
شبکه CW که محفل گردهمایی دنیای ابرقهرمانی تلویزیونی DC هستش که با نام Arrowverse هم شناخته میشه، امسال هم به مانند چند سال اخیر سنت کراس آور رو ادامه داد و این بار حتی پا رو فراتر گذاشت و تبدیل شد به سریالی که باید الگوی دیگر سریال ها بشه!!!
میدونم حتما دارین میگین این دیگه خیلی فراتر از حد تصوره ولی واقعا در این چند وقت ، چه زمانی یک کراس آور تر و تمیز که فقط به فکر داستان خودش باشه رو دیدیم؟؟ قهرمانان مارول که بدترین سریالش رو از زمان تشکیل دنیای تلویزیونیش ارائه کرد. لیگ عدالت هم که باز یه آش شله قلم کار از اب در اومده و بهتره اصلا در مورد برخورد احتمالی دنیای مردگان متحرک در آینده ای نزدیک حتی حرف هم نزنیم.

بر خلاف بقیه کراس آور های این روز ها که همشون تازه فیلشون یاد هندستون میکنه و میخوان با کنار هم قرار دادن قهرمان ها بهمون شخصیت پردازی اونا رو نشون بدن و کاری رو که باید در فیلم های اختصاصیشون یا اپیزود های قبلی به نمایش در میآوردن رو در مهمترین فیلمی که همه ازش انتظار یه اکشن مهیج و بی کله دارن ، به نمایش میزارن!!! تازه مشکل اساسی اینجاست که خود کمپانی ها و سازندگان کاری میکنن که این باور غلطی که فیلمشون یه ابر فیلم باحاله به مردم القا بشه و نتیجه اش در نهایت همین شکست های فاجعه آمیزی هستش که توی چند وقت اخیر برای مومیایی و جاستیس لیگ تفاق افتاد یا نا امیدی بزرگی که سریال مدافعان به وجود آورد.
اما خوشبختانه Arrowverse از همون ابتدا به اندازه ی کافی سابقه داره که بفهمیم اصلا نباید دنبال کوچکترین شخصیت پردازی یا مفهوم فلسفی یا روایت گری در داستان ها رو داشته باشیم. تقریبا دیگه همه میدونن تنها دلیل تماشای این چهار سریال به علاقه تماشاگران در مورد ژانر ابر قهرمانی و فانتزی خلاصه میشه که همین موضوع باعث شده این سریال ها که تقریبا بیشتر برای ژانر دنیای نوجوانی هستش مورد قبول واقع بشه.
سال قبل در کراس آوری که دنیای CW داشت تنها شاهد سه قسمت تداخل سریال ها بودیم اما این بار سازندگان پا رو حتی فراتر گذاشته اند و با افزودن یک قسمت اضافی و همچنین یک داستان کلی دقیقا بر خلاف داستان سال قبل که هر اپیزود جداگانه یک مشت خر تو خری اساسی بود و ابر قهرمانای اون سریال تم اصلی داستان رو تشکیل میدادن و باعث یه ناهمواری اساسی در درک داستان میشدن ، باعث به وجود اومدن نه تنها یک سریال بلکه یه فیلم سینمایی شدن!!!
داستان از جایی شروع میشه که بری و آیریس دعوت نامه عروسی رو برای دیگر ابر قهرمان ها فرستادن و اونها هم که همه از دم انقدر مشغول سرو کله زدن با اطرافیانشون هستن کلا فراموش کردن پاسخ حضور یا عدم حضور شون رو در مارسم ازدواج بدن.
ولی به هر حال همه از جنجال های شخصیشون کنده میشن و بجز الکس و کارا بخاطر از دست دادن عشقشون ناراحت هستن با علاقه و خوشحالی پا در مراسم میزارن.
در ادامه داستان ما درگیری های از ........ نمیخوام داستان رو دیگه بیشتر لو بدم.
نکته جالب ماجرا در ابتدای سریال اینه که خیلی چیز ها در این چهار قسمت تغییر میکنن، مثلا کارا که همیشه پر امید ترین شخصیت سریال ها بوده کاملا افسرده است الیور دوباره داره از کشت و کشتار کیف میکنه ، فلش داره با یکی از بزرگترین دشمنانش بدون اختصاص یه اپیزود کامل مبارزه میکنه و در نهایت افسانه ها هم گند بالا نمیارن!!!
اما بر خلاف چیزی که از Arrowverse انتظار داشتیم سریال در ادامه حتی به زندگی کنونی اونها هم سرک میکشه و همین باعث یه غافلگیری اساسی میشه که اصلا اتظارش رو از چنین سریال هایی نداریم و در نهایت کاری رو انجام میده که باعث میشه حتی اشک از چشم هاتون سرازیر بشه!!!!

در مجموع سریال های دنیای آرو اصلا قابلیت داستان گویی رو ندارن و تنها میشه ازشون به عنوان سرگرمی یک ساعته ای یاد کرد که این روز ها مد شده و حتی گاهی ابر سریال هایی نظیر مردگان متحرک هم توانایی انجامش رو ندارن، اما همواره در تلاش بودن که تم اصلی خودشون رو حفظ کنن و در نهایت با کراس آور ها شون این قضیه رو به کمال برسونن. کاری که در کراس آور بحران در زمین ایکس موفق به انجامش میشن و نه تنها یک سرگرمی کامل رو ارائه میدن بلکه باعث به وجد اومدنتون میشن و باعث تشکیل سوالی در ذهنوتون میشن که پاسخش قطعا یک نه بزرگه.
اون سوال اینه: آیا همیشه کراس آور ها اینقدر خفن هستن؟؟؟؟؟
نظر شما چیه؟ لطفا با نظراتتون در ادامه راه این وبلاگ با من همراه باشین.
موضوعات مرتبط: نقد ، نقد کراس آور بحران در زمین ایکس
برچسب ها: نقد کراس آور بحران در زمین ایکس , کراس آور آرو یونیورس , کراس آور بحران در زمین ایکس , Arrowverse
.: Weblog Themes By Pichak :.
