند که باید اعتراف کنیم که فیلم “تابش آفتاب” در مواردی حس ناامیدی مفرطی را به بیننده القا می کند. همچنین در برخی موارد درک مفاهیم علمی فیلم برای بیننده سنگین است با این وجود فیلم “تابش آفتاب” شما را به فکر وا می دارد.

۷- تقدیر (Predestination) (2014)

نکته جالب در مورد فیلم “تقدیر” این است که با استفاده از این فیلم می توان تفاوت بین انتقاد منطقی و ایرادگیری ناشیانه را مشخص کرد. این فیلم در باره سفر در زمان است و داستان یک مامور را روایت می کند که برای جلوگیری از وقوع جنایتی که قبلا اتفاق افتاده به سال های دهه ۱۹۷۰ بازگردانده می شود. نکته جالب در مورد داستان این است که خود این جنایت نیز در زمان حرکت می کند.

با این وجود چنین اتفاقی در زندگی واقعی امکان پذیر نخواهد بود. فیلم “تقدیر” از این منظر که به عواقب سفر در زمان و ارتباط آن با مهلت زمانی اشخاص به فیلم هایی مانند “لوپر” (Looper) شبیه است. توضیح بیشتر در مورد داستان این فیلم کفرگویی خواهد بود اما بدانید که تنها چند فیلم معدود در تاریخ سینما وجود دارد که جرات روایت چنین داستان پیچیده ای را با در نظر گرفتن قوانین و ملاحظلات اخلاقی سفر در زمان داشته اند.

۶- فواره (The Fountain) (2006)

“فواره” یکی از بحث برانگیزترین فیلم های تاریخ سینما بوده و خواهد بود. علت بحث برانگیز بودن فیلم داستان آن نیست بلکه تفاوت دیدگاهی است که تماشاگران بعد از دیدن فیلم خواهند داشت. برخی از تماشاگران فیلم را به خاطر زیبایی آن تحسین خواهند کرد و برخی دیگر نیز سر خود را تکان داده و می گویند که چطور  می توان از یک فیلم ۹۰ دقیقه ای انتظار سرگرم کننده بودن داشت. هرکدام از این دو گروه دلایل منطقی خود را دارند. این فیلم که داستان یک دانشمند دنیای مدرن امروزی، یک فاتح کشورهای آمریکای جنوبی در قرن شانزدهم میلادی و یک فضانورد را روایت می کند که هرکدام دسته ای از اتفاقات مشابه را در برهه های زمانی مختلف تجربه می کنند، هم عصبانی کننده و هم فریبنده است.

تنها ایرادی که شما به هیچ عنوان نمی توانید از این فیلم بگیرید بی هدف بودن آن است. فیلم “فواره” توسط کارگردان بدین منظور ساخته نشده است که باهوش بودن خود را به اثبات برساند یا آزمایش را به جای اثر هنری به شما غالب کند. دارن آرونوفسکی (Darren Aronofsky) ، کارگردان فیلم، فیلمش را با مکعب روبیک (Rubik’s cube) مقایسه کرده و بر این باور است که در پایان این همه فراز و نشیب و پیچش تنها یک راه حل نهایی وجود دارد.

۵- دنیا روی یک سیم (World on a Wire) (1973)

داستان فیلم “دنیا روی یک سیم” در مورد یک دانشمند علوم کامپیوتر است که در می یابد برنامه ای که در حال حاضر بر روی آن کار می کند درواقع پوششی ماهرانه برای واقعیتی جعلی و دروغین است که مدتی است در آن قرار دارد. بسیاری از مردم همچنان از خوش ساخت بودن فیلم فاسبیندر، کارگردان فیلم، می گویند اما هنوز هدف کارگردان از داستان این فیلم برای همه مشخص نیست. با این وجود نگاهی مختصر به سناریو مشخص می کند که داستان این فیلم هم به تعاریف فلسفی از زندگی (من فکر می کنم، پس هستم) می پردازد و هم نشان می دهد که انسان با استفاده از تکنولوژی قصد دارد جایگاهی خداگونه را بدست بیاورد.

برای درک بهتر این موضوع تصور کنید که اگر فیلم ماتریکس (The Matrix) بیشتر حاوی بحران های وجودی بوده و کمتر به صحنه های تیراندازی حرکت آهسته می پرداخت چه تفاوتی ایجاد می شد.

۴- سولاریس (Solaris) (1972)

ساخت فیلم ۲۰۰۱: یک اودیسه ی فضایی (۲۰۰۱: A Space Odyssey) نقطه عطفی در تولید فیلم های علمی تخیلی به شمار می آید و این فیلم نشان داد که می توان با تولید فیلم های علمی تخیلی خوش ساخت و هوشمندانه به اصطلاح پول پارو کرد. در این دوران بسیاری از کارگردانان سرشناس و باهوش سینما برای پیدا کردن جواب سوالاتی که آن ها را کلافه کرده بود به دنیای ستارگان روی آوردند. فیلم “سولاریس” به کارگردانی آندری تارکوفسکی در مورد تفکر درباره زندگی و از دست دادن قوه تعقل است. داستان فیلم در مورد یک دانشمند است که مامور شده تا علت دیوانه شدن اعضای یک تیم تحقیقاتی بین ستاره ای را بررسی کند.

فیلم “سولاریس” در واقع در مورد قدرت شکننده ذهن انسان است و این که چگونه از دست دادن قوه استدلال می تواند هر عقیده ای که داریم را دچار تغییر شدید کند. این فیلم در مورد چیزهای دیگری نیز سخن می گوید اما مبنای اصلی فیلم همان است که گفته شد و تا این موضوع را درک نکنید نخواهید توانست پیام فیلم را بفهمید. “سولاریس” سعی دارد به شما القا کند که دیوانه شده و قوه تعقل و تفکر خود را از دست داده اید. تنها در این صورت می توانید قطعات جداگانه فیلم را به هم وصل کرده و دنیا را به شکل جدید ببینید.

۳- گاتاکا (Gattaca) (1997)

از همان ابتدا این فیلم به موضوعی می پردازد که تماشاگران احساس خوبی به آن ندارند: فیلم به بیننده القا می کند که از قبل مقدر شده است که برخی از افراد زندگی بهتری نسبت به دیگران داشته باشند. در دنیای “گاتاکا” انسان ها به دو دسته به درد بخور (valid) و به درد نخور (invalid) تقسیم شده اند. به درد بخورها در واقع افرادی توانا و باهوش هستند و به همین دلیل انتخاب های متعددی خواهند داشت. اما به درد نخورها به نوکری و کارگری گمارده می شوند. داستان فیلم در مورد یکی از این افراد طبقه به درد نخور است که برای سفر به فضا خود را جای یکی از افراد طبقه به درد بخور ها جا می زند.

در فیلم “گاتاکا” شخصیت به درد نخور فیلم ( با نام وینسنت و با بازی اتان هاک) سعی دارد قانونی که در دنیای گاتاکا وجود دارد را دور بزند و بالاخره موفق می شود اما فهمیدن اینکه موفقیت وی بخاطر استعداد شخصی یا استفاده از روش های تزریق ژنتیکی است که در فیلم استفاده می کند به عهده خود تماشاگر خواهد بود. نکته جالب در مورد فیلم “گاتاکا” این است که ما هر روزه با چنین اتفاقاتی در زندگی خانوادگی و کاری خود سروکار داریم و دیدگاه بسیاری از افراد نسبت به اطرافیان همانند افراد درون داستان “گاتاکا” است.

۲- پرایمر (Primer) (2004)

فیلم “پرایمر” را به عنوان پیچیده ترین فیلمی که تابحال در مورد سفر در زمان ساخته شده می شناسند و به نظر می رسد که این باور معقول باشد. این فیلم در مورد دو مهندس جوان است که دستگاهی برای دستکاری در زمان ساخته اند که می تواند تاثیری که هنگام سفر در زمان به ما وارد می شود را شبیه سازی کند (نشان دهد). از آنجایی که سفر در زمان در دنیای واقعی وجود ندارد و تاکنون اتفاق نیفتاده است نمی توان فیلم “پرایمر” را یک فیلم دارای داستان واقعی و مبتنی بر واقعیت دانست.

اما در این فیلم از اعداد، محاسبات، نمودارها و نظریات حقیقی علم فیزیک برای به تصویر کشیدن چگونگی سفر در زمان استفاده شده است. این فیلم چنان پیچیده ساخته شده که باهوش ترین افراد نیز توانایی درک تمام جوانب آن را در یک بار تماشای فیلم نخواهند داشت مگر این که چند بار فیلم را با دقت تماشا کنند. حتی بعد از چند بار تماشا کردن فیلم نیز نمی توانید ادعا کنید که تمام زوایا داستان فیلم را درک کرده اید.

۱- ۲۰۰۱: یک اودیسه ی فضایی (۲۰۰۱: A Space Odyssey)

همانند دیگر فیلم های موجود در این فهرست ۱۵ گانه فیلم “۲۰۰۱: یک اودیسه ی فضایی” نیز عکس العمل های متفاوتی را در بین تماشاگران موجب شده است. این شکاف با کهنه شدن جلوه های ویژه فیلم در طول سال هایی که از ساخت آن گذشته پررنگ تر شده به این معنی که نبود تکنیک های فیلمسازی کامپیوتری مدرن در این فیلم باعث شده که بسیاری از تماشاگران آن را فیلمی بسیار کند، پرمدعا و حتی کسل کننده بدانند. منتقدان از نماهای بلند بیهوده و دیالوگ های بی هدف آن می گویند و باید گفت که این انتقادات کاملا به جا بوده و باید به آن ها احترام گذاشت. اما اگر کسی ادعا کند که فیلم “۲۰۰۱: یک اودیسه ی فضایی” یکی از هوشمندانه ترین و تاثیرگذارترین فیلم های علمی تخیلی تاریخ سینما نیست بهتر است زیاد به حرف او توجه نکنید.

همانطور که ارسطو و افلاطون با تالیفات خود تلاش کردند که راز و رمز دنیا را به ما نشان دهند، استنلی کوبریک نیز در این فیلم سعی کرده است که با استفاده از دوربین خود به ما نشان دهد که هرگونه تلاشی برای کشف رموز جهان با ناخشنودی آن ها مواجه خواهد شد. تفاسیر فراوان و مختلفی از این فیلم شده است که در این مطلب امکان پرداختن به همه آن ها جود ندارد. بدون اغراق این فیلم بهترین و هوشمندانه ترین فیلم ژانر علمی تخیلی است که تاکنون ساخته شده به طوری که هنوز هم بعد از قریب به ۵۰ سال از ساخت این فیلم بحث در مورد آن همچنان ادامه دارد. 

شاید پس از تماشای یک فیلم پرحادثه و ترسناک تنها چیزی که می تواند باعث آرامش و کاهش تنش درونی شما شود یک پایان خوش باشد اما همواره این اتفاق رخ نمی دهد. علاوه بر این پایان های خوش دیگر کلیشه ای شده و در بسیاری از فیلم های از همان ابتدا می توان گفت که کی زنده مانده و کی می میرد. اما برخی از فیلم ها به جای باقی گذاردن شخصیت های خوب یا قهرمانان داستان، ابایی از برخوردی واقع گرایانه داشتن با آن ها ندارد و همین موضوع تماشای این فیلم ها را سخت می سازد. شاید بهترین نمونه در این زمینه سریال «بازی تاج و تخت» باشد که بیننده آن باید هر لحظه برای مرگ یکی از شخصیت های دوست داشتنی و اصلی سریال آماده باشد. در دنیای سینما نیز نمونه هایی از این قبیل یافت می شود که پایان بندی مرگباری دارند و حتی هیچ یک از شخصیت های اصلی داستان نیز زنده نمی مانند.

به گزارش مووی مگ به نقل از روزیاتو، گاهی حتی مرگ شخصیت های اصلی رضایت فیلمساز را جلب نکرده و با سکانسی ترسناک تمام بشریت نابود می شوند. از لحاظ هنر سینمایی قدرت کشتن شخصیت های اصلی در طول داستان یک ریسک است اما چنین رویکردی در نگاهی واقع بینانه به زندگی شخصیت ها باعث می شود که حدس زدن پایان داستان برای تماشاگر سخت بوده و همین موضوع بر جذابیت فیلم بیفزاید. در ادامه این مطلب می خواهیم شما را با فیلم هایی آشنا کنیم که در پایان خود به هر شکلی تمامی شخصیت های داستان را از بین می برند. در ضمن از آنجایی که برای مشخص شدن ادعای مطرحه در عنوان مطلب چاره ای جز بازگویی بخش های از داستان فیلم نداریم، پیشاپیش از اسپویل کردن داستان فیلم پوزش می طلبیم. در ضمن از آنجایی که این مطلب در دو قسمت ارایه شده است لینک قسمت اول در انتهای مطلب ارایه شده است.

۸- گرمای خورشید

در حالی که خورشید پس از مبتلا شدن به ماده سیاه در حال مرگ است، زمین از عواقب این مرگ تدریجی رنج خواهد برد. دوره ای جدید از عصر یخبندان در زمین از سرگرفته خواهد شد و همه چیز به موفقیت یک فضاپیما به نام ایکاریوس و گروهی از ستاره شناسان همراه با یک بمب هسته ای وابسته است تا شاید بتوانند با انداختن این بمب هسته ای به دورن خورشید باعث روشن شدن دوباره آن شده و حیات در زمین را نجات دهند. آن ها شکست می خورند و ۷ سال بعد گروهی از ستاره شناسان سوار بر ایکاریوس ۲ سعی در کاری دارند که همتایان آن ها در انجامش موفق نبوده اند و برای این کار نیز بسیار عجله دارند. فیلم «گرمای خورشید» یا همان «سان شاین» (Sunshine) به کارگردانی دنی بویل، بسیار هیجان انگیز، خشن و پرجنب و جوش دارد.

این فیلم رفته رفته از یک داستان علمی تخیلی به فیلمی ترسناک و اسلشر تبدیل می شود و آن زمانی است که سرنشینان ایکاریوس ۲ با لاشه معلق ایکاریوس در فضا مواجه شده و سعی می کنند وارد آن شوند. کاپیتان فضاپیمای ایکاریوس دیوانه شده و با بیرحمی تمام سعی دارد ایکاریوس ۲ و سرنشینانش را نابود کند و البته موفق هم می شود اما نه قبل از این که بمب هسته ای از فضاپیما جدا شده و به سمت خورشید روانه شود. البته این اتفاق مرگ تمامی سرنشینان را در پی دارد و بیننده نیز به خوبی متوجه مرگ تمامی شخصیت ها می شود.

۷- هشت نفرت انگیز

هشتمین فیلم کوئنتین تارانتینو و دومین فیلم وسترن او از همان ابتدای اکران در سال ۲۰۱۵ باعث دودستگی در میان طرفداران فیلم های او شد اما اگر تارانتینو در یک مقوله سینمایی استاد باشد آن به تصویر کشیدن خشونت است که معمولاً مرگ دردناک شخصیت ها را در پی دارد و فیلم «هشت نفرت انگیز» (The Hateful Eight) نیز از این قاعده مستثنی نیست. داستان فیلم در مورد ۸ شخصیت متفاوت است که برای فرار از کولاک در یک کلبه گرد هم می آیند. دو جایزه بگیر به نام های جان روث و ماکز وارن، قاتلی شناخته شده به نام دیزی دومرژ که اکنون روث او را به بند کشیده و قصد دارد با تحویل او جایزه اش را دریافت کند، همراه با کلانتر کریس منیکس در حال سفر به شهری جدید وارد این کلبه شده و با ۴ نفر غریبه دیگر روبرو می شوند.

بعد از این که مشخص می شود این افراد آن هایی که ادعا می کنند نیستند درگیری و تنش آغاز می شود. در نتیجه تیراندازی، سم خوراندن و حتی یک اعدام خوفناک کسی از این ۸ نفر زنده نمی ماند که این کلبه را ترک کند و ۲ نفر آخر نیز در حالی به شدت دچار خونریزی شده و نامه ای قلابی از آبراهام لینکلن را در دست دارند به استقبال مرگ می روند. چه داستان شاعرانه ای! اگر چه «هشت نفرت انگیز» بهترین اثر کوئنتین تارانتینو نیست اما یک شاهکاری سینمایی پر از پیچ و تاب های داستانی است که به فرجامی تلخ و هولناک منتهی می شود.

۶- پروژه جادوگر بلر

به عنوان یک فیلم ترسناک شبه مستند، بازیگران اصلی فیلم «پروژه جادوگر بلر» (The Blair Witch Project) باید بمیرند تا فیلمی از آن ها وجود داشته و بعدها پیدا شود. در این فیلم سه دوست در جنگلی انبوه گرفتار می شوند و مشخص می شود که ماهیتی مرگبار در تعقیب آن هاست. در نهایت در برابر چشم های تماشاگر، شخصیت های داستان توسط یک نیروی نامرئی کشته می شوند در حالی که دوربین دستی آن ها تمام ماجرا را فیلم برداری می کند. البته کسانی که در سال ۱۹۹۹ این فیلم را تماشا کردند به اندازه ما با ماهیت این سبک جدید در ژانر وحشت آشنایی نداشتند و مرگ سه شخصیت دانشجوی داستان برای آن ها بسیار شوکه کننده و غیرمنتظره بود. در آن دوران کسی با سبک شبه مستند در دنیای فیلم های ترسناک آشنایی نداشت و به همین دلیل بسیاری بر این باور بودند که مرگ شخصیت های داستان واقعی است.

به همین دلیل بود که افسانه جادوگر بلر شکل گرفت و در تاریخ سینما جایی برای خود پیدا کرد تا پیشاهنگ این سبک جدید بوده و برای نسل های زیادی تماشاگران را از رفتن به جنگل بترساند. ابهام بین واقعیت و داستان همان چیزی است که باعث موفقیت و ترسناکی بی سابقه فیلم «پروژه جادوگر بلر» شد. هیچ کسی انتظار نداشت که برای سرگرم کردن او باید حتما شخصی در برابر چشم هایش و در درون فیلم به شکل واقعی کشته شود اما این همان اتفاقی است که ظاهراً رخ می داد. این پایان مرگبار بسیار ترسناک، شوکه کننده و غیرقابل انتظار بود.

۵- موجود

فیلم «موجود» (The Thing) ساخته جان کارپنتر داستان یک موجود بیگانه را روایت می کند که بعد از بیرون آورده شدن از عمق یخچال های قطبی، به اعضای یک تیم تحقیقاتی در قطب شمال حمله می کند و با استفاده از اجساد قربانیانش سعی در رسیدن به اهداف مرگبار خود دارد. به عنوان یکی از شاهکارهای کارپنتر و نمادی از ترس های بدنی در ژانر وحشت، «موجود» یک رویای تب دار پارانویایی است که در سرزمینی بی آب و علف و سرد شکل می گیرد. هیچ کس نمی داند کدام یک از شخصیت های داستان این موجود مخوف را در بدن خود دارد یا این هیولای مرگبار چه زمان خود را نشان خواهد داد، به همین دلیل «موجود» از ترس ما از ناشناخته ها به شکلی خوفناک سود می برد و بعد از تماشای فیلم هر بار که تست خون می دهید به یاد این فیلم خواهید افتاد.

در نهایت دو شخصیت باقیمانده در توندرا گم می شوند و حتی اگر در اثر سرما نیز بمیرند، که قریب به یقین چنین اتفاقی خواهد افتاد، موجود خوفناک داستان زنده خواهد ماند، درست به همان ترتیبی که ۱۰۰٫۰۰۰ سال پیش در زیر زمین مدفون شده و وقتی که راهش را به سمت جوامع انسانی پیدا می کرد سرنوشتی جز مرگی دردناک و غیرقابل باور در انتظار انسان ها نبود. در نهایت می توان نتیجه گرفت که تمامی شخصیت های داستان کشته می شوند یا دستکم می میرند و همزمان صدایی در گوش ما زمزمه می کند که قربانیان بسیار بیشتری در راه خواهند بود.

۴- سرکش یک: داستانی از جنگ ستارگان

یکی از اسپین آف های متعدد مجموعه فیلم های «جنگ ستارگان»، «سرکش یک: داستانی از جنگ ستارگان» (Rogue One: A Star Wars Story) نام دارد که در واقع پیش درآمدی زیبا بر داستان های سفرهای فضایی دوست داشتنی فرانچایز مذکور می باشد. این فیلم داستان گروهی شورشی را روایت می کند که قصد دزدیدن طرح ستاره مرگ و پایان دادن به دوران حکومت استبدادی امپراطوری را دارند. در واقع «سرکش یک» بازسازی سینمایی اولین فیلمنامه ای است که در فیلم سال ۱۹۷۷ دیده شد. این فیلم با کشته شدن تمامی شخصیت های قهرمان داستان در یک شلیک مرگبار از جانب ستاره مرگ به پایان می رسد. «سرکش یک» همان کاری را انجام داد که دیگر قسمت های «جنگ ستارگان» و فیلم های کمپانی دیزنی از انجام آن بیم داشتند؛ کشتن تمامی شخصیت ها در یک انفجار هسته ای غیرقابل توقف.

خلق یک پایان شجاعانه که هم تراژیک و هم بسیار عاطفی و تاثیرگذار بود برای ایجاد توازن برای این فرانچایز در آستانه راه اندازی مجدد آن بسیار ضروری به نظر می رسید. باید خاطرنشان کرد که در پرداخت فیلمنامه اولیه، شورشی های اصلی داستان از این انفجار جان سالم به در برده و با یک سفینه کوچک به فضا می روند که رویای ساخت قسمت های دیگر این فرانچایز توسط کمپانی دیزنی را برای بینندگان نابود می ساخت. اما خوشبختانه نابودی نهایی که فیلم استحقاق آن را داشت رخ داد و تماشاگران همچنان به داستان های بیشتری در این فرانچایز امیدوار ماندند.

۳- طلوع مردگان

در یک دنیای خالی از زندگی مملو از زامبی و پساآخرالزمانی، راهیابی به چنین فهرستی بسیار آسان است زیرا ماهیت این ژانر با کشتار و مرگ زنده است. در فیلم کلاسیک «طلوع مردگان» (Dawn of the Dead) ساخته شده در سال ۱۹۷۸، پس از حمله زامبی ها، گروه کوچکی از بازمانده ها در یک فروشگاه کوچک متروکه مخفی شده اند که یکی از معروف ترین داستان های سینمایی زامبی محور محسوب می شود و نسخه بازسازی شده ان در سال ۲۰۰۴ نیز از این قاعد مستثنی نیست. نسخه جدیدتر زک اسنایدر که فیلم کلاسیک جورج رومرو را بازسازی کرده است، بسیار جذاب تر است و شاهد مولفه های جدیدی در ژانر زامبی هستیم که از آن میان می توان به نوزادهای زامبی و سگ های آذوقه رسان اشاره کرد.

در طول فیلم، همه شخصیت ها یک به یک توسط زامبی ها کشته می شوند و تنها امید بازمانده ها جزیره ای روی دریاچه میشیگان است که از نظر آن ها یک منطقه امن به شمار می آید. اما گروه هیچگاه به امید خود دست نمی یابند زیرا در انتهای داستان و هنگامی که تیتراژ پایانی فیلم پخش می شود شاهد تصویری هستیم که این جزیره را نشان داده در حالی که توسط گروهی بزرگ از زامبی ها محاصره شده و به نظر می رسد که بازماندگان تنها دقایقی پس از ورود به جزیره توسط زامبی ها قتل عام می شوند. در حالی که از لحاظ تکنیکی مرگ بازماندگان را نمی بینیم اما شواهد و قراین نشان می دهد که آن ها هیچ شانسی برای زنده ماندن نداشته و علیرغم مبارزه طولانی با این بیماری مرگبار در نهایت در می یابند که هیچ راه فراری نیست.

۲- کلبه ای در جنگل

فیلمی که آزادانه از فیلم های قبلی خود سود می برد، «کلبه ای در جنگل» (The Cabin In The Woods)، بهترین عناصر فیلم های ترسناک کلاسیک را گرفته و کاملاً از آنِ خود می سازد. در این فیلم تمامی عناصر فیلم های ترسناک؛ از داستان گرفته تا لوکیشن، نکات جانبی و حتی هیولاها به عاریت گرفته می شود و البته با پیچیدگی هایی هوشمندانه بر ترسناکی این موارد می افزاید. بعد از دنبال کردن همان داستان همیشگی در بخش زیادی از فیلم، زمانی که ساکنان کلبه مذکور از سرنوشت خود باخبر شده و تصمیم می گیرند حتی به قیمت نابودی سیاره زمین نیز برای زنده ماندن تلاش کنند، همه چیز فرو می ریزد و شاهد داستانی بسیار متفاوت و البته جذاب تر از فیلم های کلاسیک این ژانر هستیم. هیولایی بسیار خوفناک به زمین راه یافته و اگر بخواهیم صحبت های سیاستمداران را باور کنیم کار همه انسان ها تمام است مگر این که برخی فداکاری کرده و خود را قربانی نمایند.

فیلم «کلبه ای در جنگل» یک فیلم فوق العاده و بی نظیر است زیرا با هیچ فرمولی از فیلم های ترسناک پیش از خود همخوانی ندارد زیرا در این فیلم یک اتفاقات و نقشه های از پیش تعیین شده رخ می دهند که هدف آن ها نه نابودی حیات و بشریت بلکه نجات آن است. این فیلم بسیار هوشمندانه و با جزییاتی بی نقص ساخته شده و نماید واقعی سبک وحشت- کمدی است که در نهایت تمام شخصیت های آن کشته می شوند.

۱- کلاورفیلد

فیلم پساآخرالزمانی مت ریوز با عنوان «کلاورفیلد» (Cloverfield) در مورد یک هیولای ناشناخته که به شهر نیویورک حمله می برد از همان ابتدا نیز قرار نبود پایانی خوش داشته باشد. چطور می توان هیولایی به بلندی یک ساختمان ۲۵ طبقه را از بین برد که هیچگونه بمب یا موشکی بر او کارگر نیست؟ گروهی که برای یک مهمانی شبانه جمع شده اند سعی در فرار از دست این هیولا دارند اما اینجا دیگر خبری از کینگ کونگ،گودزیلا و هیولاهای دیگر نیست که انسان بتواند در نهایت بر آن ها غلبه کند. در واقع در این فیلم گروهی از انسان ها در حال تلاش برای زنده ماندن در یک سناریو هستند که زنده بیرون آمدن از آن غیرممکن است زیرا این سناریو برای زنده نماندن نوشته شده است.

به جای این که در نتیجه اتفاقاتی معجز گونه برخی از شخصیت های قهرمان داستان جان سالم بدر ببرند، اما اتفاق غیرمنتظره ای که در پایان داستان رخ می دهد نه توضیح داده شده و نه چرایی آن بیان می شود. «کلاورفیلد» ابایی از حذف کردن قهرمانان خود به تراژیک ترین اشکال ممکن ندارد و با بکارگیری تاکتیک بسیار موفق «هر چه کمتر بهتر» در مورد شخصیت هایش، فضایی سراسر تنش و هیجان را می آفریند. هرگز نمی دانیم که اتفاق ناخوشایند کی و چگونه رخ می دهد و همه چیز در انتهای داستان با خشونت و بیرحمی تمام برای بیننده فاش می شود.

شاید پس از تماشای یک فیلم پرحادثه و ترسناک تنها چیزی که می تواند باعث آرامش و کاهش تنش درونی شما شود یک پایان خوش باشد اما همواره این اتفاق رخ نمی دهد. علاوه بر این پایان های خوش دیگر کلیشه ای شده و در بسیاری از فیلم های از همان ابتدا می توان گفت که کی زنده مانده و کی می میرد. اما برخی از فیلم ها به جای باقی گذاردن شخصیت های خوب یا قهرمانان داستان، ابایی از برخوردی واقع گرایانه داشتن با آن ها ندارد و همین موضوع تماشای این فیلم ها را سخت می سازد. شاید بهترین نمونه در این زمینه سریال «بازی تاج و تخت» باشد که بیننده آن باید هر لحظه برای مرگ یکی از شخصیت های دوست داشتنی و اصلی سریال آماده باشد. در دنیای سینما نیز نمونه هایی از این قبیل یافت می شود که پایان بندی مرگباری دارند و حتی هیچ یک از شخصیت های اصلی داستان نیز زنده نمی مانند.

به گزارش مووی مگ به نقل از روزیاتو، گاهی حتی مرگ شخصیت های اصلی رضایت فیلمساز را جلب نکرده و با سکانسی ترسناک تمام بشریت نابود می شوند. از لحاظ هنر سینمایی قدرت کشتن شخصیت های اصلی در طول داستان یک ریسک است اما چنین رویکردی در نگاهی واقع بینانه به زندگی شخصیت ها باعث می شود که حدس زدن پایان داستان برای تماشاگر سخت بوده و همین موضوع بر جذابیت فیلم بیفزاید. در ادامه این مطلب می خواهیم شما را با فیلم هایی آشنا کنیم که در پایان خود به هر شکلی تمامی شخصیت های داستان را از بین می برند. در ضمن از آنجایی که برای مشخص شدن ادعای مطرحه در عنوان مطلب چاره ای جز بازگویی بخش های از داستان فیلم نداریم، پیشاپیش از اسپویل کردن داستان فیلم پوزش می طلبیم.

۱۵- مالیخولیا

لارس وون تریه با ساخت سه گانه «افسردگی» انقلابی در سینما بپا کرد که هر یک به موضوعی متفاوت با بن مایه ای یکسان می پرداخت. در فیلم «مالیخولیا» (Melancholia) که بعد از «ضد مسیح» (Antichrist) و قبل از «نیمفومینیاک» (Nymphomaniac) ساخته شد، وون تریه موضوع افسردگی را از دیدگاهی تازه و از طریق ظهور یک سیاره جدید مورد بررسی قرار می دهد. در ابتدا به نظر می رسد که این سیاره جدید بدون ایجاد مشکل برای زمین و برخورد با آن از کنار سیاره ما می گذرد اما ناگهان تغییری در مسیر آن رخ داده و در برخوردی مرگبار که فیلم با وقوع آن به پایان می رسد.

بخش زیادی از آن چه که در مقیاس جهانی یا خارج از زمین می گذرد در فیلم به تصویر کشیده نمی شود و در صحنه پایانی فیلم تنها ۳ شخصیت را می بینیم که تمثیلی در مقیاس کوچک از مواجهه متفاوت انسان ها با مرگ است که برخی خیلی آرام آن را در آغوش گرفته و برخی دیگر ترسی غیرقابل بیان از آن دارند. شاید بتوان ادعا کرد که سکانس پایانی فیلم «سرکش یک» که در ادامه به آن اشاره خواهد شد از فیلم «مالیخولیا» الهام گرفته شده است که در آن فیلم نیز شخصیت های اصلی داستان با مرگ از طریق نابودی سیاره زمین کنار می آیند و آن را می پذیرند.

۱۴- شب مردگان زنده

به نظر می رسد که زامبی ها هیچ وقت تمامی ندارند و تماشاگران نیز شاید بعد از مدتی تماشای داستان های مشابه در ژانر زامبی خسته شوند اما زامبی ها هنوز هم یکی از ترسناک ترین مولفه های ژانر ترسناک باقی مانده اند. واقعیت این است که زامبی ها همه جا دیده می شوند؛ در فیلم ها،کتاب ها، کمیک ها، سریال ها، بازی ها و برنامه های کامپیوتری و البته نمادی از یک واقعیت بزرگ تر محسوب می شوند. همچنین زامبی ها حسی از ترس و وحشت دائمی را در بینندگان ایجاد می کنند زیرا یک خطر تعقیب کننده محسوب می شوند که هر لحظه ممکن است خود را نشان دهد و بدین ترتیب می توان انتظار داشت که هر لحظه یک زامبی شما را از پشت گرفته و به یکی شبیه خودش تبدیل کند.

این همان چیزی است که بیش از هر چیز دیگری بیننده را از زامبی ها می ترساند. بدین ترتیب می توان ادعا کرد که در سریال «مردگان متحرک» (The Walking Dead) نیز که بارزترین و پرطرفدارترین نمونه فیلم ها و سریال های زامبی در دوران معاصر است، سرنوشت شخصیت ریک مرگ خواهد بود. اما همه چیز از فیلم «شب مردگان زنده» (Night of the Living Dead) شروع شد که برای اولین بار ژانر زامبی محور را بنیان نهاد. جورج رومرو فیلمی بیرحمانه و بسیار خشن ساخت که برای تماشاگران ان دوران بسیار ترسناک و البته غیرقابل تحمل بود. در طول فیلم هر بار یکی از شخصیت های اصلی داستان توسط زامبی ها کشته و یا در راه فرار و تقلا برای نجات جان خود را از دست می دهد. اما خوفناک ترین صحنه این فیلم سکانس پایانی است که شخصیت بن، تنها بازمانده این کارناوال مرگ، با یک زامبی اشتباه گرفته شده و توسط گروهی تیرانداز کشته می شود. این پایان تلخ نشانگر دیدگاه رومرو در باب عدم وجود عدالت اجتماعی در جامعه کنونی بشری است.

۱۳- REC

در فیلم های ترسناکی که به شیوه شبه مستند (found footage) ساخته می شوند معمولاً کارگردانان تمامی شخصیت های را از بین می برند که یکی از قواعد این ژانر است. وقتی که می بینید شخصیت های فیلم در حال فیلمبرداری از اتفاقات داستان هستند و در صورت وقوع هر گونه رخدادی دست از ضبط داستان نخواهند کشید طبیعی است که تنها راه برای ارایه یک پایان واقعی و قابل باور کشتن تمامی شخصیت هایی است که در پشت دوربین قرار می گیرند. فیلم «آر ئی سی» یا «ضبط» (REC) ساخته خوامه بالاگورو و پاکو پلازا فیلمی بسیار سیاه و ترسناک است که داستان آن تقریباً تنها در یک ساختمان رخ می دهد. در داستان فیلم یک گزارشگر به نام آنجلا و گروهی از آتشنشانان باید راه خود را در ساختمان مذکور از میان ترس و وحشت بی سابقه ای باز کنند و در این مسیر رفته رفته به منبع اصلی این وحشت نزدیک می شوند.

در نهایت تنها آنجلا در پنتهاوس ساختمان دیده می شود و در حالی که تاریکی همه جا را فرا گرفته، هیولایی پنهان آنجلا را به درون تاریکی می کشد و در حالی که دوربین افتاده از دست وی همچنان به ضبط ماجرا می پردازد، آنجلا جیغ زنان به درون تاریکی می رود و همه می دانند که چه سرنوشتی در انتظار اوست. فیلم «آر ئی سی» بعدها بازسازی شده و یک نسخه انگلیسی که برای ذائقه تماشاگران آمریکایی مناسب بود از روی آن ساخته شد که شاید زیبایی های صحنه آخر فیلم اورجینال در آن دیده نمی شد.

۱۲- خاکستری

فیلم «خاکستری» (The Grey) را همه بهترین فیلم لیان نیسن از زمان روی آوردن او به ژانر اکشن می دانند زیرا این یکی به جای نشان دادن یک پدر سرسخت و دوست داشتنی که به هر قیمتی دست از مراقبت از فرزندانش نمی کشد، بحران اگزیستانسیالیستی یک مرد را در سرزمین سرد و وحشی آلاسکا به تصویر می کشد که بیشتر از دیگر آثار او ارزش سینمایی دارد. مرکزیت اصلی داستان بر روی شخصیت اوتوی با بازی نیسن استوار است که همراه با تیمی از کارگران یک مرکز استخراج نفت در آلاسکا و پس از سقوط هواپیمایشان نه تنها باید با سرما و گرسنگی مقابله کنند بلکه خطر اصلی که باید از آن فرار کنند دسته ای گرگ بیرحم و گرسنه است که به تعقیب آن ها پرداخته و سعی در شکار اعضای گروه دارند.

تک تک اعضای گروه یکی پس از دیگری شکار می شوند تا این که تنها اوتوی باقی می ماند تا با رهبر گروه گرگ ها روبرو شود. البته همانطور که کسانی که این فیلم را دیده اند می دانند، پایان فیلم مبهم است و جو کارناهان، کارگردان فیلم، قبل از شروع مبارزه بین اوتوی و دسته گرگ ها داستان را به اتمام می رساند بدون این که مشخص شود برای وی چه اتفاقی می افتد. البته در هنگام پخش تیتراژ پایانی شاهد صحنه ای هستیم که اوتوی و سردسته گرگ ها را در حال نفس نفس زدن و مبارزه در میان برف ها می بینیم که نشان می دهد هر دوی آن ها در آخر خواهند مرد.

۱۱- در جبهه غربی هیچ خبری نیست

یکی از قدیمی ترین فیلم هایی که در این فهرست به آن اشاره می شود فیلم جنگی «در جبهه غربی هیچ خبری نیست» (All Quiet On The Western Front) است که به خاطر به تصویر کشیدن ترس و رنج در دوران جنگ جهانی اول برنده جایزه اسکار نیز شد. فیلم مذکور فیلمی بسیار قوی است و از طریق بازی کردن با ایده آلیسم سربازان جوانی که به جنگ رفته اند و پرداختن به ماجرا از دیدگاه سربازان آلمانی و طرف دیگر نبرد، پوچی و بی ارزش بودن جنگ را به بیننده القا می کند. طبیعتاً به عنوان یک فیلم سیاه و مخالف جنگ انتظار نمی رود که پایانی خوش در انتهای داستان رخ دهد و در نهایت تمامی سربازان گروهان دوست داشتنی دوم در نبردی وحشتناک و البته بسیار واقعی کشته می شوند.

سال ها بعد، دنباله ای از این فیلم با عنوان «راه بازگشت» (The Road Back) ساخته شد که بازگشت سربازانی که در قسمت اورجینال فیلم دیده می شوند و اتفاقاتی که بعد از جنگ و بازگشت به خانه برایشان رخ می دهد را به تصویر می کشد. اگر چه این فیلم به وضوح به عنوان دنباله ای برای فیلم موفق اورجینال ساخته شده بود اما یک فیلم تبلیغاتی محض بود و تنها به انتقاد از سیستم نازی در حال شکل گیری آن دوران می پرداخت.

۱۰- در زیر سیاره میمون ها

دومین قسمت از مجموعه فیلم های «سیاره میمون ها» با عنوان «در زیر سیاره میمون ها» (Beneath The Planet Of The Apes) دقیقاً به بررسی همان چیزی می پردازد که از عنوان آن برمی آید- یک کلونی پنهانی از انسان های جهش یافته که در زیر شهرهایی که توسط نخستی های آینده تسخیر شده اند زندگی می کنند. این دنباله از فیلم، داستان شخصیتی به نام برنت را روایت می کند که در جستجوی یک فضانورد به سیاره میمون ها سفر می کند. وی در جستجوی آمریکایی گمشده، با جامعه ای بسیار خشن و تهاجمی از میمون ها مواجه می شود که اکنون بر زمین حکمرانی می کنند. علاوه بر این گروهی از انسان ها نیز در زیر شهر نیویورک سیتی مخفی شده  و از طریق تله پاتی با هم ارتباط برقرار می کنند تا میمون ها متوجه حضور آن ها نشوند.

برنت تلاش می کند در بحبوحه نبرد این دو گروه به اندازه یکدیگر بیرحم هستند تیلور را پیدا کند. میمون ها در صدد از بین بردن نسل بشر هستند و وقتی که اجتماع انسانی مخفی را پیدا می کنند یک بمب اتمی قدیمی توسط انسان ها به منظور انتقام گرفتن منفجر می شود و بدین ترتیب سیاره مذکور و تمامی ساکنان آن از بین می روند. دنباله های زیادی از این جنگ های نژادی با عنوان «سیاره میمون ها» ساخته شده است و در حالی که «در زیر سیاره میمون ها» بهترین آن ها نیست اما یکی از عجیب ترین و شجاعانه ترین دنباله هایی است که هنگام قرار داشتن در یک بحران اگزیستانسیالیستی می تواند بهترین انتخاب برای تماشا باشد.

۹- این پایان کار است

شاید هیچگاه انتظار نداشتید که یک فیلم کمدی در این فهرست قرار گیرد زیرا به ندرت پیش می آید که فیلم های کمدی پایانی دارای کشتار و مرگ داشته باشند چه برسد به اینکه تمام شخصیت های داستان در انتها کشته شوند. با این وجود فیلم «این پایان کار است» (This is the End) علیرغم ماهیت کمدی خود در نهایت با یک فاجعه مرگبار به پایان می رسد. در این فیلم جیمز فرانکو تصمیم می گیرد که به افتخار هالیوود و دوستان هنرمند خود یک مهمانی برگزار کند اما اتفاقی آخرالزمانی باعث می شود که عمر این مهمانی بسیار کوتاه باشد. شخصیت های شرکت کننده در این جشن در خانه فرانکو حبس شده اند و هیولاهایی در بیرون از خانه جان آن ها را تهدید می کنند.

درحالی که هیولاهای عصبانی قصد جان آن ها را کرده اند، فرانکو و دوستانش باید برای زنده ماندن تلاش کرده و راز این اتفاق وحشتناک را کشف نمایند. علیرغم تلاش خیره کننده ای که شخصیت های داستان دارند اما در انتها همه آن ها با مرگ مواجه می شوند و به نظر می رسد که اتفاقی مشابه برای تمامی ساکنان کره زمین رخ داده یا می دهد. آن ها در می یابند که با فدا کردن خود می توانند به جای زندگی کردن در دنیایی محدود و در محاصره هیولاهای خونخوار، می توانند جایی در بهشت برای خود دست و پا کنند اما در نهایت همه بجز فرانکو موفق می شوند به خواسته خود دست پیدا کنند.

آیا تاکنون پیش آمده که به هر دلیلی از تماشای سکانس های دردناک فیلم ها یا سریال ها اجتناب کنید و مانند بسیاری از تماشاگران دیگر، این صحنه ها را با فشار دادن یک دکمه یا کلیک کردن رد کرده باشید؟ مطمئناً کمتر کسی هست که به این سوال جواب منفی بدهد. فرض کنید شما خانه اید و دارید یک فیلم را تماشا می کنید. شاید فیلم فوق العاده ای باشد یا شاید یک فیلم معمولی یا ضعیف را به تماشا نشسته باشید. اما بدون شک صحنه ای یا سکانسی در فیلم وجود دارد که نمی توانید آن را تماشا کنید.

شاید این سکانس خیلی دردناک،ترسناک، احمقانه و یا حتی مشمئز کننده باشد. در این موارد معمولاً  کنترل تلویزیون را برداشته و دکمه جلو رفتن را خواهید فشرد. همه ما در بسیاری از موارد دست به چنین کاری زده ایم. در ادامه این مطلب می خواهیم شما را با سکانس های دردناک یا ترسناکی در برخی از فیلم های مشهور آشنا کنیم که همه ما از دیدن آن ها طفره رفته ایم.

۱- سکانس آغازین فیلم «آرواره ها»

فیلم کلاسیک و ماندگار «آرواره ها» (Jaws) ساخته استیون اسپیلبرگ با آن کوسه خوفناک و غول پیکر خود بسیاری از ما را با کابوس دریا و کوسه آشنا کرد و این ترس از همان سکانس ابتدایی در تماشاگران این فیلم شکل می گیرد. شخصیت نگون بخت کریسی پس از یک آتش بازی بزرگ در ساحل جزیره امیتی برای یک آب تنی شبانه در زیر مهتاب به درون آب می رود. همانطور که موسیقی بی نقص و البته خوفناک جان ویلیامز آشنا می شود، تماشاگر متوجه چیزی می شود که در حال نزدیک شدن به کریسی است و ناگهان بَنگ! چیزی از زیر با خشونت تمام کریسی را به زیر آب می کشد.

با ترسی که در چشم هایش موج می زند، کریسی بیچاره جیغ می زند و فریاد می کشد:” داره منو می کشه”. جیغ زدن های بی پایان و دست و پا زدن های او که نشان از درد و شکنجه ای غیرقابل تحمل دارد با پایین کشیده شدن کریسی به پایان می رسد. ما نیز مانند شما این سکانس ترسناک را رد کردیم! اگر چه این فیلم سکانس های دردناک زیادی دارد اما هیچ کدام به اندازه این سکانس دردناک نیست. در سکانس های پایانی نیز خرد شدن بدن شخصیت کوینت (رابرت شاو) در زیر آرواره های کوسه برای بسیاری غیرقابل تحمل بود.

۲- سکانس بچه مرده در فیلم «رگ یابی»

در واقع اگر شما نیز فیلم «رگ گیری» (Trainspotting) اثر دنی بویل را دیده باشید مطمئناً در بیش از یک مورد دست به کنترل تلویزیون برده و دکمه رد کردن به سمت جلو را زده اید. داستان این فیلم تاریک و دردناک، دنیای مواد مخدر در شهر ادینبرو و در دهه ۹۰ قرن بیستم را بیان می کند و تمرکز آن بر روی یک معتاد به مواد مخدر به نام رنتون (ایوان مک گرگور) است که قصد دارد اعتیادش به هروئین را کنار بگذارد اما نمی تواند از دوست های هروئینی اش فاصله بگیرد. سکانس دستشویی عمومی بسیار خشن و دردناک است که در آن رنتون دست خود را در درون کثیف ترین و مشمئز کننده ترین دستشویی تاریخ بشریت، شاید، فرو می برد تا مقداری مواد که از دستش افتاده را پیدا کند.

اما ترسناک ترین و دردناک ترین سکانس این فیلم همان سکانسی است که جنازه بی جان کودک یکی دیگر از شخصیت های معتاد فیلم (جان لی میلر) که از بی توجهی جان داده است در درون تختخوابش پیدا می شود. شاید اگر می دانستید این فیلم حاوی چنین سکانس های  دردناک و ناراحت کننده ای است هرگز آن را تماشا نمی کردید. این سکانس خوفناک تا مدتی، حتی در خواب نیز، شما را رها نخواهد کرد؛ همان تجربه دردناکی که در ادامه فیلم گریبانگیر شخصیت رنتون می شود.

۳- سکانس قتل با اره برقی در «صورت زخمی»

داستان رسیدن از هیچ به همه چیز برای یک مهاجر کوبایی که به سلطان مواد مخدر تبدیل می شود و خیلی زود و به شیوه ای خونین و مرگبار شاهد فروپاشی امپراطوری خود می شود، داستان بسیار خوفناکی است که در فیلم «صورت زخمی» (Scarface) با خشونت تمام به تصویر کشیده می شود. اگر چه سکانس های دردناک و ترسناک زیادی در این فیلم وجود دارد که پر از کشتار و خونریزی است اما ترسناک ترین سکانس این فیلم سکانس مربوط به قتل با اره برقی است.

در یکی از سکانس های ترسناک فیلم، گروهی قاچاقچی کلمبیایی در برابر چشمان شخصیت تونی مونتانا (آل پاچینو) دوستش را با اره برقی سلاخی می کنند و تونی نیز چاره ای جز تماشا کردن این صحنه دردناک ندارد. البته فیلم های ترسناک بسیاری وجود دارند که از نسخه ای مشابه برای ترساندن تماشاگران خود استفاده کرده اند اما شاید این سکانس برای فیلم «صورت زخمی» زیاده روی بود. تماشای این سکانس ترسناک از عهده هر کسی برنمی آید.

۴- صحنه پابند زدن در فیلم «میزری»

اصلاً انتظار چنین صحنه ای را ندارید مگر این که کتاب های استفن کینگ را خوانده باشید. در یکی از ترسناک ترین و غیرمنتظره ترین سکانس های دردناک فیلم هایی که از روی داستان های استفن کینگ ساخته شده و در فیلم «میزری» (Misery)، شخصیت دیوانه آنی ویلکس (کیتی بیتس) پس از این که می فهمد نویسنده مورد علاقه اش قوانین او را زیر پا گذاشته، دست به کاری وحشتناک می زند. نویسنده محبوب او، پل شلدون (جیمز کان) وقتی پس از خوردن یک داروی مُسکن قوی از خواب بیدار می شود خود را با دست و پای بسته در رختخواب می بیند در حالی که وسط پاهای او یک الوار چوبی قرار گرفته است.

آنی شروع به حرف زدن در مورد این که چطور فهمیده شلدون اتاق را ترک کرده و یک چاقو زیر ملافه قایم کرده است می کند و در ادامه می گوید که قصد دارد چنان به پای او پابند بزند که بقهمد هیچ وقت نمی تواند او را ترک کند. سپس او یک پتک برداشته و با ضرباتی به هر دو زانوی شلدون آن ها را خرد می کند. تماشای این صحنه بسیار دردناک است. البته در رمان استفن کینگ، آنی کارهای بسیار وحشتناک تری با شلدون انجام می داد که از آن جمله می توان به قطع عضو اشاره کرد اما این مورد یکی از سکانس های دردناک فیلم های برگرفته از رمان های استفن کینگ بود که کمتر کسی انتظار آن را داشت.

۵- صحنه شکنجه در فیلم «دونده ماراتن»

حتی فکر کردن به این سکانس نیز باعث درد در دندان خواهد شد! فیلم «دونده ماراتن» (Marathon Man) به کارگردانی جان شلزینجر داستان یک دانشجوی تازه فارغ التحصیل شده به نام بیب (داستین هافمن) را روایت می کند که در بازی جاسوسی برادر بزرگ تر خود و ماجرای سرقت الماس گرفتار شده و ناگهان خود را اسیر یک جنایتکار جنگی نازی (لارنس اولیویه) می بیند که یک دندانپزشک ماهر بوده و در شکنجه دادن زندانیان در کمپ های مرگ تخصص داشته است.

وی شخصیت بیب را روی صندلی نشانده و با ابزارهای دندانپزشکی و ور رفتن با دندان های بیب او را شکنجه می دهد و همزمان از او در مورد الماس های دزدیده شده سوال می کند. این سکانس بدون شک سهم زیادی در ارتقای فیلم به عنوان یک تریلر جنایی تماشایی داشت اما برای کسانی که از دندانپزشکی ترس دارند یکی از سکانس های دردناک و غیرقابل تحملی است که در یک فیلم می توانید ببینید.

۶- سکانس پایانی فیلم «کَری»

در سکانس پایانی فیلم کلاسیک «کَری» (Carrie) به کارگردانی برایان دی پالما، شخصیت کری از قدرت های ماورایی خود برای کشتن تمامی همکلاسی های خود در داخل سالن کنفرانس استفاده می کند در حالی که تمام بدن او از خون خوک آغشته شده است. سپس وی به خانه باز می گردد و با ضربات چاقوی مادر روانی اش مواجه می شود. کری مجروح قبل از این که باعث ویرانی و آتش گرفتن خانه شود چند چاقو را به سمت مادرش روانه می کند. اما همه این ها به اندازه کافی ترسناک نیست.

در سکانس پایانی فیلم، تنها همکلاسی کری که زنده مانده و سو نام دارد به سمت قبر او می رود تا شاخه گلی را روی قبر کری بگذارد. ناگهان دستی از قبر بیرون می آید و بازوی او را می گیرد. او جیغ می زند و ما می بینیم که سو ناگهان با دیدن کابوس از خواب بیدار می شود و همه می دانیم که این دختر تا پایان عمر از این کابوس ترسناک رهایی نخواهد یافت. شما نیز به عنوان تماشاگر این فیلم برای مدتی دچار کابوس خواهید شد.

۷-سکانس بازی رولت روسی در فیلم «شکارچی گوزن»

درام جنگ جهانی دوم «شکارچی گوزن» (The Deer Hunter) ساخته بی نظیر مایکل چیمینو دارای دو سکانس ترسناک است که هر دو حول محور بازی خطرناک رولت روسی می چرخد. در اولین مورد دو دوست به نام های مایکل (رابرت دنیرو) و نیکی (کریستوفر واکن) را به عنوان اسیر جنگی می بینیم که برای سرگرمی زندانبانان خود مجبور به انجام بازی رولت روسی می شوند. در نهایت این سکانس نفس گیر، این دو سربازان ویتنامی را کشته و فرار می کنند اما نیکی، به مانند بسیاری از تماشاگران فیلم، این تجربه تلخ را فراموش نکرده و برای همیشه با وی می ماند.

تماشای سکانس دوم مربوط به بازی رولت روسی بسیار دردناک است و هر کسی توان تماشای آن را ندارد. نیک بعد از اتمام جنگ در ویتنام به ایالات متحده باز نمی گردد و در ویتنام می ماند. وقتی که مایکل برای بازگرداندن او به خانه به ویتنام سفر می کند در می یابد که نیکی با وضعیتی شوکه کننده برای بدست آوردن پول دست به بازی حرفه ای رولت روسی زده است. مایکل مجبور می شود یک بار دیگر با نیک رولت روسی بازی کند و در برابر چشمان او شانس آوردن دوستش به پایان رسیده و او مغز خود را منفجر می کند. تماشای این صحنه برای مایکل و تماشاگران بسیار دردناک بوده و به یکی از دردناک ترین و ترسناک ترین سکانس های فیلم های جنگی تبدیل شد.

۸- سکانس قطع کردن دست در فیلم «۱۲۷ ساعت»

اگر داستان واقعی آرون رالستون را شنیده باشید بدون شک درماندگی و درد شدیدی که وی برای زنده ماندن تحمل کرد را درک خواهید کرد. وی یک کوهنورد آمریکایی بود که در یک سفر تنها به کوه های یوتا سقوط کرده و دستش زیر یک تکه سنگ بزرگ گیر افتاد و در نهایت مجبور شد برای زنده ماندن دست خود را قطع کند. جیمز فرانکو در فیلم «۱۲۷ ساعت» (۱۲۷ Hours) نقش او را بازی می کند و وقتی که زمان قطع کردن دست فرا می رسد فکر می کنید برای دیدن این صحنه آماده اید اما خیلی زود متوجه می شوید که اشتباه کرده اید. در حالی که وقتی آرون دست خود را قطع کرده و در می یابد که می تواند از این همه درد و رنج رهایی یابد، موجی از شادی در چهره او، علیرغم درد و رنجی که برای قطع کردن دست خود متحمل شده، موج می زند اما این چهره شاد نیز کمکی به تماشاگر نمی کند وقتی که خود را جای شخصیت آرون می گذارد.

اگر شما نیز این سکانس را دیده باشید بدون شک توان تماشای آن را نداشته اید یا دستکم در اولین فرصت خود را جای او گذاشته و از دردی که در درونتان احساس می کنید چشم هایتان را بسته اید. تصور جرأت و شجاعتی که رالستون برای این کار داشته قابل تصور نیست. دنی بویل بار دیگر با مهارت تمام یکی از بهترین سکانس های دردناک تاریخ سینما را به تصویر کشید. بازی خیره کننده جیمز فرانکو نیز در این فیلم و به خصوص در این سکانس بی نظیر بود، به همین دلیل هم او و هم بویل به شدت مورد تمجید منتقدان قرار گرفتند اما تماشای سکانس دردناک مذکور چنان دردی در شما ایجاد خواهد کرد که دیگر رغبتی به تماشای دوباره آن نخواهید داشت حتی اگر برای بار اول تماشای آن را تحمل کرده باشید.

آیا سودآورترین فیلم های تاریخ سینما را می شناسید؟ سالانه فیلم های سینمایی زیادی در سراسر جهان و بویژه در هالیوود ساخته می شوند که رویای سازندگان آن ها اکثراً موفقیت در باکس آفیس است، هر چند برخی فیلم ها نیز تنها برای جشنواره های خاص مانند اسکار ساخته می شوند و معمولاً بدون توجه به سودآوری و فروششان از شانس های کسب جوایز معتبر بین المللی به شمار می روند. گاهی از همان ابتدا مشخص است که یک فیلم با موفقیت خیره کننده تجاری همراه بوده و تب تماشای فیلم از روزهای قبل از اکران بالاست که این موضوع در اکثر مواقع با حقیقت می پیوندد و در برخی موارد نیز برخلاف برآوردها فیلم با شکست تجاری مواجه می شود.

در این روزها که سینمای هالیوود را فیلم های بلاک باستر دنباله دار قبضه کرده اند و علی رغم هزینه های فراتر از ۱۰۰ میلیون دلار خود به فروش های نجومی دست پیدا می کنند، فیلم هایی نیز هستند که علی رغم هزینه ی ناچیز به دلیل زیبایی های خاص مورد توجه تماشاگران قرار گرفته و فروش قابل توجهی را تجربه می کنند؛ برای مثال فیلمی با بودجه ساخت ۵ میلیون دلار به فروش ۳۷۰ میلیون دلاری دست می یابد. در ادامه این مطلب می خواهیم شما را با سودآورترین فیلم های تاریخ سینما آشنا کنیم.

۱۱- آرواره ها

این تنها فیلمی نیست که به کارگردانی استیون اسپیلبرگ در این لیست قرار گرفته زیرا این کارگردان نامی همواره ثابت کرده که فیلم هایش با استقبال عمومی چه در گیشه و چه در جشنواره های سینمایی مواجه می شوند. فیلمی که در اینجا از آن صحبت می کنیم فیلمی است که می توانست پایانی بر حرفه کارگردانی استیون اسپیلبرگ باشد زیرا ساخت فیلم ترسناک «آرواره ها» (JAWS) چنان با چالش ها و مشکلات عدیده ای همراه بود که چیزی نمانده بود باعث محو شدن این کارگردان شهیر سینما شود. فیلم برداری در دریای آزاد تجربه ای بود که تا آن زمان هیچگاه مد نظر قرار نگرفته بود.

فیلم برداری صحنه های فیلم از برنامه ریزی هایی که انجام گرفته بود بسیار عقب تر بوده و هزینه ساخت نیز بسیار بیشتر از برآوردها بود به نحوی که اسپیلبرگ به شدت تحت فشار قرار داشت و هر لحظه امکان می رفت که پروژه را ترک نماید. این فشار کاری به حدی بود که کمتر کسی می توانست آن را به دوش بکشد اما اسپیلبرگ با تلاش و استقامتی مثال زدنی به صورت شبانه روز به کار خود ادامه داد و ریسک هایی را متحمل شد که هر کسی در مقام کارگردان آن ها را برنمی تابد. او می توانست خیلی راحت مانند فیلم های قبلی این ژانر از روش های معمول و کلیشه ای استفاده کند اما وی روش خاص خود را در سیر داستانی فیلم در پیش گرفت.

بدین ترتیب هنگامی که فیلم اکران شد سودآوری آن به ۱٫۳۰۸ درصد رسید. با توجه به نرخ تورم می توان گفت که این فیلم با ۳۴ میلیو دلار بودجه بیش از ۴۷۱ میلیون دلار فروش داشت و باعث شد که تماشاگران برای همیشه با ترس وارد آب شوند. قمار اسپیلبرگ باعث شد که فیلم «آرواره ها» به عنوان یکی از سودآورترین فیلم های تمام دوران سینما شناخته شود.

۱۰- روح

دهه ۱۹۹۰ دهه فیلم های رمانتیک بود و هیچ کس انتظار فیلمی مانند «روح» (Ghost) را نداشت اما این فیلم با موفقیت تجاری خیره کننده ای در باکس آفیس مواجه شده و ووپی گلدبرگ نیز برای بازی در آن برنده جایزه اسکار شد. فیلم «روح» تریلری ماوراء الطبیعه با تمی عاشقانه بود که آن را یکی از عاشقانه ترین فیلم های تمام دوران می نامند. پاتریک سویزی و دمی مور در این فیلم نقش زن و شوهری را بازی می کردند که برای نجات عشقشان تلاش می کنند.

فیلم با فروشی خیره کننده مواجه شده و سودآوری آن به بیش از ۱٫۴۴۶ برابر رسید. با در نظر گرفتن تورم این فیلم با بودجه ای ۳۵ میلیون دلاری بیش از ۵۰۶ میلیون دلار فروش داشت و دمی مور را به یکی از سوپراستارهای سینمای هالیوود تبدیل کرد.

۹- تنها در خانه

از همان ابتدا مشخص بود که فیلم «تنها در خانه» (Home Alone) به یک موفقیت تجاری تبدیل خواهد شد. هر داستانی که توسط جان هیوز نوشته می شد بسیار واقعی تر از زندگی واقعی جلوه می کرد و بدین ترتیب موفقیت تجاری را به دنبال داشت. فیلم «تنها در خانه» یکی از معدود فیلم های هیوز بود که برای تمامی گروه های سنی ساخته شده بود. بازیگران فیلم فوق العاده ظاهر شدند، داستان فیلم بی نظیر بود و کمدی و صحنه های خنده دار فیلم نیز همیشه جذاب بودند.

شاید این فیلم تنها فیلمی باشد که در آن مردم از آزار دیدن و شکنجه شخصیت ها لذت می بردند. کمپانی فاکس قرن بیستم فکر می کرد که این فیلم با موفقیت نسبتاً متعادلی در باکس آفیس مواجه شود به همین دلیل برای آن بودجه ای ۱۵ میلیون دلاری در نظر گرفت که معادل ۳۰ میلیون دلار امروزی با توجه به نرخ تورم است. سپس اتفاقی خیره کننده افتاد و تماشاگران فوج فوج برای تماشای این فیلم به سینماها هجوم بردند و عشق مردم به مکالی کالکین باهوش باعث شد که فیلم به فروش خیره کننده ۴۷۷ میلیون دلاری دست یابد.

۸- مصائب مسیح

فیلم هایی که مربوط به ادیان هستند معمولاً با بودجه هنگفت ساخته شده و اغلب با فروش خوبی نیز مواجه می شوند. در این میان داستان فیلم «مصائب مسیح» (The Passion of The Christ) کمی خنده دار است. این فیلم در مورد حضرت عیسی و مصائبی که متحمل شد ساخته شده است . جالب این که شخصیتی که بسیار ساده زیست بود و حتی خانه ای برای خود نداشت دستمایه فیلمی گردید که به عنوان هشتمین فیلم سودآور تمام دوران شناخته می شود.

با توجه به بودجه ساخت این فیلم که با در نظر گرفتن نرخ تورم معادل ۳۵ میلیون دلار امروزی بود و تصمیماتی که مل گیبسون به عنوان کارگردان فیلم اتخاذ کرد سهم زیادی در موفقیت تجاری آن داشت. وی به طور ویژه خشونت مصادف با مرگ عیسی مسیح را برجسته ساخت. این خشونت چنان واقعی و شدید بود که به آسیب جسمی به بازیگر نقش عیسی مسیح، جیمز کاویزل، منجر شد. در تمام طول فیلم از دیالوگ های آرامی و عبری استفاده شده بود. با تمامی این شرایط فیلم به فروش خیره کننده ۶۱۲ میلیون دلار دست یافت.مل گیبسون همواره فیلم های پرفروش و سودآوری ساخته اما این فیلم یکی از سودآورترین فیلم ها و در واقع سودآورترین فیلم او لقب گرفته است.

۷- زیبایی آمریکایی

فیلم «زیبایی آمریکایی» (American Beauty) باعث شد که سام مندز وارد فهرست کارگردانان معدودی شود که همه برای همکاری با او تلاش می کردند. روشی که وی برای ساخت این فیلم در پیش گرفت و نحوه بازی گرفتن از بازیگرانش با آن چیزی که در دنیای هالیوود رواج داشت کاملاً متفاوت بود. فیلم پر از بازیگران بااستعداد و خوش آتیه بود اما با توجه به بی نقص بودن فیلم نامه، سازندگان موفق شدند که هزینه های ساخت فیلم را بسیار پایین نگه دارند.

بر اساس نرخ تورم این فیلم در سال ۱۹۹۹ تنها ۲۰ میلیون دلار هزینه ساخت در برداشت و در پایان به فروش خیره کننده ۳۵۶ میلیون دلاری دست یافت. این فیلم بازیگران بااستعداد زیادی را به شهرت و اعتباری فراتر از حد تصور رساند که از آن میان می توان به کوین اسپیسی، وس بنتلی، آنت بنینگ و کریس کوپر اشاره کرد. این فیلم یکی از سودآورترین فیلم های کوین اسپیسی بود که وی را به شهرتی خیره کننده رساند.

۶- جنگ ستارگان

سال ۱۹۷۷ سال فوق العاده ای بود و جهانیان را با دنیای کهکشان های دور آشنا ساخت و البته جرج لوکاس را به میزانی از شهرت و ثروت رساند که وی حتی تصور آن را در کودکی نیز نمی توانست داشته باشد. این فیلم با بودجه ای که با در نظر گرفتن نرخ تورم ۴۰ میلیون دلار امروزی بود ناگهان وارد سینماها شد و با بودجه ای ۱۳ میلیون دلاری در آن زمان، باکس آفیس را درنوردید. فیلم «جنگ ستارگان» (Star Wars) بیش از ۷۷۵ میلیون دلار امروزی فروش داشت. البته باید به یاد داشته باشید که این فیلم تنها یک قسمت از فرانچایز «جنگ ستارگان» بود که قسمت نهم آن می تواند با بودجه ای ۲۰۰ میلیون دلاری رکوردهای فروش را بار دیگر جابجا کند. هر یک از فیلم های قرانچایز «جنگ ستارگان» همواره در میان پرفروش ترین و سودآورترین فیلم های سال قرار داشته اند.

۵- گریس

این یکی از آن دسته فیلم هایی بود که همه را غافلگیر کرد. فیلم «گریس» (Grease) فیلمی بود که به شدت مورد توجه قرار گرفت اما هیچکس باور نمی کرد و انتظار نداشت که با چنین استقبال باورنکردنی در سینماها مواجه شود. حتی استودیو سازنده نیز انتظار نداشت این فیلم کم هزینه به یک موفقیت تجاری بزرگ تبدیل شود اما این دقیقا همان اتفاقی بود که در سال ۱۹۷۸ رخ داد. این فیلم برای تماشاگرانی که در دهه سوم تا پنجم زندگی خود به سر می بردند ساخته شده بود و آن ها را به یاد گذشته خود می انداخت.

این فیلم در سال ۱۹۷۸ و درست یک سال بعد از به شهرت رسیدن جان تراولتا با فیلم هیولایی «تب شنبه شب» (Saturday Night Fever) اکران شد. این فیلم با توجه به بودجه ناچیزی که با توجه به نرخ تورم نیز تنها ۲۰ میلیون دلار برآورد می شود توانست به فروش خیره کننده ۳۹۵ میلیون دلاری دست یابد. این فیلم هنوز هم یکی از محبوب ترین فیلم ها بوده و بازیگران زیادی را به شهرت رساند و البته یکی از سودآورترین فیلم های جان تراولتا نیز لقب گرفت.

۴- زن زیبا

فیلم «زن زیبا» (Pretty Woman) از آن دسته فیلم هایی بود که هیچ کس انتظار موفقیت آن را نداشت آن هم فیلم رمانتیک کمدی که حتی سازندگانش نیز حساب ویژه ای روی آن باز نکرده بودند. جولیا رابرتز با بازی خیره کننده خود در این فیلم به دوست داشتنی ترین بازیگر زن هالیوود تبدیل شد و او را به شهرتی خیره کننده رساند که تا به امروز نیز ادامه دارد. اگر چه وی قبل از آن نیز در چندین فیلم بازی کرده بود اما کسی به جز گری مارشال نمی دانست که او یک جادوگر سینمایی است و می تواند یک تنه این فیلم را در تاریخ سینما جاودانه کند.

رابطه عاشقانه و دوست داشتنی جولیا رابرتز و ریچارد گی یر در این فیلم همه را تحت تاثیر قرار داد و با توجه به بودجه ای ناچیز که با احتساب تورم نیز تنها ۲۳ میلیون دلار برآورد می شود توانست به فروش خیره کننده ۴۶۳ میلیون دلاری دست یابد. این میزان فروش بیش از ۲۰ برابر بودجه ساخت فیلم بود که تنها سه بار دیگر در تاریخ سینما اتفاق اتفاد و بدین ترتیب «زن زیبا» علاوه بر موفقیت از دیدگاه منتقدان و جشنواره های بین المللی به عنوان یکی از سودآورترین فیلم های تاریخ سینما در رتبه چهارم این لیست قرار گرفت.

۳- میلیونر زاغه نشین

هر چند وقت یکبار فیلمی ناشناس و با بودجه ناچیز ساخته می شود که حتی باکس آفیس نیز توان جای دادن به بزرگی آن را ندارد. دنی بویل ردپای یگانه و تکرار نشدنی خود را در سینما با فیلم بی نظیر «میلیونر زاغه نشین» (Slumdog Millionaire) به ثبت رساند. بودجه ساخت این فیلم را باید تقریباً صفر دانست و همانند بسیاری دیگر از فیلم های موفق اما ناشناخته تنها با بهره بردن از تبلیغات شخص به شخص توانست سالن های اکران خود را پر از تماشاگر کند. شاید این فیلم یکی از آخرین فیلم هایی است که در دهه های اخیر توانسته چنین شرایطی را تجربه کند اما امیدواریم که آخرین آن ها نباشد.

این فیلم با بودجه ناچیز ۱۵ میلیون دلاری و استفاده از بازیگرانی نه چندان سرشناس در حوزه بین المللی توانست ۳۷۸ میلیون دلار فروش داشته باشد و دو پاتل و فریدا پینتو را به دنیای سینما و هالیوود معرفی کند. «میلیونر زاغه نشین» به عنوان یکی از سودآورترین فیلم های تمام دوران سینما، در مراسم اسکار نیز تاریخساز شده و در ۱۰ بخش نامزد دریافت جایزه اسکار گردید. در نهایت «میلیونر زاغه نشین» توانست ۸ جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم سال را بدست آورد.

۲- ای تی

«ای تی» (E.T.) تنها یک فیلم نبود بلکه یک پدیده بود که سینما را تغییر داد. این فیلم بزرگتر از حدی بود که تصور می شد باشد. حتی با توجه به سالن های بسیار اندکی که این فیلم علمی تخیلی در سال ۱۹۸۲ در اختیار داشت اما «ای تی» توانست خود را تا مقام دومین فیلم سودآور تاریخ بالا بکشد و همه از این موفقیت شگفت زده شدند. جالب تر این که این فیلم با این همه شرایط دشوار هنوز بعد از نزدیک به سه دهه این مقام را حفظ کرده است. اگر این فیلم را دیده باشید خود متوجه علت موفقیت آن شده اید.

موسیقی متن بی نقص جان ویلیامز، این باور که موجودات فضایی نیز می توانند مانند ما عشق را درک کنند، مهربانی، دوستی و دنیای کودکانه و دوست داشتنی فیلم همه عواملی بودند که از «ای تی» یک فیلم سودآور و البته ماندگار ساختند. استیون اسپیلبرگ یک بار دیگر با این فیلم توانست دنیای سینما را مقهور خود سازد و این بار با یک مشت کودک نابازیگر و یک عروسک دوست داشتنی باکس آفیس را فتح نمود و به یکی از سودآورترین فیلم های تمام دوران تبدیل شد. کمپانی سازنده تنها با یک سرمایه گذاری ۲۵ میلیون دلاری توانست ۷۹۳ میلیون دلار بدست آورد. ایا موفقیتی از این بیشتر در دنیای سینما و باکس آفیس هالیوود قابل تصور است؟ بله مورد آخر!

۱-عروسی یونانی بزرگ و پر ریخت و پاش من

چه کسی فکر می کرد که یک فیلم کمدی رمانتیک بتواند سودآورترین فیلم تمام دوران سینما شناخته شود؟ داستان فیلم «عروسی یونانی بزرگ و پر ریخت و پاش من» (My Big, Fat Greek Wedding) توسط نیا واردالوس نوشته شده و خود نیز نقش اول آن را بازی کرد. این فیلنامه خیلی زود مورد توجه ریتا ویلسون و همسرش تام هنکس قرار گرفت. آن ها زیبایی خیره کننده درون داستان زندگینامه ای نیا واردالوس را دیده بودند و بودجه ای ۵ میلیون دلاری را برای ساخت این فیلم در اختیار وی قرار دادند.

با توجه به نرخ تورم این عدد به ۶ میلیون دلار امروزی می رسید اما در نهایت بیش از ۳۶۹ میلیون دلار فروش داشت یعنی بیش از ۶۰ برابر بودجه ساخت و بدین ترتیب سودآورترین فیلم تمام دوران لقب گرفت. قسمت دوم این فیلم نیز در سال ۲۰۱۶ با بار دیگر با بازی و نویسندگی واردالوس ساخته شد و اگر چه نتوانست موفقیت فیلم اول را تکرار کند اما فروش قابل قبولی داشت.

آیا تابحال شده که یک فیلم استرس زا تماشا کرده و همزمان از آن لذت برده باشید؟! برای بسیاری از افراد رفتن به سینما راهی سریع برای کاهش استرس است زیرا هدف بسیاری از تماشای یک فیلم این است که برای ساعاتی محدود هم که شده از دغدغه زندگی روزمره و مشکلاتی که با آن دست و پنجه نرم می کنند فارغ باشند. اما گاهی با تماشای یک فیلم عکس این موضوع اتفاق می افتد زیرا داستان فیلم به شما اجازه نمی دهد مغز خود را در حالت خاموش و استراحت قرار دهید و هر دقیقه از آن بر استرس و اضطراب شما خواهد افزود و هیچ راه حلی برای فرار از این استرس جز تماشای ادامه فیلم و رسیدن به نتیجه گیری پایانی ندارید.

 این موضوع همیشه نیز بد و آزار دهنده نیست زیرا برخی از بهترین فیلم های تاریخ سینما برای به چالش کشیدن قلب، ذهن و البته ثبات عاطفی ما ساخته شده اند. در برخی از فیلم ها از شخصیت های شرور برای ناآرام کردن ما در روی صندلی سینماها استفاده می کنند و گاهی اوقات سناریویی آزار دهنده ما را در نهایت استرس و اضطراب فرو می برد. به هر ترتیب برخی از فیلم ها دقیقاً می دانند که چطور باید دکمه های استرس تماشاگران را در بدترین و شدیدترین شکل ممکن فشار دهند و ما نیز به همین دلیل عاشق این فیلم ها هستیم. در ادامه می خواهیم قسمت دوم مطلب «۱۲ فیلم‌ استرس زا و دردناکی که از تماشای آن‌ ها لذت خواهید برد» را تقدیم شما نماییم.

۷- زیر پوست (۲۰۱۳)

گاهی اوقات صحبت کردن در مورد چیزی که در یک فیلم استرس زا شما را دچار استرس می کند کار بسیار سختی است زیرا خود بیننده نیز نمی داند که چه چیز در فیلم باعث استرس او  می شود. در مورد فیلم «زیر پوست» (Under the Skin) ساخته جاناتان گلیزر فهمیدن این موضوع بسیار ساده تر است زیرا جواب شما به چنین سوالی در مورد این فیلم دو کلمه خواهد بود: همه چیز! فیلم برداری فیلم، موسیقی، بازی بازیگران، صداگذاری و تدوین همه به طور خاص طوری شکل گرفته اند که تنها یک هدف را دنبال می کنند و آن ها هم نیم خیز نگه داشتن بیننده در تمام طول فیلم است. نتیجه این مشارکت خیره کننده ساخت فیلمی چالش برانگیز و بسیار آزار دهنده است که بیشتر آن را حس می کنید. بدون شک تماشای این فیلم استرس زا بسیار سخت است و اگر قبول ندارید صحنه ی مربوط به ساحل را به یاد بیاورید که در عین دردناک بودن فیزیکی، برای تماشاگر نیز از لحاظ روانی و عاطفی دردناک است.

۸- دشمن (۲۰۱۳)

فیلم «زیر پوست» تنها فیلم ساخته شده در سال ۲۰۱۳ در به چالش کشیدن هویت و شرایط انسانی نبود. تریلر روانشناسانه دنیس ویلنوو با نام «دشمن» (Enemy) نیز در عمق همین پرسش های اگزیستانسیالیستی فرو رفته بود. تنها تفاوت در این بود که ویلنوو دیدگاهی کاملاً شخصی را در مورد این داستان درام در پیش گرفت. این فیلم بر اساس رمانی از یک نویسنده پرتغالی به نام خوزه ساراماگو ساخته شده و مشقت های یک مرد معمولی را روایت می کند که زندگی دوران میانسالی او پس از دیدن مردی دقیقاً شبیه خود در یک فیلم دچار آشوب می شود.

اگر همین داستان نیز به اندازه کافی برای شما ترسناک و عجیب و غریب است باید بدانید که این تنها گرم شدن ساراماگو برای رساندن استرس شما به منتهی الیه آن است. چیزی که بعد از این ماجرا می بینید مطالعه دقیق، خشن و استرس زای هویت و انزوای مدرن است. جیک جیلنهال که در این فیلم نقش دو شخصیت را با هنرمندی تمام بازی کرده و ویلنوو نیز چنان داستان پردازی خیره کننده و جاه طلبانه ای در این فیلم داشته است که فیلم «دشمن» را به نقطه عطف دوران حرفه ای او تبدیل می کند. تماشای این فیلم استرس و ترسی شدیدی را به بیننده وارد می کند و فیلم پر از تارهای پیچیده استعاره ای است که ویلنوو به جای تلاش برای باز کردن آن ها، تمام تلاش خود را برای تقویت استحکام این تارها انجام می دهد.

تماشای این فیلم مانند این است که مانند یک حشره در داخل تارهای قدرتمند و پیچیده عنکبوت گیر افتاده باشید و هر لحظه به سمت مرکز مرگبار آن کشیده شوید. از این رو فیلم «دشمن» یکی از آن فیلم هایی است که نه تنها تماشای آن شما را دچار استرس می کند بلکه حتی پس از اتمام فیلم نیز هنوز با خود کلنجار می روید که از اتفاقاتی که در فیلم افتاده سر دربیاورید.

۹- نزول (۲۰۰۵)

این روزها ساختن فیلم ترسناکی که به معنای واقعی کلمه بینندگان را بترساند سخت شده است. چیزی که فیلم «نزول» (The Descent) ساخته نیل مارشال را به یک فیلم خاص تبدیل کرده تنها بی نقص بودن آن در ژانر وحشت نیست بلکه این فیلم که در واقع سه قسمت است تا سرحد جنون شما را می ترساند؛ کاری که بسیاری از فیلم های امروزی دارای برچسب «ترسناک» از انجام آن عاجزند. فیلم در ابتدا یک درام روانشناسانه است که شما را از خواب بیدار می کند و در ادامه به یک کابوس ترس از مکان های تنگ و تاریک که داستان آن در یک غار زیرزمینی می گذرد تبدیل شده و در نهایت به خونریزی و کشتار توسط موجوداتی عجیب و غریب منتهی می شود.

داستان فیلم نیل مارشال در مورد شش زن است که دوستان قدیمی بوده و تصمیم می گیرند برای هیجان و ماجراجویی به درون یک غار زیرزمینی شگفت انگیز بروند. مارشال هیچ فرصتی را در این فیلم برای افزایش هیجان و استرس فیلم و تغییر مسیر داستان از دست نمی دهد. وی این کار را با چنان مهارتی انجام می دهد باعث می شود ضربان قلب شما همزمان از ترس و استرس به شدت بالا برود. بعد از تماشای این فیلم استرس زا، از تاریکی، فضای های تنگ و محصور و پیچیدگی های عاطفی خطرناک و البته وارد شدن در هر غاری خواهید ترسید و اگر هم به فیلم های ترسناک علاقه دارید همزمان هم از اتفاقات درون فیلم دچار استرس شده و هم از تماشای یک فیلم بی نقص ترسناک لذت خواهید برد.

۱۰- کریشا (۲۰۱۶)

اگر فیلم «نزول» یک سه گانه مقدس در دنیای فیلم های ترسناک است، سه گانه فیلم «کریشا» (Krisha) تریلری روانشناسانه،تلخ و تاریک با همان میزان استرس زایی و تاثیرگذاری است.در این فیلم استرس زا و بسیار آزار دهنده که داستان آن در یک منطقه ساکت حاشیه شهر و در خانواده ای از هم پاشیده رخ می دهد، تری ادوارد شولتز نهایت آشوب و تنش در یک خانواده را با نزاع در دوران تعطیلات و از همه مهم تر نهایت اعتیاد در یک درام دلهره آور ترکیب کرده است. چنین ترکیبی ترسناک باعث شده فیلمی بسیار استرس آور بوجود بیاید که به محض اکران بسیاری از منتقدان آن را یک «حمله عصبی سینمایی» نامیدند. در مرکز ذوب شده این سوفله استرس زا شخصیت کریشا قرار دارد که در نهایت شکنندگی قرار دارد.

از همان آغاز داستان با داستان رستگاری و بخشش مواجه می شویم اما با ادامه اتفاقات روز شکرگزاری در این خانواده خیلی زود مشخص می شود که برخی از زخم ها به کندی التیام می یابند. به سرعت یک روز برای در کنار هم بودن و خوشگذرانی به سمت نگاه های خصمانه و حرف های نیشدار سوق پیدا می کند و بدین ترتیب تنش و استرس برای بیننده به نهایت حد ممکن خود می رسد؛ درست مانند کتری آبی که رفته رفته می جوشد و سر می رود. و وقتی این اتفاق می افتد دیگر کاملاً مشخص است که زندگی شخصیت های داستان به روال قبل باز نخواهد گشت و حال شما به عنوان تماشاگر نیز به همین ترتیب. فیلم استرس زا و بی نقص «کریشا» شایستگی عنوان «حمله عصبی سینمایی» به معنای واقعی کلمه دارد زیرا هنگام به نمایش درآمدن تیتراژ پایانی برای استنشاق مقداری هوای آزاد درمانده شده اید. با این وجود تماشای کریشا برای شما خوشایند خواهد بود.

۱۱- کشتار با اره برقی در تگزاس (۱۹۷۴)

گاهی یک فیلم نه به دلیل محتوایش بلکه به دلیل روشی که برای ارایه این محتوا انتخاب شده بیننده را دچار استرس فزاینده می کند. فیلم استرس زا و ترسناک «کشتار با اره برقی در تگزاس» (The Texas Chainsaw Massacre) به مقدار زیادی به دلیل محتوای ترسناکی که دارد آزار دهنده است. این فیلم در مورد خانواده ای آدمخوار در یک منطقه جنگلی است که چهره قربانیان خود را مانند ماسک به صورت می زنند. آن ها برای طعمه های خود که گروهی نوجوان از همه جا بی خبر هستند دام گذاشته، آن ها را شکنجه داده و سعی در کشتن و خوردن آن ها دارند. چنین داستان و محتوای خوفناکی حتی شجاع ترین و قصی القلب ترین طرفداران این ژانر را روی صندلی خود نیم خیز خواهد کرد. بدتر از همه این که این داستان تا حدودی بر اساس یک ماجرای واقعی ساخته شده است و این موضوع بیش از پیش تماشاگر را در بهت و استرس فرو می برد.

این نکته آخر همان چیزی است که باعث شد بسیاری از تماشاگران هنگام تماشای شاهکار خوفناک توب هوپر طاقت خود را از دست بدهند. اما بدتر از همه سبک ارایه این کشتار بود که باعث شد تماشاگران به نهایت استرس دچار شوند. فیلم استرس زا و بسیار آزار دهنده «کشتار با اره برقی در تگزاس» که با دوربین قدیمی ۱۶ میلیمتری فیلم برداری شده و از بازیگرانی غیرحرفه ای استفاده می کند به همین دلیل تماشاگر حس می کند در حال تماشای یک فیلم مستند است و نه یک فیلم ترسناک مضحک. این همان چیزی است که باعث ماندگاری و خوفناکی «کشتار با اره برقی در تگزاس» در طول این همه سال شده است. حس بسیار واقعی شخصیت های فیلم تاثیر بسیار بدی بر روی تماشاگران دارد و حتی بعد از گذشت دهه ها نیز با تماشای این فیلم حسی مشابه به تماشاگر دست خواهد داد. با وجود این که بسیاری این فیلم را بهترین و ترسناک ترین فیلم ژانر وحشت تاریخ می دانند اما هنوز هم از تماشای آن لذت خواهید برد.

۱۲- جاذبه (۲۰۱۳)

چه چیزی در مورد فیلم بی نقص برنده جایزه اسکار آلفونسو کوارون وجود دارد که تاکنون گفته نشده است؟ تریلر فضایی شدیداً استرس آور کوارون در پنج دقیقه ابتدایی خود جهنم را برای تماشاگر معنا خواهد کرد و در طول ۸۵ دقیقه بعدی نیز به خوبی توانسته وحشت و ترس بی انتهای شخصیت ها را حفظ کند، حسی که به خوبی و به تمامی به تماشاگر منتقل می شود. درست مانند فضانوردی که در داستان فیلم دچار سردرگمی و آشوب شده، انرژی پیشران و فراوانی که از تماشای «جاذبه» (Gravity) به وجود می آید فرصت لحظه ای تفکر یا یک نفس کشیدن راحت را به تماشاگر نخواهد داد. فیلم «جاذبه» یک فیلم استرس زا اما جذاب است که با تمام وجود خود به آن واکنش نشان خواهید داد.

کوارون از هر چه که در دنیای سینما وجود دارد (صدا، فضا، موسیقی، جلوه های ویژه، تدوین و غیره) برای کشیدن شما به درون ماجرای داستان و گیر انداختن شما در فضایی مشابه شخصیت اصلی داستان استفاده می کند و این همان چیزی است که عمق وجود شما را وادار به واکنش می کند. نکته مهم دیگر داستان این است که علاوه بر تمامی تاثیراتی که گفته شد، از لحاظ عاطفی نیز به این فیلم واکنش نشان خواهید داد. سناریو تیز و فرساینده کوارون و برادرش، جوناس، در تمام طول فیلم ما را روی صندلی هایمان نیم خیز خواهد کرد و تنها دغدغه ما این خواهد بود که ایا شخصیت ساندرا بولاک می تواند خود را به خانه برساند یا خیر.

بازی خیره کننده بولاک نیز نقش مهمی در واقعی جلوه کردن تمامی صحنه های داستان دارد. بدین ترتیب، با چنین ترکیب هایی بی نقص، فیلم استرس زا و آزار دهنده «جاذبه» یکی از فرساینده ترین فیلم های تاریخ از لحاظ عاطفی خواهد بود اما با تمام این شرایط بارها و بارها از تماشای آن لذت خواهید برد.

 این موضوع همیشه نیز بد و آزار دهنده نیست زیرا برخی از بهترین فیلم های تاریخ سینما برای به چالش کشیدن قلب، ذهن و البته ثبات عاطفی ما ساخته شده اند. در برخی از فیلم ها از شخصیت های شرور برای ناآرام کردن ما در روی صندلی سینماها استفاده می کنند و گاهی اوقات سناریویی آزار دهنده ما را در نهایت استرس و اضطراب فرو می برد. به هر ترتیب برخی از فیلم ها دقیقاً می دانند که چطور باید دکمه های استرس تماشاگران را در بدترین و شدیدترین شکل ممکن فشار دهند و ما نیز به همین دلیل عاشق این فیلم ها هستیم. در ادامه می خواهیم شما را با چند فیلم استرس زا و ناراحت کننده ای آشنا کنیم که همچنان دوست دارید آن ها را تماشا نمایید.

۱- حشره (۲۰۰۶)

آیا سال ۲۰۰۶ را به یاد دارید که ویلیام فردکین یکی از ترسناک ترین فیلم های تاریخ را ساخت اما هیچ کسی به آن اهمیتی نداد؟ این فیلم «حشره» (Bug) نام داشت و شاید اسم آن را نشنیده باشید. مایه تاسف است که این فیلم مورد توجه قرار نگرفت زیرا فیلم «حشره» یک فیلم ترسناک روانشناسانه است که شما را به شدت درگیر کرده و با اجرای زیبای بازیگران و مهارت کارگردان به یکی از فیلم هایی تبدیل شده که همزمان از تماشای آن لذت برده و رنج خواهید کشید. اشلی جود یکی از بهترین بازی هایش را در این فیلم انجام داده و مایکل شانون نیز بازی بی نقصی در آن ارایه می دهد. بخش زیادی از مورد توجه قرار نگرفتن فیلم «حشره» این بود که تماشای آن حس خوبی را در بیننده ایجاد نمی کرد. بخش زیادی از داستان فیلم درون یک اتاق هتل نیمه تاریک رخ می دهد و داستان زنی را روایت می کند که پس از یک دوران سخت اکنون با آشنایی با یک کهنه سرباز مهربان به دنبال آرامش است.

اما خیلی زود مشخص می شود که این کهنه سرباز مهربان از لحاظ روانی سالم نیست و هر آنچه در ادامه داستان رخ می دهد اتفاقاتی ترسناک است که در نتیجه توهمات مشترک این دو شخص در اثر پارانویا و درماندگی ایجاد می شود. استرسی که در میانه های داستان به بعد به شما وارد می شود بدون شک چندین درجه فشار خون شما را بالا خواهد برد. فردکین در تمام مدت حالت اکشن داستان را حفظ می کند و با اضافه کردن حس اکسپرسیونیستی برای تاکید بر رفتار و حالات بازیگران، گرفتن تصاویر کلوزآپ ناگهانی و ترسیم چندین صحنه ترسناک جسمی که حتی دیوید کراننبرگ را دچار ترس می کند، استرس مضاعفی را به تماشاگر وارد می نماید. فیلم «حشره» بدون شک معادل چندین ساعت استرس و اضطراب بی وقفه است اما زیبایی این فیلم  استرس زا ارزش این درد و رنج را دارد، پس به تماشای آن ادامه می دهید.

۲- هفت (۱۹۹۵)

وقتی که فیلم «هفت» در پاییز سال ۱۹۹۵ اکران شد دنیا هنوز آمادگی روبرویی با چالش های اخلاقی هولناک فیلم و داستان پردازی تاریک بی پایان و شوک آور آن را نداشت. این فیلم استرس زا و دلهره آور که البته در ژانر ترسناک قرار نمی گیرد، آیینه تمام نمایی از اخلاقیات و رفتارهای اجتماعی انسان هایی بود که باید از طریق این فیلم متوجه وحشتناک بودن رفتارهای خود می شدند. بله دنیا در سال ۱۹۹۵ آمادگی روبرویی با «هفت» را نداشت اما بسیاری صف کشیده و برای تماشای سمفونی غم های دیوید فینچر از هم سبقت می گرفتند. فیلم فینچر از همان ابتدا شروعی تاریک داشت و هر چه داستان پیش می رفت ترسناک تر، ویرانگرتر و استرس زاتر می شد و بعد از هر صحنه شوکه کننده ای شوکی دیگر به بیننده وارد می شد.

فیلم استرس زا و بی نقص «هفت» با دقت و جزییات فراوان ساخته شده، با وسواس تمام اجرا شده و به دست بازیگرانی مانند برد پیت، مورگان فریمن و کوین اسپیسی با مهارت تمام به تصویر کشیده شد. حتی در ترسناک ترین و ناخوشایندترین صحنه ها نیز تماشا نکردن ادامه داستان بسیار سخت است. فانتزی ترسناک فینچر از پوچی همچنان یکی از فیلم هایی است که می توان بارها و بارها آن را تماشا کرد که می تواند به این معنا باشد که پیام فیلم را نگرفته ایم!

۳- بازی های مسخره (۱۹۹۷ یا ۲۰۰۷)

میشاییل هانکه یکی از فیلم سازان بنامی است که همیشه راه های جدیدی برای ترساندن تماشاگر می یابد. بررسی فیلم های هانکه درست مانند انجام دادن یک تست روانشناسی استرس است که در آن به عنوان جایزه یا تنبیه، پس از تماشای هر فیلم به شما شوک الکتریکی وارد خواهد شد. به معنای ساده دوست داشتن آثار هانکه به معنای این است که به استرس و شوک معتاد شده اید. میشاییل هانکه هنر خود در وارد کردن شوک شدید به تماشاگران را با ساختن فیلم استرس زا و ترسناک «بازی های مسخره» (Funny Games) به رخ همگان کشید. فیلم داستان دو نوجوان روانی خشن اما مودب را روایت می کند که یک خانواده متمول را در خانه خودشان به گروگان گرفته و بدن هیچ دلیل مشخصی به شکنجه سادیستی آن ها می پردازند و این همان چیزی است که عرق ترس و ضربان تند قلب را برای هر تماشاگری به ارمغان خواهد آورد.

با پیش رفتن داستان بر استرس زا بودن آن افزوده می شود زیرا این حس در تماشاگر ایجاد می شود که او نیز به دلیل تمایل شدید به تماشای اتفاقات داستان در آن چه که در این فیلم رخ می دهد مقصر است. هانکه دست بردار نبوده و فیلم خود را در سال ۲۰۰۷ بازسازی کرد تا بار دیگر تماشاگران را تنبیه نماید. بازسازی این فیلم به زبان انگلیسی به همان اندازه داستان اورجینال فیلم در زبان آلمانی استرس زا و دلهره آور بود و هنوز نیز نمی دانیم که چرا تا این حد مشتاق تماشای هر دو فیلم استرس زا و عجیب .و غریب هانکه تا آخر بودیم.

۴- مادر! (۲۰۱۷)

حالا که اسم کارگردانانی که دوست دارند دکمه استرس و اضطراب ما را به شدت بفشارند به میان آمد بهتر است به احترام دارن آرونوفسکی از جایمان بلند شویم! کسانی که به فیلم های دارن آرونوفسکی علاقه دارند باید هر لحظه انتظار داشته باشند که وی مرزهای داستان پردازی، خلاقیت و حتی اخلاق را درنوردد. اگر چه کارنامه این فیلم پر از فیلم استرس زا و ناراحت کننده است اما تماشای هیچ کدام از آثار وی به اندازه فیلم «مادر!» (mother!) در سال ۲۰۱۷ سخت نبود. داستان فیلم در یک خانه خلوت و آرام در خارج از شهر می گذرد و مردی شاعر همراه با همسر جوان خود برای موفقیت خاص خود تلاش می کنند.

فضای آرام خانه به یکباره با حضور مهمانانی ناخوانده بهم می خورد و خیلی زود اوضاع از کنترل خارج می شود. وقتی می گوییم اوضاع از کنترل خارج می شود منظورمان تا به حدی است که هیچ انسان عاقلی نمی تواند اتفاقات ترسناک فیلم را تصور کند. داستان فیلم رفته رفته به سمتی می رود که بیننده را در استرسی تصاعدی فرو می برد و همزمان شما را نیز از لحاظ عاطفی درمانده می سازد و شاید این همان چیزی بود که باعث شکست تجاری فیلم شد.

۵- مدفون شده (۲۰۱۰)

در سال های اول فعالیت رایان رینولدز بازی او در سطحی نبود که بتوان او را جدی گرفت.حتی بازی او در فیلم هایی مانند «وحشت در امیتی ویل» (The Amityville Horror) و «تک خال های دودی» (Smokin’ Aces) نیز باعث نمی شد که بازی ضعیفش را در فیلم «ون  وایلدر» (Van Wilder) از یاد ببریم. اما همه بعد از تماشای فیلم استرس زا و ویرانگر «مدفون شده» (Buried) در سال ۲۰۱۰ در مورد این بازیگر اکنون سرشناس تغییر عقیده دادند. اما چه چیزی در مورد این فیلم وجود دارد که آن را در این فهرست قرار می دهد؟! اول از همه این که تمامی داستان فیلم در یک لوکیشن رخ می دهد و تنها یک بازیگر در تمام طول فیلم نمایش داده می شود. لوکیشن فیلم تابوتی است که در جایی در یکی از بیابان های عراق مدفون شده است. رینولدز تنها بازیگر  این فیلم استرس زا بوده و بله متاسفانه او همان کسی است که در درون این تابوت مدفون شده و انتظار مرگ می کشد.

از همین جاست که ترس و وحشت ناشی از تماشای «مدفون شده» ]غاز می شود. آیا همین دو نکته برای ترسناک بودن و استرس زا بودن یک فیلم تا سرحد جنون کافی نیست؟! بدون شک واژه «استرس زا» برای این فیلم کم است. اگر از محیط های تنگ و تاریک می ترسید بدون شک تماشای فیلم «مدفون شده» مانند این است که خود را در معرض ۹۵ دقیقه حمله استرسی مداوم قرار دهید. و اگر از محیط های بسته و تنگ ترسی ندارید نیز تماشای فیلم «مدفون شده» به معنای قرار دادن خود در معرض ۹۵ دقیقه حمله استرسی مداوم است! هر که باشید برای داستان استرس زای فیلم تفاوتی ندارد، باید دچاره دلهره و آشوب شوید که می شوید! اگر شجاعت تجربه این وحشت را دارید بدون شک در خلال داستان پیچیدگی هایی نیز به عنوان جایزه به شما داده می شود که بر استرس شما خواهد افزود!

۶- ۱۲۷ ساعت (۲۰۱۰)

در اغلب فیلم ها خط باریکی بین مقدار ناکافی از ترس و استرس و زیاده روی در این دو مولفه ناخوشایند وجود دارد. اگر چه بسیاری از فیلم های این لیست در این دو مولفه در بیشترین حد ممکن و به شکل مثبت خود قرار دارند اما کمتر فیلمی توانسته این مرز را به اندازه فیلم استرس زا اما دوست داشتنی «۱۲۷ ساعت» (۱۲۷ Hours) درنوردد. این فیلم که بر اساس داستانی واقعی و خیره کننده ساخته شده، در مورد یک کوهنورد مشتاق است که پس از گیر افتادن در یک شکاف چاره ای بجز قطع کردن دست خود برای رهایی از سنگی که روی دست او افتاده ندارد.

این فیلم داستان ترسناک مردی را روایت می کند که میل او به زنده ماندن او را وادار به انجام کاری خوفناک می کند. بله داستان فیلم همانطور که فکر می کنید الهام بخش و تاثیر گذار اما به همان اندازه نیز استرس زا و عذاب آور است حتی اگر آن را خوفناک ندانیم. وقتی زمان بریدن دست فرا می رسد، دنی بویل تماشاگر را از دیدن این صحنه خونریزی نجات بخش محروم نمی کند تا حس واقعی شخصی که در واقعیت داستان این کار را تجربه کرده به بیننده منتقل نماید. این از همان صحنه هایی است که دوست دارید چشم هایتان را ببندید، گوش هایتان را بگیرید و در گوشه ای کز کنید تا صحنه به پایان برسد. این صحنه نه تنها پر استرس بلکه دردناک است و در کمال ناباوری صدایی غریب به شما می گوید که این صحنه دلخراش را با دقت تماشا کنید و بدون شک شما نیز همین کار را خواهید کرد.

جیمز فرانکو که بهترین بازی تمام دوران حرفه ایش را در این فیلم استرس زا انجام داده به خوبی نشان می دهد که ارزش زندگی متصل به این دست بسیار بیشتر از آن است که تنها به خاطر درد و ترس بریدن دستش از آن بگذرد. و همین موضوع است که تماشای این صحنه دردناک اما زندگی بخش را برای بیننده جذاب می سازد هر چند تا مدت ها بعد از به یاد آوردن این صحنه دچار ترس و استرس بشوید.

 در تاریخ سینما بازیگران زیادی بوده اند که هرگز فرصت نکردند تا آخرین نقش آفرینی خودشان را بر پرده سینما شاهد باشند. اینبار در پنج برتر به معرفی پنج ستاره سینما پرداخته ایم که بیماری یا مرگ ناگهانی شان، اجازه تماشای آخرین اثرشان را از آنها گرفت.

5 بروس لی - اژدها وارد می شود (Enter the Dragon  ) : ستاره جوان سینمای رزمی در زمان بازی در اولین فیلم بزرگ و پر هزینه اش، آینده روشنی را مقابل دیدگانش می دید اما مرگ ناگهانی بروس لی تنها سه هفته مانده به اکران رسمی فیلم، سبب شد تا او هرگز موفق به دیدن موفقیت های « اژدها وارد می شود » بر روی پرده سینما نباشد. لی بر اثر تورم مغز که ناشی از مصرف آرامبخش بود از دنیا رفت.

4- جیمز دین - شورش بدون دلیل (Rebel Without a Cause ) : پسر پردردسر سینما که خیلی زود توانسته بود پله های ترقی را طی کند و با 3 فیلم تبدیل به یک ستاره در هالیوود شود، پیش از اکران فیلم موفق « شورش بدون دلیل » بر اثر سانحه رانندگی درگذشت و نتوانست هنرنمایی خود بر پرده نقره ای را شاهد باشد. وی سوار بر یک پروشه بصورت متعدد از سرعت مجاز تخطی می کرد که ناگهان اتومبیلش دچار حادثه شد و سینما یکی از بهترین استعدادهایش را از دست داد.

3- مرلین مونرو - یکی باید کوتاه بیاد (Something's Got to Give ) : مرلین مونرو زمانی که در حال بازی در فیلم « یکی باید کوتاه بیاد » بود، یکی از پرحاشیه ترین روزهای زندگی اش را سپری می کرد. بی برنامه گی های او به اوج رسیده بود و رفت و آمدهای عجیب و غریبش در جشن کسانی همچون جان اف کندی به اندازه کافی حاشیه ساز نیز شده بود. با اینحال هیچ خبری برای سازندگان نمی توانست از این بدتر باشد که مرلین مونرو بر اثر زیاده روی در مصرف داروهای آرامبخش از دنیا رفته باشد. همین مسئله سبب شد تا فیلم نیمه کاره رها شود و خود مونرو هم هرگز فرصت دیدن بازی اش در این فیلم را پیدا نکند.

2- کلارگ گیبل - ناجورها ( The Misfits ) : گیبل در آخرین نقش آفرینی زندگی اش در فیلم « ناجورها » به کارگردانی جان هیوستن حاضر شده بود و ظاهرا خیلی هم به او خوش نگذشته بود! گفته می شود که گیبل پس از بازی در این فیلم در اشاره به بازیگر مقابلش که مرلین مونرو بود گفته بود : « خوشحالم که تمام شد! اون نزدیک بود سکته ام بده! » و فردای آن روز گیبل سکته کرد و پس از چند روز درگذشت. گیبل هرگز نتوانست « ناجورها » را ببیند.

1- اسپنسر تریسی - حدس بزن چه کسی برای شام می آید ؟ (Guess Who's Coming to Dinner ) : وضعیت سلامتی اسپنسر تریسی پیش از ایفای نقش در فیلم « حدس بزن چه کسی برای شام می آید » به حدی بود که کمتر کسی گمان می برد او بتواند بازی در این فیلم را به پایان برساند. اما او در آخرین نقش آفرینی عمرش به خوبی از عهده اجرای آن برآمد و برای نهمین بار هم نامزد اسکار شد. اما مرگ اجازه تماشای فیلم و حضور در مراسم اسکار را به او نداد.

اگر به فهرست پرفروش ترین فیلم های تاریخ سینما نگاه کنید خیلی زود متوجه خواهید شد که بسیاری از این فیلم ها در واقع فیلم های دنباله دار و به اصطلاح «بلاک باستر» بوده اند که هزینه ساخت آن ها در مواردی حتی بیش از ۲۰۰ میلیون دلار بوده و در نهایت با فروشی نزدیک به یک میلیارد دلار یا فراتر از آن مواجه شده اند. این فیلم های پرفروش و بزرگ در واقع نوعی ریسک اقتصادی برای استودیوهای سازنده بوده اند. در واقع ساختن یک فیلم بلاک باستر نوعی قمار است که می تواند به درآمدی هنگفت از قِبَل فروش فیلم و یا از دست دادن مقدار قابل توجهی از سرمایه و منابع مالی یک استودیو فیلم سازی منتهی شود.

 بدین ترتیب می توان نتیجه گرفت زمانی که یک فیلم با بودجه بسیار پایین به فروشی قابل توجهی دست می یابد، استودیو سازنده فیلم با یک خوش شانسی بزرگ مواجه شده است. در واقع در انتهای لیست پرفروش ترین فیلم های تاریخ سینما گاه با فیلم هایی مواجه می شوید که بودجه ساخت آن ها کمتر از ۱۰ میلیون دلار بوده است اما به لطف استقبال منتقدان و تماشاگران، شور و اشتیاق خاص در یک فصل سینمایی یا نوآوری در بازاریابی و استراتژی های اکران موفق به فروشی بیش از ۱۰۰ میلیون دلار شده اند. در ادامه این مطلب قصد داریم شما را با ۱۳ فیلم پرفروش و تحسین برانگیزی آشنا کنیم که علیرغم بودجه ناچیز به فروشی خیره کننده دست یافته اند.

۱- دیوار نویسی آمریکایی (۱۹۷۳)

جورج لوکاس توانست با مجموعه فیلم های «جنگ ستارگان» (Star Wars) یکی از مجموعه آثار سینمایی دنباله دار و پرفروش تاریخ سینما را خلق کند. اما قبل از آن که پای در کهکشان بگذارد، لوکاس برای ساخت اولین فیلم پرفروش و شناخته شده خود با نام «دیوار نویسی آمریکایی» (American Graffiti) به جایی بسیار نزدیک تر از کهکشان در کالیفرنیا رفت. در آن زمان جورج لوکاس کارگردانی بسیار گمنام بوده و برای تامین سرمایه فیلم خود با مشکلات زیادی روبرو بود. در نهایت کمپانی فیلم سازی یونیورسال موافقت کرد که برای ساخت این فیلم ۷۵۰٫۰۰۰ دلار بودجه در اختیار لوکاس قرار دهد. با این وجود آن ها اختلافاتی با دیدگاه و سبک کاری لوکاس داشته و پس از اتمام فیلم برداری ها از او خواستند که یک تدوینگر جدید استخدام کرده و بخش هایی از فیلم را حذف کند.

مسئولان این استودیو از واکنش منفی تماشاگران در سالن های سینما نسبت به «دیوار نویسی آمریکایی» بیم داشتند اما پس از این که تعدادی از کارمندان استودیو پس از تماشای فیلم به شدت از آن استقبال کرده و نظرات مثبتی در مورد آن ارایه دادند، مسئولان استودیو یونیورسال نیز تصمیم گرفتند در برابر خواسته و دیدگاه لوکاس کوتاه بیایند. علیرغم مشکلاتی که «دیوار نویسی آمریکایی» در روند ساخت با آن مواجه بود اما به خوبی در سینماها مورد استقبال قرار گرفته و نامزدی در ۵ بخش اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را بدست آورد. این فیلم پرفروش و دیدنی در نهایت موفق شد ۱۱۵ میلیون دلار در گیشه فروش داشته باشد که با در نظر گرفتن نرخ تورم، می توان آن را یکی از پرفروش ترین فیلم های تاریخ سینما دانست.

۲- آنابل (۲۰۱۴)

فیلم پرفروش و البته ترسناک «آنابل» (Annabelle) مانند اغلب فیلم های ژانر وحشت با نقدهای تند و منفی منتقدان سینمایی روبرو شد اما با بودجه ای ۶٫۵ میلیون دلاری توانست به فروشی باورنکردنی دست یابد. این فیلم در هفته اول اکران خود با اختلافی ناچیز رتبه اول باکس آفیس را به «دختر گمشده» (Gone Girl) از شاهکارهای دیوید فینچر واگذار کرد اما در همان هفته اول به فروش خیره کننده ۳۷٫۱ میلیون دلاری دست یافت. فیلم فینچر که نامزد دریافت جایزه اسکار در بخش بهترین بازیگر زن نیز شد تنها با ۳۷۸٫۸۵۴ دلار فروش بیشتر توانست در هفته اول اکران بالاتر از «آنابل» قرار بگیرد. فروش باورنکردنی «آنابل» در هفته اول اکران دو برابر میزان انتظارات بود و بخش اعظم این فروش را باید مرهون پرسروصدا بودن در رسانه های اجتماعی دانست.

علاوه بر این، ارتباط این فیلم پرفروش با فرانچایز شناخته شده «احضار روح» (Conjuring) که از ساخته های استاد مسلم ژانر وحشت، جیمز وان، بود نیز نقش مهمی در بالا رفتن فروش آن داشت. پیش درآمدی دیگر از این فیلم با عنوان «آنابل: آفرینش» (Annabelle: Creation) در تابستان سال ۲۰۱۷ اکران شد که با نقدهای بسیار خوبی از جانب منتقدان مواجه شد. این فیلم نیز با بودجه ای تقریباً ۱۵ میلیون دلاری توانست به ۱۰۲ میلیون دلار فروش در سینماهای داخلی و ۳۰۶٫۵ میلیون دلار در سینماهای سراسر جهان دست یابد. «آنابل» یکی از معدود فیلم های موفق تابستان سال گذشته بود که نشان می داد می توان فیلم هایی پرفروش و با کیفیت نیز در ژانر وحشت ساخت.

۳- پروژه جادوگر بلر (۱۹۹۹)

فیلم ترسناک «پروژه جادوگر بلر» (The Blair Witch Project) با آن سبک فیلم برداری خاص و منحصر به فرد خود نه تنها یک پدیده فرهنگی تازه بود بلکه در گیشه نیز با استقبالی باورنکردنی روبرو شد. این فیلم پرفروش در مورد گروهی دانشجوی علاقمند به فیلم سازی بود که با بهره گیری از یک افسانه محلی و بودجه ناچیز ۶۰٫۰۰۰ دلاری توانستند فیلمی بسازند که به فروش خیره کننده ۲۴۶٫۸ میلیون دلاری در گیشه بین المللی دست یابد که تنها ۱۴۰٫۵ میلیون دلار آن در سینماهای داخلی بود. جالب تر این که این فیلم پرفروش و تحسین شده تنها در مدت ۸ روز فیلم برداری شد و بسیاری از صحنه های آن به صورت فی البداهه تصویربرداری شد.

همانند بسیاری از فیلم های این فهرست، فیلم پرفروش «پروژه جادوگر بلر» از برنامه اکران نوآورانه خود سود برده و رفته رفته شور و اشتیاقی را در میان سینماروها ایجاد کرد که موفقیت تجاری باورنکردنی این پروژه کوچک را در پی داشت. این فیلم برای اولین بار بدون این که کسی روی آن حسابی باز کند در فستیوال سینمایی ساندنس به نمایش درآمد. واکنش اولیه تماشاگران به این فیلم بسیار تاثیرگذار بود زیرا اکثر تماشاگران نمی دانستند که در حال تماشای یک فیلم در ژانر وحشت هستند یا فیلمی مستند و ترسناک.

سازندگان فیلم از همین مولفه برای راه اندازی کمپین های تبلیغاتی استفاده کردند و «پروژه جادوگر بلر» به یکی از اولین فیلم هایی تبدیل شد که تبلیغ در اینترنت را در پیش گرفت. اگر چه فیلم های ترسناک زیادی سعی داشته اند از فرمول موفقیت آمیز فیلم «پروژه جادوگر بلر» نسخه برداری کنند اما تنها معدودی از آن ها توانسته اند به موفقیت دست یابند. این فیلم هنوز هم پرفروش ترین فیلم ترسناک شبه مستند تاریخ سینماست و چهارمین فیلم ترسناک پرفروش با درجه بندی R در تاریخ ژانر وحشت نیز به شمار می آید.

۴- فول مانتی (۱۹۹۷)

از همان ابتدا می شد حدس زد که فیلم کمدی درام «فول مانتی» (The Full Monty) با بودجه نسبتاً ناچیز ۳٫۵ میلیون دلاری خود به موفقیتی برای کمپانی سازنده تبدیل خواهد شد. این فیلم پرفروش انگلیسی در مورد گروهی از کارگران صنعت فولاد است که شغل خود را از دست داده و تصمیم می گیرند با تشکیل یک گروه رقص خاص علاوه بر کسب درآمد، مقداری از اعتماد به نفس از دست رفته خود را بازیابند. «فول مانتی» در نهایت با استقبال قابل توجه منتقدان و سینماروها مواجه شده و در نهایت توانست علاوه بر فروش قابل توجه، در بخش بهترین فیلم نیز نامزد دریافت جایزه اسکار شود.

فیلم پرفروش «فول مانتی» در جشنواره های دیگر نیز در بخش های مختلف نامزد دریافت جوایز متعددی شد و همانطور که کمپانی سازنده پیش بینی می کرد افرادی بسیاری برای تماشای آن به سینماها هجوم بردند. در نهایت «فول مانتی» توانست ۲۵۷٫۹ میلیون دلار فروش داشته باشد که ۴۵٫۹ میلیون دلار از این فروش تنها در ایالات متحده بدست آمد. بسیاری از کمپانی های انتشار فیلم بر این باورند که اگر این فیلم کمی زودتر در سینماهای ایالات متحده نیز اکران می شد بدون شک به فروش بیشتری دست می بافت. این فیلم ابتدا با تنها ۶ سالن در ایالات متحده اکران شده و تا ۴ هفته تنها به صورت محدود به نمایش در می آمد. در نهایت پس از یک ماه تعداد سالن های این فیلم به ۳۸۷ سالن افزایش یافته و به موفقیتی بزرگ برای استودیو سازنده تبدیل شد.

۵- برو بیرون (۲۰۱۷)

جوردن پیل یک بازیگر شناخته شده در حوزه فیلم های کمدی بود که اولین تجربه کارگردانی او با فیلم تحسین شده و ترسناک «برو بیرون» (Get Out) و با بودجه ناچیز ۴٫۵ میلیون دلار به یکی از بزرگ ترین و پرفروش ترین فیلم های سال ۲۰۱۷ تبدیل شد. این فیلم پرفروش به یک موفقیت بزرگ برای عوامل سازنده و بخصوص کارگردان و بازیگر نقش اول آن بدل شده و به لطف نقدهای مثبت و تبلیغات شخص به شخص توانست به فروش خیره کننده ۲۵۵ میلیون دلار در سطح جهانی دست یابد. فیلم پرفروش و ترسناک «برو بیرون» از یک داستان جدید و خلاقانه سود برده و با کمک گرفتن از تکنیک های خلاقانه بازاریابی توانست در هفته اول اکران خود به فروش قابل توجه ۳۳٫۵ میلیون دلاری دست یابد که آن را در رتبه ۲۵اُم فیلم های با بیشتری فروش در هفته اول اکران در ماه فوریه در تاریخ سینما قرار می داد.

این فیلم در هفته های بعدی نیز همچنان در جلب تماشاگر موفق بوده و در هفته های دوم و سوم به ترتیب تنها ۱۵٫۴ و ۲۶٫۵ درصد از مخاطبان خود را از دست داد. صحبت ها در مورد این فیلم در محفل های سینمایی و رسانه های اجتماعی به حدی بود که همه برای دیدن فیلم تلاش می کردند و کمتر کسی می توانست منتظر انتشار فیلم در قالب سرویس های استریمینگ یا دی وی دی بماند. این فیلم پرفروش به حدی خلاقانه بود که توانست در ۴ بخش نامزد دریافت جایزه اسکار شود هرچند بیش از یک سال قبل از اعلام نامزدهای اسکار اکران شده و معمولاً فیلم های ژانر وحشت توسط داوران آکادمی اسکار نادیده گرفته می شدند. فیلم پرفروش «برو بیرون» سودآورترین فیلم سال ۲۰۱۷ لقب گرفته و توانست ۶۳۰ درصد بازگشت سرمایه را برای استودیو بلوم هوس در پی داشته باشد.

۶- جونو (۲۰۰۷)

فیلم کمدی درام «جونو» (Juno) توانست در ۴ بخش نامز دریافت جایزه اسکار شود از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی برای جیسون ریتمن و بهترین بازیگر نقش اول زن برای الن پیج. فیلم پرفروش اما کم هزینه «جونو» با داستانی جالب در مورد یک دختر دبیرستانی که ناخواسته باردار می شود، در نهایت توانست جایزه اسکار بهترین فیلم نامه غیراقتباسی را بدست آورد. این کمدی مستقل تنها با ۷٫۵ میلیون دلار بودجه ساخته شد و جنیفر گارنر نیز برای این که هزینه های ساخت فیلم را کاهش دهد پذیرفت که دستمزد خود را کاهش دهد.

با این بودجه پایین اما «جونو» با استقبال در گیشه مواجه شده و به فروش ۱۴۳٫۴ میلیون دلاری در سینماهای داخلی و ۲۳۱٫۴ میلیون دلاری در سینماهای سراسر جهان دست یافت. بخش زیادی از موفقیت فیلم را باید در جلب توجه نوجوانان و بویژه دختران جستجو کرد. این فیلم پرفروش و تاثیرگذار به یک معیار فرهنگی قابل توجه برای بسیاری از تماشاگران تبدیل شده و در تمام طول دوران اکران خود با استقبال مواجه شد.

۷- میس سان شاین کوچولو (۲۰۰۶)

فیلم کمدی مستقل «میس سان شاین کوچولو» (Little Miss Sunshine) نیز همانند فیلم قبلی این فهرست در ۴ بخش نامزد دریافت جایزه اسکار شده و در نهایت در دو بخش نیز برنده این جایزه معتبر شد. این فیلم پرفروش که مورد توجه و استقبال منتقدان و سینماروها نیز قرار گرفت در مورد یک دختر نوجوان است که برای شرکت در مسابقات دختر نوجوان شایسته کشورش، خانواده خود را به یک سفر دور و دراز می برد. این فیلم نه تنها با استقبال صاحب نظران عرصه سینما مواجه شد بلکه با بودجه ناچیز ۸ میلیون دلاری خود توانست به فروش ۱۰۰٫۵ میلیون دلاری در سطح جهانی دست یابد که نزدیک به ۶۰ میلیون دلار آن در ایالات متحده حاصل شد.

فیلم موفق «میس سان شاین کوچولو» در حالی به این فروش قابل توجه دست یافت که در بهترین شرایط خود تنها ۱٫۶۰۲ سالن را در اختیار داشت. کمپانی فاکس سرچ لایت که در زمینه انتشار فیلم های سینمایی فعالیت دارد، پس از دیدن استقبال تماشاگران از این فیلم در اکران های خصوصی متوجه پتانسیل خوب این فیلم شده و در یک رقابت جنگ گونه توانست حق پخش آن را با مبلغ ۱۰٫۵ میلیون دلار بدست آورد.

بعد از یک روز کاری سخت و خسته کننده هیچ چیز به اندازه این که روی کاناپه دراز بکشید و در حالی که یک نوشیدنی سرد و یک ظرف هله هوله خوشمزه در دست دارید به تماشای یک سریال ترسناک بنشینید هیجان انگیز نخواهد بود. شاید بسیاری این ایده را نپسندند اما گاهی بعضی سریال ها به خصوص یک سریال ترسناک شما را ترغیب می کند که در چنین شرایطی به تماشای آن بنشینید. چنین کاری برای ساعاتی شما را از دغدغه های روزمره جدا کرده و به مغز شما استراحت خواهد داد.

سریال ترسناک و جذابی پر از هیجان ها و ترس های لحظه ای که شما را از روی کاناپه بلند می کند، موجودات عجیب و غریبی که در نقطه های کور پرسه می زنند و زامبی های خونخواری که در تعقیب شخصیت های اصلی داستان هستند می توانند شما را به شدت بترسانند به خصوص اگر به تنهایی به تماشای آن ها نشسته باشید. اگر چه معمولاً تماشای یک سریال به صورت دسته جمعی لذت بخش است اما در مورد چند سریال ترسناک که در ادامه این مطلب به آن ها اشاره خواهیم کرد به شما توصیه می کنیم که هیچ گاه به تنهایی به تماشای آن ها ننشینید زیرا تحمل آن را نخواهید داشت.

۱- منطقه گرگ و میش (۱۹۵۹ تا ۱۹۶۴)

شاید تماشای یک اپیزود از سریال ترسناک و علمی تخیلی «منطقه گرگ و میش» (The Twilight Zone) بهترین راه برای تجربه ترس و هیجان باشد به خصوص اگر در بیرون از خانه نیز بادی شدید در حال وزیدن باشد. ظاهر شخصیت های غیرزمینی و صدای آن ها شاید برای بیننده ترسناک باشد اما این تنها چیزی نیست که تماشای این سریال را لذتبخش می سازد و همزمان شما را نیز به شدت می ترساند. شاید از خود بپرسید که یک سریال که نزدیک به ۶ دهه از پایان آن می گذرد چه چیزی در خود دارد که هنوز می تواند باعث شود از ترس حتی شلوارمان را خیس کنیم. اما اگر شما نیز بر سر یک عروسک جدید فریاد بزنید و او ناگهان با شما حرف زده و اعلام کند که قصد کشتن شما را دارد چاره ای جز خیس کردن شلوار نخواهید داشت.

اگر وجود عروسک های قاتل برای ترساندن شما کافی نیست در این سریال چیزهای زیاد دیگری وجود دارند که شما را از ترس روی صندلیتان میخکوب نمایند. در هر یک از اپیزودهای این سریال ترسی بر ترس های شما افزوده خواهد شد. بعد از تماشای یک اپیزود دیگر سوار هواپیما شدن برایتان ترسناک خواهد بود، بعد از تماشای اپیزودی دیگر در جاده های خلوت قدم نخواهید گذاشت و بعد از اپیزودی دیگر واقعیت زندگیتان را به چالش خواهید کشید. تنها کاری که می توان در هنگام تماشای این سریال ترسناک کرد این است که کسی را کنار خود داشته باشید تا در موقع ترس به او پناه ببرید.

۲- داستان هایی از سرداب (۱۹۸۹ تا ۱۹۹۶)

سریال ترسناک و کمیک کلاسیک شبکه اپ بی اُ با نام «داستان هایی از سرداب» (Tales from the Crypt) به خوبی از اصول اخلاقی برای ترساندن تماشاگران استفاده می کند. هر اپیزود زندگی و سرگذشت یک توطئه چین بدشانس و نگون بخت را دنبال کرده و این که چگونه در دامی که خود پنهان کرده اند گرفتار می شوند را به شما نشان می دهد در این سریال باید منتظر هر نوع غول، هیولا و یا روح و جنی باشید. علاوه بر این در این سریال ترسناک از کارگردانان سرشناسی مانند رابرت زمکیس، ریچارد دانر و والتر هیل استفاده شد که در زمینه ساخت فیلم های ترسناک و علمی تخیلی تبحر بالایی دارند.

از بازیگران سرشناسی که در این سریال بازی کرده اند نیز می توان به کرک داگلاس، بیل پکستون و دمی مور اشاره کرد. سریال «داستان هایی از سرداب» را باید یک ضیافت ترس و وحشت نامید. هر یک از اپیزودها و یا فصل های این سریال داستان متفاوتی دارند اما در ترسناک بودن آن ها شکی وجود ندارد به نحوی که ترس ناشی از تماشای بعضی از اپیزودها حتی پس از پایان داستان نیز شما را رها نخواهد کرد.

۳- شاهد فراطبیعی (۲۰۱۱ تاکنون)

اگر چه جنبه افسانه ای و ساختگی بودن سریال های علمی تخیلی مربوط به موجودات و فعالیت های فراطبیعی و خیالی کمی از ترس ما خواهد کاست اما برخی اوقات چنین رخدادهایی با چنان واقعیتی به تصویر کشیده می شوند که بیننده را دچار وحشت خواهند کرد. در این میان سریال «شاهد فراطبیعی» (Paranormal Witness) بیش از هر سریال دیگری در این حوزه توانسته افسانه ها و داستان های خیالی را با پیچش های داستانی خاص به استخدام خود درآورد و محصولی ترسناک تولید کند. این سریال که بر اساس داستان های ظاهراً واقعی در مورد ارواح ساخته شده در هر اپیزود مسیری مشابه را دنبال می کند.

هر قربانی داستان شکنجه و وحشت خود را بازگو می کند و گروهی از بازیگران به بازسازی این داستان می پردازند. تدبیر آشنایی است اما قدرت اصلی این سریال در برقراری ارتباط محکم بین تماشاگر و راوی داستان نهفته است. در بسیاری از اپیزودهای سریال ترس و وحشتی غیرمنتظره و شدید را تجربه خواهید کرد. اگر چه در مواردی نیز قادر به تماشای ادامه داستان نخواهید بود اما تنها چیزی که می تواند شما را به ادامه سریال ترغیب نماید این است که کسی در کنار شما مشغول تماشای سریال باشد.

۴- پرونده های مجهول (۱۹۹۳ تا ۲۰۰۲)

سریال ترسناک و جنایی «پرونده های مجهول» (The X-Files) یکی از اولین، طولانی ترین و موفق ترین سریال های شبکه فاکس بود که پس از اتمام دوباره از نو راه اندازی شد و هنوز هم پخش آن ادامه دارد. بخش اول این سریال در طول تمامی سال های پخش خود مرزهای تلویزیون در حوزه جنایی و ترس را درنوردید. در حالی که تمامی اپیزودهای این سریال شاید ترسناک نباشند اما در برخی از اپیزودها چنان ترسی را تجربه خواهیم کرد که باعث می شود جرأت خاموش کردن چراغ ها هنگام خواب را نداشته باشیم. در طول یک دهه، نویسندگان این سریال سعی کردند با استفاده از ژانرهای ترسناک، تریلر و علمی تخیلی داستان هایی پیچیده و ترسناک تولید کنند که علاوه بر سرگرم کنندگی و جذابیت، گاه به گاه بیننده را از ترس میخکوب نمایند.

اما حتی بدون استفاده از مولفه های علمی تخیلی و فراطبیعی نیز این سریال گاه با داستان یک قاتل سریالی خونخوار و منحرف ما را بهت زده می کند و در اپیزودی دیگر شما را دچار ترس و پارانویا نسبت به اطرافیانتان می سازد. از این رو هنگام تماشای این سریال و حتی بعد از آن نیز برای مدتی ترس از شما دور نخواهد شد پس بهتر است به تنهایی به تماشای این سریال ننشینید.

۵- کانال صفر (۲۰۱۶ تاکنون)

این روزها داستان ها و مولفه های ترسناک نیز در دنیای سینما تغییر کرده و ایده های مدرنی در این زمینه شکل گرفته اند، بدین ترتیب شاهد ظهور داستان های ترسناک جدیدی هستیم. سریال ترسناک «کانال صفر» (Channel Zero) یک سریال جُنگ گونه است که از «داستان ترسناک آمریکایی» الهام گرفته شده است و هر فصل آن داستانی مجزا را دنبال می کند. هر فصل تنها دارای ۶ اپیزود بوده که به نظر بسیار کوتاه می رسد اما در همین مدت کوتاه نیز به آرامی ترس و وحشت را در ضمیر بیننده وارد می کند. در فصل اول شاهد داستانی در دهه ۸۰ میلادی در مورد ارتباط گروهی نوجوان با یک سری قتل های خشن و ترسناک بودیم. فصل دوم و سوم سریال نیز شرایط مشابهی دارند و شاید بتوان آن را موفق ترین سریال شبکه Syfy دانست که علاوه بر جذابیت شما را به شدت دچار ترس و وحشت خواهد کرد.

۶- توین پیکس (۱۹۹۰ تا ۱۹۹۱)

دیوید لینچ و ژانر وحشت همواره مانند کودکانی که در یک حلقه به دنبال یکدیگر می دوند در تعقیب هم بوده اند. در حالی که این کارگردان نامی به ندرت از روش ها و سبک های معمول ژانر وحشت برای ترساندن تماشاگران استفاده می کند، رویکرد سوررئالش به این ژانر به او امکان داده تا هر کاری که ممکن است را برای ایجاد المان های خوفناک انجام دهد. برای مثال اثر بی نقص او در تلویزیون یعنی «توین پیکس» (Twin Peaks) که از سکانس اول تا سکانس پایانی هر اپیزود و کل مجموعه شما را در تعلیقی بی مثال و ترسی عمیق فرو می برد. دیدار از شهر کوچک توین پیکس و اتفاقاتی که در آن رخ می دهد یک تجربه رعب آور است زیرا نیمی از ساکنان شهر خواستار مرگ نیمی دیگر از ساکنان هستند اما همین موضوع تماشای سریال «توین پیکس» را لذت بخش می کند.

در دو فصل قسمت اورجینال این سریال، که نزدیک به دو دهه بعد ادامه آن پخش شد، تصور تماشاگران از زندگی آمریکایی به کلی تغییر پیدا کرد و همزمان برخی از ترسناک ترین و عجیب ترین شخصیت های تاریخ تلویزیون نیز به تصویر کشیده شدند. در اپیزود پایانی نیز سکانس انتهایی به شیوه ای به پایان رسید که تماشاگر برای درک کامل ماجرا چاره ای جز صبر نزدیک به دو دهه ای نداشت تا این که فصل سوم این سریال سال ۲۰۱۷ منتشر شد. اگر تجربه تماشای آثار دیوید لینچ را ندارید بهتر است خود را برای هر نوع ترس و وحشتی آماده کنید.

۷- مردگان متحرک (۲۰۱۰ تاکنون)

از هر فرد عادی در مورد بزرگ ترین ترسش بپرسید بدون شک خواهد گفت: از عنکبوت، سوسک، ارتفاع یا تاریکی ولی ترسناک ترین واژه برای هر شخصی مرگ خواهد بود و این همان چیزی است که سریال «مردگان متحرک» (The Walking Dead) را بیش از دیگر مولفه هایش ترسناک می سازد. تمام این سریال در مورد ترس از مرگ است و هر یک از شخصیت های سریال برای فرار از این مرگ و مردگان تلاش می کنند. علاوه بر این که تماشای این سریال ترسناک و آخرالزمانی ما را از فضاهای باز، تاریک و بسته، از مردگان و بیماریهای مسری می ترساند بلکه سناریویی خوفناک از دنیای آخرالزمانی را نیز به ما یادآور می شود. این سریال ترسناک که بر اساس کتاب های کمیک رابرت کرکمن ساخته شده رفته رفته به یکی از پر بیننده ترین و در عین حال ترسناک ترین سریال های تلویزیونی یک دهه اخیر تبدیل شد و تا فصل چهارم بسیار بی نقص پیش رفت هر چند از آن به بعد دچار افت شد.

در هر اپیزود ریک گریمز و گروه نامتجانس او انگیزه جدیدی برای زنده ماندن پیدا می کنند و همزمان به شرایط درونی یکی از شخصیت ها پرداخته می شود. در این میان وقتی که جدای از زامبی ها باید با انسان های شروری مانند نیگان نیز روبرو شد تازه به نگرشی پوچ گرایانه نسبت به زندگی آشنا می شوید که در آن زندگان برای از بین بردن یکدیگر از زامبی ها استفاده می کنند. اخلاق و انسانیت در دنیایی که یا باید بکشید و یا کشته شوید شکل دیگری به خود می گیرد و معنا و مفهوم مرسوم خود را به طور کلی از دست می دهد. بنابراین پس از تماشای این سریال ممکن است نقاط تاریک خانه خود را در جستجوی زامبی هایی که هر لحظه ممکن است از پشت سر به شما حمله کنند خواهید گشت.

۸- فرینج (۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳)

بعد از سریال موفق و دارای عناصر ماوراء الطبیعه «پرونده های مجهول» شاهد سریال ترسناک دیگری در این حوزه با نام «فرینج» (Fringe) بودیم که زندگی تیمی از ماموران فدرال را روایت می کرد که تحقیقات آن در مورد پرونده های ماوراء الطبیعه بود. این سریال که توسط جی جی آبرامز ساخته شد بر روی گروهی از ماموران اف بی ای متمرکز بود که پرونده هایی عجیب مربوط به آزمایشات ژنتیکی تا دنیاهای موازی و سفر در زمان را مورد بررسی قرار می دادند. اگر چه این سریال ترسناک بیشتر به ژانر عملی تخیلی نزدیک بود اما زمانی که وارد دنیای ماوراء الطبیعه می شد تجربه ی خوفناکی را برای تماشاگر به همراه داشت.

اگر چه این سریال در اپیزودهای ابتدایی با نقص ها و سردرگمی هایی همراه بود اما رفته رفته راه خود را پیدا کرد و توانست مخاطبان را با خود همراه سازد. هر یک از اپیزودهای این سریال به داستانی جداگانه می پرداخت که در برخی از موارد علی رغم این که رویه ای جنایی و پلیسی داشت اما بسیار ترسناک نیز بود.

۹- داستان ترسناک آمریکایی (۲۰۱۱ تاکنون)

رایان مورفی و برد فالچوک با سریال بسیار اعتیاد آور «داستان ترسناک آمریکایی» (American Horror Story) رویه ای سادومازوخیستی را نسبت به داستان های کلاسیک ارواح و هیولاها در پیش گرفتند و از همان اپیزود اول تاکنون دست از ترساندن تماشاگران برنداشته اند. اگر چه در برخی از اپیزودها شاهد داستان ها و مولفه های جذاب تری هستیم اما شرایط و دوران متفاوت هر اپیزود یا فصل بدین معنی است که هر فصل با شخصیت ها و جلوه های بصری ترسناک جدیدی به سراغ ما می آید.

شاید در هر اپیزود به خود بگویید که چرا به تماشای چنین سریال ترسناک و وحشت آوری نشسته اید اما ترس فزاینده ای که در هر اپیزود شما را در خود فرو می برد باعث می شود به تماشای آن ادامه دهید. هر اپیزود قبل از این که تماشاگر را به یک قدم جلوتر از آستانه تحملش برای پذیرش ترس و وحشت ببرد، او را برای مدت طولانی در تعلیق و سرگردانی فرو می برد به نحوی که تماشای یک فصل از این سریال به تنهایی در مکانی تاریک برای هر کسی امکان پذیر نخواهد بود.

۱۰- مسافر بین راهی (۱۹۸۳ تا ۱۹۹۱)

دهه هشتاد میلادی را باید دوران طلایی سریال های جُنگ گونه گیج کننده دانست و در این میان سریال ترسناک «مسافر بین راهی» (The Hitchhiker) در ۶ فصل خود بیش از هر سریال دیگری در زمان خود ترس و وحشت را به خانه های تماشاگران آورد. اولین سریال دراماتیک شبکه اپ بی اُ اگر چه در این رویه اولین نبود اما ضیافتی ترسناک را با استفاده از یک مسافر سرراهی باهوش برای بیننده ایجاد کرد. این داستان جذاب باعث شد که بازیگران مشهوری مانند ویلم دفو و کریستی الی و کارگردان سرشناسی مانند پل ورهوون به این پروژه وارد شوند.

این سریال مولفه های جدیدی را به دنیای تلویزیون وارد کرد و در بسیاری از اپیزودها تماشاگر چاره ای جز گذاشتن دست جلوی چشم های خود نداشت. بدون شک پس از تماشای این سریال هیچ گاه دیدگاه سابق را نسبت به مسافران بین راهی نخواهید داشت

منبع:مووی مگ

گاهی اوقات زندگی تکراری و کسل کننده می شود. همین روزهاست که به یک تلنگر و انگیزه نیاز پیدا میکنیم و خیلی سخت میتوان به تنهایی این انگیزه را پیدا کرد. در این لحظات است که تماشای یک فیلم خوب شما را از این وضعیت نجات می دهد.

به گزارش مووی مگ به نقل از بدونیم، وقتی از یک زاویه دیگر به یک موقعیت نگاه می کنید متوجه چیزهایی می شوید که پیش از این نمیشدید و ذهن تان به امکان ها و احتمالات جدید باز می شود.

Labor Day

زنی که مدت هاست از همسرش جدا شده و با پسر سیزده ساله اش زندگی می کند به مرد خلافکاری در خانه اش پناه می دهد که پلیس در حال تعقیب اوست. او به زودی حقیقت را کشف می کند و دیگر نمی داند چه باید بکند. یک داستان انگیزه بخش برای کسانی که می خواهند به هر قیمتی شاد زندگی کنند.

The Hunt

مرد معلمی که تنها زندگی می کند و برای محافظت از تنها پسرش می جنگد. زندگی او وقتی عاشق می شود و خبرهای خوبی از پسرش می شنود بهتر می شود اما طولی نمی کشد که بخاطر یکسری دروغ های ناچیز همه چیز به هم می ریزد. داستانی تاثیربرانگیز درباره دروغ هایی که زندگی یک شخص را ویران می کند و چگونگی کنار آمدن با این موقعیت.

Poetry

میجا در یک شهر کوچک همراه با پسر بزرگترش زندگی می کند. او از ظاهرش خیلی خوب مراقبت می کند. خیلی ناگهانی به کلاس شعر می رود و به دنبال زیبایی هایی در دنیای اطرافش است که قبلا متوجه آن ها نبود. یکسری اتفاقات غیرمنتظره باعث می شود میجا فکر کندزندگی به آن قشنگی که فکر می کرد نیست. این فیلم به ما یاد می دهد که دنیای اطرافمان پر از زیبایی است و برای دیدن آن ها فقط کافی است بایستیم و آن ها را تماشا کنیم.

Reign Over Me

چارلی و آلن با هم به دانشگاه می روند و هم اتاقی هم می شوند. چند سال بعد از دانشگاه دوباره همدیگر را پیدا می کنند و دوستی خود را ادامه می دهند اما الان در وضعیت زیاد نرمالی نیستند. چارلی همسر و فرزندش را در یک حمله تروریستی گم کرده و دیگر امیدی به زندگی ندارد اما آلن یک دندانپزشک موفق است و تشکیل خانواده داده است. هر دو زمانی همدیگر را پیدا می کنند که نیاز شدیدی به یک دوست داشتند. این فیلم نشان می دهد که چگونه به همه مشکلات و رنج ها غلبه کرده و به زندگی ادامه دهیم.

Pure

کاتارینا در ۲۰ سالگی بیکار است و با دوستش زندگی می کند. او از زندگی کاملا نا امید است و همه چیز زمانی تغییر می کند که به یک کنسرت موسیقی می رود و از آن زمان به بعد زیبایی های دنیا را می بیند. او به این نتیجه می رسد که باید زندگی اش را تغییر دهد و از واقعیت تلخ خودش دور شود.

In a Better World

آنتون پس از سال ها کار کردن در یک کمپ پناهندگان آفریقایی به دانمارک برمی گردد. او پس از سال ها دست و پنجه نرم کردن با مشکلات مردم یاد می گیرد که هیچوقت خشونت به کار نبرد.حتی وقتی یک مکانیک بدون هیچ دلیلی به او کتک می زند یاد می گیرد که آرامش خودش را در هر شرایطی حفظ کند. درست زمانی که هیچ بویی از جنگ و دعوا و خشونت به مشام نمی رسد پسر آنتون به همراه دوستانش به دنبال راهی برای انتقام هستند.

My One and Only

آنه به نقاط مختلف دنیا سفر می کند تا مرد ایده آلی که بتواند هم از او و هم از پسرانش محافظت کند را بیابد. با تماشای این فیلم با خود فکر می کنید که واقعا از دنیا چه می خواهید و خودتان را پیدا کنید.

Tangerines

داستان این فیلم در دوران جنگ آبخازیا (گرجستان) اتفاق افتاده است. ایوو در بحبوبه جنگ در آبخازیا می ماند تا نارنگی ها را برداشت کند. در این حین از یک سرباز زخمی تا زمان بهبودی کامل محافظت می کند. فیلمی بی نظیر درباره مردانی قوی،  انتخاب درست و انسان دوستی.

Head Full of Honey

تیلدا عاشق پدربزرگش است. وقتی پدربزرگ آلزایمر می گیرد و پدر و مادرش تصمیم می گیرند او را به خانه سالمندان بفرستند تیلدا همراه با او به ونیز جایی که پدربزرگ ۵۰ سال پیش با همسرش آشنا می شود می رود. تیلدا امیدوار است که با این کار حال پدربزرگ بهتر شود و دوباره حافظه اش را به دست بیاورد. داستان این فیلم به ما می آموزد که از دوست داشتن نترسیم و هر اتفاقی را می توان با ایمان، امید و عشق کنترل کرد.