فیلتاب فانتزی , منبع دانلود کتاب فانتزی

خلاصه داستان

زمان: ۱۹۴۵ میلادی

مکان: آلمان

“شنیر”، جوان بیست و هفت ساله ای از اهالی بن (آلمان) است. وی با این که در خانواده متمول و ثروتمندی به دنیا آمده در نهایت فقر و سادگی زندگی می کند. تقلید استادانه ی وی در انجام حرکات و رفتار دیگران باعث می شود که به حرفه ی دلقکی یا به قول خودش “عنوان رسمی کمدین” روی بیاورد. در حالی که پایان دوره ابتدایی را با دردسر فراوان طی کرده و تحصیل را رها کرده اما افکاری والا دارد. کودکی شنیر در زمان جنگ جهانی دوم و جوانی وی مصادف با پایان جنگ است . “ماری”، نامزد وی و پدرش تنها کسانی هستند که شنیر به آن ها نظری مثبت دارد. اگر چه از دید پروتستان ها و کاتولیک ها شنیر شخصیتی بی دین است، اما تنها شخصیت سالم و اخلاق گرا در فضای جامعه بعد از جنگ آلمان می باشد. بعد از جنگ جهانی تمامی کسانی که به نفع هیتلر فعالیت داشتند، اکنون خود را افرادی مذهبی و مدافع حقوق انسانی قلمداد می کنند. خانواده ی شنیر نمونه کامل این سخن است. در آخرین نمایش، شنیر که اکنون تنها به سر می برد و ماری وی را رها کرده، به عمد باعث مصدومیت خود می گردد و این بهانه ای برای بازگشت به بن و جستجو برای یافتن نامزدش می شود. با ورود به بن در می یابد که ماری با “تسوپفنر” کاتولیک ازدواج نموده است. برای رهایی از این امر به مشروب پناه می برد تا درد همیشگی خویش – سردرد و مالخولیا – را مدتی تسکین بخشد. ولخرجی های وی باعث گردیده که حتی یک مارک هم برایش باقی نماند؛ به همین دلیل به محض ورود به بن، با خانواده و تمام دوستانش تماس می گیرد و از آن ها در خواست پول می کند و چون مأیوس می شود، برای دیدن ماری که خیال می کند با همسرش از رم باز می گردد، همچون گدایی نیازمند با سازش به ایستگاه قطار می رود …

کتاب: عقاید یک دلقک

خلاصه داستان

زمان: ۱۹۴۵ میلادی

مکان: آلمان

“شنیر”، جوان بیست و هفت ساله ای از اهالی بن (آلمان) است. وی با این که در خانواده متمول و ثروتمندی به دنیا آمده در نهایت فقر و سادگی زندگی می کند. تقلید استادانه ی وی در انجام حرکات و رفتار دیگران باعث می شود که به حرفه ی دلقکی یا به قول خودش “عنوان رسمی کمدین” روی بیاورد. در حالی که پایان دوره ابتدایی را با دردسر فراوان طی کرده و تحصیل را رها کرده اما افکاری والا دارد. کودکی شنیر در زمان جنگ جهانی دوم و جوانی وی مصادف با پایان جنگ است . “ماری”، نامزد وی و پدرش تنها کسانی هستند که شنیر به آن ها نظری مثبت دارد. اگر چه از دید پروتستان ها و کاتولیک ها شنیر شخصیتی بی دین است، اما تنها شخصیت سالم و اخلاق گرا در فضای جامعه بعد از جنگ آلمان می باشد. بعد از جنگ جهانی تمامی کسانی که به نفع هیتلر فعالیت داشتند، اکنون خود را افرادی مذهبی و مدافع حقوق انسانی قلمداد می کنند. خانواده ی شنیر نمونه کامل این سخن است. در آخرین نمایش، شنیر که اکنون تنها به سر می برد و ماری وی را رها کرده، به عمد باعث مصدومیت خود می گردد و این بهانه ای برای بازگشت به بن و جستجو برای یافتن نامزدش می شود. با ورود به بن در می یابد که ماری با “تسوپفنر” کاتولیک ازدواج نموده است. برای رهایی از این امر به مشروب پناه می برد تا درد همیشگی خویش – سردرد و مالخولیا – را مدتی تسکین بخشد. ولخرجی های وی باعث گردیده که حتی یک مارک هم برایش باقی نماند؛ به همین دلیل به محض ورود به بن، با خانواده و تمام دوستانش تماس می گیرد و از آن ها در خواست پول می کند و چون مأیوس می شود، برای دیدن ماری که خیال می کند با همسرش از رم باز می گردد، همچون گدایی نیازمند با سازش به ایستگاه قطار می رود …

کتاب: عقاید یک دلقک

خلاصه داستان

زمان: ۱۹۴۵ میلادی

مکان: آلمان

“شنیر”، جوان بیست و هفت ساله ای از اهالی بن (آلمان) است. وی با این که در خانواده متمول و ثروتمندی به دنیا آمده در نهایت فقر و سادگی زندگی می کند. تقلید استادانه ی وی در انجام حرکات و رفتار دیگران باعث می شود که به حرفه ی دلقکی یا به قول خودش “عنوان رسمی کمدین” روی بیاورد. در حالی که پایان دوره ابتدایی را با دردسر فراوان طی کرده و تحصیل را رها کرده اما افکاری والا دارد. کودکی شنیر در زمان جنگ جهانی دوم و جوانی وی مصادف با پایان جنگ است . “ماری”، نامزد وی و پدرش تنها کسانی هستند که شنیر به آن ها نظری مثبت دارد. اگر چه از دید پروتستان ها و کاتولیک ها شنیر شخصیتی بی دین است، اما تنها شخصیت سالم و اخلاق گرا در فضای جامعه بعد از جنگ آلمان می باشد. بعد از جنگ جهانی تمامی کسانی که به نفع هیتلر فعالیت داشتند، اکنون خود را افرادی مذهبی و مدافع حقوق انسانی قلمداد می کنند. خانواده ی شنیر نمونه کامل این سخن است. در آخرین نمایش، شنیر که اکنون تنها به سر می برد و ماری وی را رها کرده، به عمد باعث مصدومیت خود می گردد و این بهانه ای برای بازگشت به بن و جستجو برای یافتن نامزدش می شود. با ورود به بن در می یابد که ماری با “تسوپفنر” کاتولیک ازدواج نموده است. برای رهایی از این امر به مشروب پناه می برد تا درد همیشگی خویش – سردرد و مالخولیا – را مدتی تسکین بخشد. ولخرجی های وی باعث گردیده که حتی یک مارک هم برایش باقی نماند؛ به همین دلیل به محض ورود به بن، با خانواده و تمام دوستانش تماس می گیرد و از آن ها در خواست پول می کند و چون مأیوس می شود، برای دیدن ماری که خیال می کند با همسرش از رم باز می گردد، همچون گدایی نیازمند با سازش به ایستگاه قطار می رود …

معرفی کتاب

The Clown (به فارسی: دلقک)، از معروفترین آثار Heinrich Boll (هاینریش بُل) و یکی از تاثیرگذارترین رمان های قرن بیستم است. در این رمان، با دلقکی آشنا می شویم که بیم و امیدها و شادی ها و دردهایش را در زیر نقاب مسخرگی و دلقکی پنهان می کند. رمان بل در عین حال یکی از قوی ترین داستان های عشقی ادبیات جدید است که در آن دو انسان به این جهت ناکام می شوند که یکی از آنها به سنن و عقاید نقلی بیش از دیگری وابسته است؛ زیرا هر کلام و هرآن چه حکایت می شود، فوراً از حکایت محض به واقعه ای بیواسطه تبدیل می شود.

این کتاب دربارهٔ دلقکی به نام شنیر است که همسرش ماری او را ترک کرده و به همین دلیل دچار افسردگی شده و مرض‌های همیشگی‌اش، مالیخولیا و سردرد تشدید یافته. از این رو برای تسکین آلام خود به مشروب رو آورده‌ است. به قول خودش «دلقکی که به مشروب روی بیاورد، زودتر از یک شیروانی ساز مست سقوط می‌کند». فقط دو چیز این دردها را تسکین می‌دهند. مشروب و ماری. مشروب یک تسکین موقتیست ولی ماری نه. ولی او رفته. او بعد از افتضاحی که در یکی از نمایش‌هایش به وجود می‌آورد و پایش را مصدوم می‌کند، به بن محل زندگی اش (که کمتر از دو سه هفته در سال در آن جاست) باز می‌گردد. به این دلیل که او آدم ولخرجی است دیگر حتی یک پنی هم برایش نمانده. به همین دلیل دفترچه تلفنش را باز می‌کند و شروع به تماس با آشنایان می‌گیرد. در این میان بارها به گذشته می‌رود و خاطراتش را می‌گوید. ماری همسر او، یک کاتولیک بوده و در جوانی با هم فرار کرده‌اند. این امر ماری را عذاب می‌داده و بالاخره روزی او را ترک می کند. هانس اشنیر دلقک، تنها به اتاق خود در بن، پناه برده‌ است و چند ساعت شکست‌های زندگی عاطفی و حرفه­ایش را جمع­بندی می­کند تا بعد برود مانند گدایی بر پله­ های ایستگاه راه ­آهن بنشیند و بازگشت ماری، زن محبوبش را که از دست داده‌ است و هم امروز باید از سفر ماه عسل به رم بازگردد، انتظار بکشد (یا به هرحال چنین وانمود کند). کتاب تک­گویی بلندی، ساخته از “ملاحظات” (یا عقاید) آدمی سرخورده و مایه گرفته از خاطره­ های شخصی است که تنها چند مکالمه تلفنی و ملاقات کوتاه پدر آن را قطع می­ کند. هانس اشنیر، برخلاف اکثر شخصیتها در داستانهای کوتاهی که بُل پس از جنگ نوشته‌ است، در خانواده­ای بورژوا به دنیا آمده‌ است. استعدادش در کار معرکه­ گیری، از او (در دل جامعه‌ای مرفه) انسانی مرتد ساخته‌ است. او به نسلی تعلق دارد که اگرچه جوانتر از آن بودند که در آخرین دسته­ های هیتلری نام­نویسی کنند، اما در میان شعارهای ناسیونال سوسیالیستی بزرگ شده ­اند. جامعه نو مرفهی که بر ویرانه­ ها بنا شده‌ است، در چشم او به طور قطع مشکوک است؛ بدان لحاظ که دست­ اندرکاران آن، که همگی کمابیش بدنام ­اند، امروزه به بهای کمی برای خود وجدان راحت خریداری می­کنند: حتی مادر او، رئیس «کمیته­ ای برای نزدیک ساختن نژادها» است. در حال و هوای بازسازی، کاتولیسیسم به اصطلاح «ترقی­ خواه» که در محاول بورژوایی بن خودنمایی می­کند، در ریاکاری عمومی سهیم است. همه ترش­رویی هانس اشنیر بر همین کاتولیسیسم متمرکز است؛ وانگهی انگیخته از دلایلی شخصی است: ماری که مدت شش سال همدم او بود، ترکش گفته‌ است تا با یکی از همان «کاتولیکهای متجدد و سرشار از آینده»، که از دست­ اندرکاران جلو صحنه‌ است، ازدواج کند. اشنیر مدعی است که رنگ و روغن «صادقانه» چهره معرکه ­گیر را در برابر ریاکاری اجتماعی قرار می­دهد. اما، دهن­کجی دلقک، که با طرز پاسخی زیباشناختی-اخلاقی شکل می­گیرد، مضحک است. مؤخره عجیب و غریبی که طی آن هانس اشنیر، ورشکستگی خود را با خوشرویی به نمایش درمی­ آورد، تصویری حاکی از تسلیم و رضا از هنرمند به دست می­دهد و آخرین کلام رمان می­گوید که، با این حال، «به آواز خواندن ادامه داد». عقاید یک دلقک به حق رمان پایان عصر آدناوئر صدر اعظم آلمان است.

تحلیل محتوای داستان:

هاینریش بل، برنده جایزه نوبل ادبیات، عقاید یک دلقک را با لحن و دورن مایه ی سنگین و چندلایه ای نوشته است که شاید با یک بار خواندن نتوان کلیت اش را به درستی درک کرد. دلقک یا همان هانس اشنیر در کنار اظهار نظرهای به شدت منتقدانه و بی پروایش در قبال تمامی امور و شخصیت کمابیش شورشی اش به لحاظ ایدئولوژیکی، مردی است که تمام همّ و غم اش این است  که “ماری ” نازنین اش چرا او را ترک گفته و او به هیچ شکلی نمی تواند با این قضیه کنار بیاید. او برای بهتر شدنش به الکل روی می آورد، ولی هیچ چیزی نمی تواند او را حتی برای لحظه ای از فکر کردن به عشقش، ماری بازدارد. چنین مضمون سهل و ممتنعی تنها دستمایه ی نویسنده بوده است تا به نگرش ها، باورها، مرسومات، و البته سوء استفاده های داعیه داران اخلاق در جامعه، به گونه ای نرم و بی صدا بتازد. این رمان، خواننده را به اندیشه وا می دارد که آیا همه ی آنچه تاکنون به او آموزش داده شده است، تنها به همین هدف نیست که از او در طول زندگی یک انسان بسازد؛ پس چه می شود که پس از سالهای جوانی، ما خود را در این سرنوشت محق نمی دانیم. تا به حال و در طي قرن هاي متمادي، دلقك ها وسيله اي براي سرگرمي و خنده بودند و كسي ديگر كاري به كار آنها نداشت و برايشان مهم نبود كه اين انسان ها در زندگي شخصي چگونه اند و چه مي كنند و چه احساساتي دارند. نه، فقط لودگي ها و مسخرگي هاي آنها بود كه براي بقيه جالب بود. اما انسان قرن بيستم، به خصوص انساني كه جنگ ها و حماقت هايي خونين چون جنگ هاي جهاني را پشت سر گذاشته است، برايش غم، اندوه و احساسات رنگ ديگري گرفته بود. آنها نمي خواستند كه فقط لودگي ببينند و برايشان چيز هاي ديگري نيز مهم بود. چيز هايي كه ريشه در غم و پوچي و نوميدي ناشي از مرارت هايي داشت كه در گذر سالها كشيده بودند.

The Clown ريشه در همين تفكر دارد. انساني كه به قول نويسنده در اين كتاب عقايدش را بيان مي كند، يك شكست خورده ي تنها و اندوه بار است كه كارش دلقكي روي صحنه است. كاري كه قبل تر ها در آن موفق بوده، اما چرخ روزگار او را از اين موفقيت انداخته و از او انساني ساخته غمگين از همه چيز و دشمن با همه، انساني كه ديگر چيزي براي از دست دادن ندارد و اين چنين بي پروا مي نشيند و حديث نفس خويش را براي ما مي گويد. اما علت اين چيست ؟ راوي داستان ابتدا و بي پروا به آن نمي پردازد، گويي هنوز از خواننده و ديگران خجالت مي كشد و نمي خواهد بگويد كه چه شده كه به اين راه افتاده است، لابلاي نكبتي كه در آن زندگي مي كند، نقبي به گذشته مي زند و از كودكي خود مي گويد اما خواننده هرگز نمي تواند درك درستي از اين گذشته ي او داشته باشد، البته تاحدي به او حق مي دهد اما قانع نمي شود، سرانجام راوي به جاي اين پا و آن پا كردن به اصل داستان مي پردازد: عشقش به همسرش كه او را ترك كرده و اكنون با ديگري به سر مي برد، او را به اين روز انداخته، از اين كه او چرا تركش كرده سربسته سخن مي گويد و حق را به خودش مي دهد، هر چه به انتهاي داستان نزديك مي شويم چنان شور عشق او زياد مي شود كه كلمات كتاب، سرشار از اندوه و بدبختي مي شوند. نويسنده همين طور بي سرانجام دلقك را به حال خود مي گذارد تا غمگين باشد و تلاش كند ديگران را خوشحال كند. گويي با هر بار خنداندن مردم بيشتر غمگين مي شود. نويسنده بي رحمانه او را رها مي كند، رها مي كند تا تنها، بار اين زندگي غم انگيز را به دوش بكشد. كتاب فقط بازتاب عشقي است نوميدوار، عشقي كه هرگز سعي نشده بطور مستقيم به خواننده القا شود، فقط از خلال كلمات و اتفاقات است كه به عمق آن پي مي بريم. ناليدن يك دلقك از عشق، در خود فرو رفتن، به شماره افتادن نفس ها براي هيچ، براي عشقي كه مي داني سرانجامي ندارد و فقط روزبه روز تو را اندوهبارتر مي كند. چه كسي ؟ يك دلقك. عقايد يك دلقك انسان ها را به پشت نقاب ها مي برد. نقاب هايي كه هميشه برچهره هاست، نقاب هايي كه انسان هاي نوميد، پوچ و غمگين را خوشحال، سرزنده و موفق جلوه مي دهند.

این کتاب از دو دیدگاه مهم قابل بررسی است: یکی اثرات روانی پس از جنگ و دیگری اهمیت انسان و مقابله با هر چیزی که مانع انسان بودنش است. هاینریش بل به انسان با همه ی اشتباهاتش و سادگی هایش معتقد است و به هر چه که مانع انسانی بودن باشد می تازد. هانس شنیر دلقک ، انسانی است بسیار انسان. او با رنگ روغنی بر چهره صادقانه مقابل ریا کاری های جامعه ایستاده است. هانس، پروتستان زاده و عاشق ماری است و به قول خودش مرض تک همسری دارد . ماری که کاتولیک است، بی دین بودن هانس را نمی تواند بپذیرد، به دلیل عقاید مذهبیش هانس را ترک می کند. هانس در طول شش سال زندگیش با ماری به عقاید مذهبی او احترام می گذاشت، حتی او را صبح زود برای رسیدن به مراسم مذهبیش بیدار می کرد و حاضر بود در مراسم مذهبی کاتولیک ها با او ازدواج کند ولی ماری تنها نبود، کاتولیک ها همواره در اطرافش حضور داشتند. برادر هانس، کاتولیک شده بود و هانس را که پروتستان زاده ی بی دینی بود را حاضر نبود ببیند. او برادرش را دوست داشت و از دیدن او محروم بود.

The Clown، طنزی است عاشقانه که در قالب داستانی بسیار خواندنی به مسائل مختلف جامعه آلمانیِ پس از جنگ جهانی دوم می پردازد. مسائلی همچون عقاید سیاسی و مذهبی، برخورد کاتولیک ها و پروتستان ها، ازدواج و تاثیرات جنگ بر خانواده های آلمانی و …

بررسی ساختاری داستان:

ساختار داستان، به صورت روایت اول شخص است. و اینکه تمام زمان روایی مربوط است به اکنون که شنیر، دلقک شکست خورده، به هتل شهر قدیمی و زادگاهش برگشته و در اتاق هتل دارد در ذهن خود گذشته را مرور می کند. این بازگشت به گذشته که گاه به دلایلی مثل آمدن پدر و غیره به زمان حال برمی گردد و دوباره قطع می شود و به گذشته ارجاع می گردد؛ ساختار داستان را در دو سطح زمانی مطرح می کند که روایت در هر دو به صورت خطی است. تم این داستان را می توانیم “عقیده ی خاص” بدانیم. و تم های فرعی ای هم نظیر “تنهایی”، “سادگی، “آثار خیانت”، و غیره برای آن می توان متصور شد. موضوع آن رابطه ی شنیر و ماری است، و مضمون نیز اعتقاد به تک همسری و باورمندی ثابت تا پایان عمر به تک یار بودن؛ که هم مضمونی اجتماعی محسوب می شود و هم مذهبی و دینی. شخصیت اصلی محوری شنیر است و کشمکش او هم بیشتر درونی است؛ و البته از نوع کشمکش آدم با اجتماع نیز هم. کمااینکه شنیر با پدر خود رابطه ای از هم گسسته و تلخ دارد و در کشمکش لفظی آنها این تفاوت دیدگاه دو نسل که جدل می انجامد، مشهود است. ماری در این داستان، همسو با شنیر بوده است پس آنتاگونیست نیست؛ ضمن اینکه در نیمه راه زندگی از او جدا شده، موجب نشده که شنیر او را مورد هجوم قرار دهد و فقط فکر می کند و خشم خود را در درون نگه می دارد و با کل اجتماع ضدیت اعتقادی پیدا می کند. این دو هیچگاه ازدواج رسمی نکرده اند؛ پس خود ماری هم کاملاً با شنیر هم عقیده بوده است. تعلیق را به طور کامل می توانیم ببینیم. زیرا از ابتدا تا انتهای رمان، ما منتظر عملکرد نهایی شنیر هستیم که بالاخره می بینیم راهی جز شروعی دوباره، برای کسب رزق و روزی ندارد.

اطلاعات کتاب

• کتاب The Clown (به فارسی: دلقک) ترجمه ای است از کتاب آلمانی Ansichten eines Clowns (به فارسی:عقاید یک دلقک) نوشتهٔ هاینریش بُل که در سال ۱۹۶۳ توسط انتشارات Kiepenheuer and Witsh در آلمان منتشر شد.